บทที่ 388 พบหน้า

เสี่ยวหลิงเฟิงมองไปที่หลิงตู้ฉิงที่อยู่ข้างนางด้วยสีหน้าแปลก ๆ

เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่า หลิงซินเป็นแม่ชี แต่เขากลับทำแบบนั้นกับแม่ชีได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น สำนักชีเปลื้องอารมณ์ไม่ใช่สำนักกระจอก ๆ ความแข็งแกร่งของสำนักนี้คือหนึ่งในสำนักที่สังกัดอยู่กับอารามจินตภาพ แต่เขากลับไปยั่วยุแม่ชีผู้นั้นที่น่าจะเป็นธิดาสวรรค์ของสำนักชี?

หลิงตู้ฉิงที่เผชิญอยู่กับสายตาที่งุนงงของเสี่ยวหลิงเฟิง เขาเลือกที่จะไม่อธิบายอะไร

หากเขาจะอธิบาย เขาก็คงจะแค่พูดว่า ‘แค่เขาเปลื้องผ้าแม่ชีนางนั้นมันก็ถือว่าเขาใจดีมากแล้ว…’

หลังจากนั้นเมื่อทั้งสองคนเดินไปได้สักพัก หลิงตู้ฉิงก็สัมผัสได้ว่ามีชายตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่ง นอนหมอบซ่อนตัวอยู่บนหน้าผาตรงหน้าพวกเขาพร้อมกับดูเหมือนว่าเขาจะพยายามเปลี่ยนจุดซุ่มไปเรื่อย ๆ เพื่อหามุมมองที่ดีที่สุดในการมองลงไปยังเบื้องล่างของหน้าผา

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิงตู้ฉิงจึงไม่รอช้าพุ่งตัวเข้าไปหาชายผู้นั้นและทำให้เขาหลับไปทันที จากนั้นเขาเองก็อดไม่ได้ที่จะชะโงกดูว่ามีสิ่งใดอยู่เบื้องล่างที่ดึงดูดความสนใจของชายร่างเตี้ยผู้นี้อยู่

ซึ่งเมื่อเขามองลงไปมันก็กลับกลายเป็นว่าเขาเองก็ได้เห็นภาพของทะเลสาบที่มีผู้หญิงนอนแช่น้ำอยู่ 5 คน…

เมื่อเข้าใจแล้วว่าชายร่างเตี้ยผู้นี้มองอะไร หลิงตู้ฉิงจึงดึงสายตากลับมามองชายร่างเตี้ยที่กำลังนอนหลับฝันหวาน

แม้ว่าหญิงสาวแต่ละนางที่อยู่ในทะเลสาบจะดูงดงาม แต่ในสายตาของเขาพวกนางก็ไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดาคนหนึ่ง

จากนั้นหลิงตู้ฉิงก็เข้าไปในห้วงความฝันของชายร่างเตี้ยอยู่สักพัก และเขาก็มองลงไปที่ทะเลสาบอีกครั้ง

เมื่อเห็นเช่นนี้ เสี่ยวหลิงเฟิงถึงกับพูดไม่ออก ทั้งที่นางยังคงยืนอยู่ข้าง ๆ เขาตรงนี้ เขายังจะมีกะจิตกะใจดูคนอาบน้ำอย่างเปิดเผยได้แบบนี้จริง ๆ เหรอ?

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่นางไม่รู้ก็คือ หลิงตู้ฉิงกำลังวางแผนวิธีทำให้เด็กสาวเหล่านั้นหลับเพื่อหาข้อมูลโดยที่ตัวเขาไม่ถูกจับได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เขาก็อุ้มร่างของชายร่างเตี้ยแล้วโยนลงไปกลางทะเลสาบทันที

ทางด้านของเหล่าเด็กสาวที่กำลังอาบน้ำอย่างมีความสุข จู่ ๆ พวกนางก็สัมผัสได้ว่าบนท้องฟ้าตอนนี้กำลังมีอะไรบางอย่างที่กำลังร่วงลงมา และเมื่อพวกนางแหงนมองดูขึ้นไปพวกนางก็ได้เห็นร่างของชายผู้หนึ่งกำลังตกลงมา ซึ่งทำให้พวกนางต่างตกตะลึงกันเป็นอย่างมาก

แต่ถึงแม้พวกนางจะตกตะลึง แต่พวกนางก็ยังมีสติพอที่จะรีบซัดวิชาต่าง ๆ ของพวกนางขึ้นไปบนฟ้าหวังว่าจะฆ่าไอ้คนโรคจิตที่บังอาจมาแอบดูพวกนางเช่นนี้!

