ตอนที่ 40
บทที่ 40 หอมรกตแดง[รีไรท์]
October 22, 2026
บทที่ 40 หอมรกตแดง[รีไรท์] EnjoyBook
**ในบทนี้การจัดบรรทัดจะแปลกไป เนื่องจากมีปัญหาทางเทคนิค หากทางเราสามารถแก้ไขได้แล้วจะกลับมาแก้ไขให้นะคะ ต้องขออภัยด้วยค่ะ**
บทที่ 40 หอมรกตแดง[รีไรท์]
หลิงตู้ฉิงไม่รู้ว่าโม่หยูถังจะพาเขาไปที่ไหน ฉะนั้นเขาจึงต้องจัดการเรื่องความปลอดภัยของลูก ๆ เขาก่อน
เมื่อเสร็จแล้วเขาจึงพร้อมที่จะออกไปข้างนอกกับพ่อบ้าน
โม่หยูถังส่งแหวนมิติที่ภายในมีเหรียญทองอยู่จำนวนมากให้กับหลิงตู้ฉิงและพูดว่า “นายท่าน ในแหวนวงนี้มีเหรียญทองอยู่ 200,000 เหรียญ ท่านเก็บไว้กับตัวก่อนเผื่อกรณีฉุกเฉิน สถานที่ที่เราจะไปนั้นเราไม่สามารถอยู่ได้นานหากไม่มีเหรียญทอง”
หลิงตู้ฉิงรู้สึกแปลกใจ สถานที่ใดกันที่ต้องใช้เงินมากขนาดนี้?
โม่หยูถังพูดต่อ “นายท่าน พอท่านเข้าไปยังสถานที่แห่งนั้นแล้วจะมีผู้หญิงเข้ามาทำสิ่งแปลก ๆ กับท่านเพื่อให้ท่านเข้าใจอารมณ์ของชายและหญิง แต่ข้าขอเตือนไว้ก่อนไม่ว่า
จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ท่านห้ามฆ่าพวกนางเด็ดขาด หากท่านไม่ชอบจริง ๆ ท่านก็เดินออกมาหาข้า แล้วเราค่อยหาวิธีการอื่นมาแก้ปัญหาให้ท่านแทน”
หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “เจ้าไม่ต้องกังวล ตราบใดที่พวกนางสามารถช่วยแก้ปัญหาของข้าได้ ไม่เพียงแต่ข้าจะไม่ฆ่าใครเท่านั้น ข้าจะสมมนาคุณรางวัลให้พวกนางอีกด้วย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โม่หยูถังจึงพยักหน้าด้วยความพอใจ แต่เขาก็ยังอดกังวลไม่ได้ว่าหลิงตู้ฉิงอาจจะสังหารผู้หญิงทั้งหมดเช่นเดิมเหมือนที่หลิงตู้ฉิงเคยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับชีวิตชาติก่อน
เนื่องจากคำถามของหลิงตู้ฉิงนั้นลึกซึ้งเกินไปจนโม่หยูถังไม่รู้จะอธิบายยังไงเป็นคำพูด มันจึงเป็นการดีกว่าที่จะพาหลิงตู้ฉิงไปที่หอนางโลมเพื่อได้รับประสบการณ์
โดยตรงด้วยตัวเอง
โม่หยูถังได้เลือกหอนางโลมอันดับหนึ่งที่โด่งดังที่สุดในเมืองฟินิกซ์ สถานที่แห่งนั้นชื่อ หอมรกตแดง
ระหว่างทางโม่หยูถังได้ย้ำถึงเรื่องการปฏิบัติตัวเมื่อเข้าไปยังหอมรกตแดงกับ หลิงตู้ฉิงอยู่อีกหลายรอบ เขากังวลใจเป็นอย่างมากกลัวว่าเรื่องนี้อาจจะจบไม่สวย
เมื่อพวกเขาเดินมาถึงหน้าหอมรกตแดง ความกังวลที่อยู่ในใจโม่หยูถังก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง เพราะเขาเดาได้ว่าหลังจากเข้าหอมรกตแดงไปแล้ว แน่นอนเหล่าสตรีมากมายจะต้องเข้ามารุมล้อมหลิงตู้ฉิงทันทีที่เดินเข้าไป ซึ่งอาจจะทำให้หลิงตู้ฉิงสับสนเข้าใจผิดคิดว่าผู้หญิงเหล่านั้นประสงค์ร้าย และหลิงตู้ฉิงอาจมีปฏิกิริยาตอบโต้สังหารผู้หญิงทั้งหมดก็เป็นได้
เขารู้สึกว่าสถานการณ์ดังกล่าวอาจเกิดขึ้นได้จริงเพราะหลิงตู้ฉิงคนนี้เป็นคนที่แปลกที่สุดที่เขาเคยเจอมาในชีวิตของเขา
ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในอาคาร กลุ่มสตรีก็มาล้อมหน้าล้อมหลังพวกเขา
เมื่อเจอสถาณะการณ์แบบนี้ หลิงตู้ฉิงเริ่มขมวดคิ้ว ถ้ามันเป็นชีวิตชาติที่แล้วของเขา ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้เขาคงจะเหวี่ยงดาบใส่ไปแล้ว
อย่างไรก็ตามเนื่องจากในชาตินี้เขาบำเพ็ญเต๋าตู้ฉิงและควบคู่ไปกับคำขอของโม่หยูถังที่ขอเขาไว้ แม้ว่าเขาจะขมวดคิ้วแต่ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
โม่หยูถังผู้ซึ่งเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีรีบหยิบเหรียญทองจำนวนหนึ่งจากวงแหวนมิติและโยนมันเข้าหากลุ่มผู้หญิงแล้วถามหญิงคณิกาเหล่านั้นว่า “ไปเรียกคนดูแลของพวกเจ้ามา นายข้าต้องการห้องที่ดีที่สุด”
หนึ่งในหญิงสาวที่มารุมล้อมพยักหน้าแล้วเดินกลับเข้าไปด้านใน
เมื่อเวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ ผู้หญิงวัยกลางคนที่แต่งหน้าหนาเตอะเดินเข้ามาหาโม่หยูถัง “ข้าคือหงเหม่ย เป็นผู้จัดการของที่นี่ ท่านมีสตรีที่คุ้นเคยหรือยัง หรือถ้ายังท่านต้องการหญิงสาวประเภทไหน?”
โม่หยูถังกล่าวอย่างมีอำนาจ “บอกผู้หญิงพวกนี้ให้ถอยไปและจัดห้องส่วนตัวที่ดีที่สุดให้กับนายท่านของข้า!”
เมื่อหงเหม่ยเห็นการแสดงออกทางสีหน้าของโม่หยูถังและอาการหน้านิ่วคิ้วขมวดของหลิงตู้ฉิงที่อยู่ข้างหลัง นางจึงรีบโบกมือให้กลุ่มหญิงสาวถอยออกไป
นางสังเกตเห็นว่าเจ้านายของตาเฒ่าผู้นี้ที่ยืนอยู่ข้างหลังออกอาการไม่ค่อยพอใจกับบรรดาสาว ๆ ที่มาล้อมหน้าล้อมหลังสักเท่าไหร่ หญิงสาวคนอื่น ๆ ก็ฉลาด เมื่อพวกนางเห็นว่าลูกค้าไม่ชอบฉากแบบนี้พวกนางก็ถอยกลับทันที
หงเหม่ยสั่งให้คนจัดห้องส่วนตัวรับรองแขกระดับสูงแก่หลิงตู้ฉิงอย่างรวดเร็วและนำเขาไปที่นั่น
อย่างไรก็ตาม โม่หยูถังไม่ตามไปด้วย เขาพูดกับหลิงตู้ฉิง “นายท่านไปที่ห้องก่อน ข้าได้นัดพบสหายเก่าไว้ที่นี่”
หลังจากหลิงตู้ฉิงจากไปแล้ว โม่หยูถังก็มอบเหรียญทอง 1,000 เหรียญ ให้กับหงเหม่ยและกระซิบกับนางว่า “ข้าให้พันเหรียญทองนี้แก่เจ้าก่อน ถ้านายท่านของข้าพอใจข้าจะให้เจ้าเพิ่มอีก”
เมื่อเห็นว่าโม่หยูถังเสนอราคา 1,000 เหรียญทอง รอยยิ้มของหงเหม่ยก็สว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์
“ไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดดอกไม้ที่งามที่สุดของเราให้กับเจ้านายของท่าน!” หงเหม่ยยิ้ม
โม่หยูถังกล่าวเตือน “ข้าขอเตือนเจ้าไว้ก่อน ข้าต้องการให้เจ้าหาคนที่ดีสุดของเจ้ามาสองคนบริการนายของข้า ที่สำคัญคนแรกจะต้องเป็นสาวบริสุทธิ์เท่านั้นและอย่าได้แม้แต่จะคิดตบตานายของข้าเป็นอันขาด เพราะหากนายของข้าไม่พอใจขึ้นมา เจ้าจะรับผลที่ตามมาไม่ไหวและคนที่สอง ข้าขอแบบที่ฉลาด เอาอกเอาใจเก่งและเรียบร้อย ที่สำคัญต้องมีประสบการณ์เชี่ยวชาญในการปรนนิบัตรเป็นอย่างดีที่สุด”
หงเหม่ยยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านผู้เฒ่า หากต้องการหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์ด้วยข้าเกรงว่า 1,000 เหรียญทองที่ท่านให้มาคงจะไม่พอ”