ในเวลาเดียวกัน หลังจากที่ชายร่างเตี้ยถูกหลิงตู้ฉิงโยนออกไปเขาเองก็ตื่นขึ้นเช่นกัน และเมื่อเขามองไปที่สถานการณ์ด้านล่างที่ทะเลสาบ เขาก็รีบตะโกนทันที “หยุดก่อน ๆๆ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด ๆ! ข้าไม่ได้ตั้งใจ!”

อย่างไรก็ตาม เหล่าหญิงสาวด้านล่างจะเต็มใจเชื่อเขาได้อย่างไร?

ในตอนนี้ชายร่างเตี้ยที่กำลังลอยดิ่งลงมาได้รู้แล้วว่าตัวเองกำลังจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ซวยสุด ๆ และในช่วงเวลาแห่งความเป็นและความตาย จู่ ๆ ชายร่างเตี้ยผู้นั้นก็บรรลุวิชาตัวเบาที่เขาไม่เคยเข้าใจมาก่อน จากนั้นเขาก็ม้วนตัวเหยียบอากาศอยู่สองถึงสามครั้ง จนร่างของเขาสามารถพุ่งผ่านศีรษะของผู้หญิงทั้ง 5 คน ร่อนออกไปจากทะเลสาบอย่างรวดเร็ว

ซึ่งถ้าเทียบกับความเร็วของมันแล้ว มันไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชาตัวเบาสะบั้นวายุของหลิงตู้ฉิงเลยด้วยซ้ำ

‘มังกรไต่เมฆาทะยานสามแปร!’ ผู้หญิงทั้งห้ากัดฟันและพูดว่า “ไอ้เจ้าแคระโรคจิตนั่นมันจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเทพหัวขโมยแน่นอน! รอให้พวกข้าได้ออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะ ข้าสาบานว่าจะควักดวงตาของมันออกมาเตะเล่นให้ได้!”

“ข้าว่าเราจะปล่อยให้มันหนีไปแบบนี้เฉย ๆ ไม่ได้ พวกเราต้องไล่ตามมันและทำให้มันออกจากเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับให้ได้!” หญิงสาวอีกคนพูดด้วยน้ำเสียงโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง

จากนั้นหญิงสาวทั้งห้าต่างก็รีบสวมเสื้อผ้าและวิ่งไล่ตามเขาไป

ในทางกลับกัน หลิงตู้ฉิงก็นำเสี่ยวหลิงเฟิงไปที่ทะเลสาบ จากนั้นเขาพูดกับเสี่ยวหลิงเฟิงว่า “น้ำในทะเลสาบนี้มีผลในการคงความเยาว์วัย เมื่อมีเวลาเมื่อไหร่เจ้าก็ค่อยมาแช่ตัวที่นี่ก็แล้วกัน”

เมื่อได้ยินว่ามันมีผลในการรักษารูปลักษณ์ความเยาว์วัยของนาง เสี่ยวหลิงเฟิงจึงรู้สึกดึงดูดใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามนางเองก็รู้สึกขัดแย้งอยู่เช่นกัน เมื่อนางจินตนาการว่านางอาจจะถูกแอบมองโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนอย่างหลิงตู้ฉิงที่กล้าที่จะมองดูคนอาบน้ำอย่างเปิดเผย

แน่นอนว่ามันไม่ใช่ว่านางจะรังเกียจหากหลิงตู้ฉิงต้องการที่จะดูนาง แต่ถ้าเกิดมันกลับเป็นคนอื่นที่มาแอบดูนางล่ะ?

หลังจากที่หลิงตู้ฉิงพูดจบ เขาก็ไม่ได้พานางลงไปตรวจสอบทะเลสาบ ซึ่งเขากลับดึงเสี่ยวหลิงเฟิงจากไปเพื่อไล่ตามหญิงสาวเหล่านั้น