บทที่ 434 ส่งตัวเองไปตาย

ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์ของอาณาจักรมังกรทะยานเคลื่อนไหว บรรดาผู้เชี่ยวชาญของอาณาจักรจันทราก็สังเกตเห็นเช่นกัน

“ไม่ดีแล้ว พวกมันกำลังบุกไปที่วัง!” ผู้เชี่ยวชาญจากอาณาจักรจันทราตะโกนขึ้น “เฒ่าเฉียน หยุดต่อสู้แล้วรีบกลับไปสนับสนุนเกาะเทียนหยวนก่อน!”

อย่างไรก็ตาม เหลาเฉียนเหลือบมองไปยังทิศทางที่หลงเฉินและคนของเขากำลังมุ่งหน้าไปเพียงแว๊บเดียว และจากนั้นเขาก็หันกลับมาสู้กับคู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้าเขาต่อ

“เฒ่าเฉียน นี่เจ้ากำลังทำอะไรทำไมเจ้าถึงไม่รีบกลับไปที่เกาะเทียนหยวน!” ผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์ผู้นั้นพูดอย่างกังวล “แม้ว่าองค์จักรพรรดิจะทรงเสริมความแข็งแกร่งให้กับการป้องกันของเมืองหลวงเพิ่มขึ้นในตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ถ้าหากพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์มากมายขนาดนั้น ไม่ว่าเมืองหลวงจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่สามารถต้านทานได้อยู่แน่นอน!”

หลังจากถูกกระตุ้นอยู่สองรอบติด ในที่สุดเฒ่าเฉียนก็ตอบว่า “เฒ่าซุน เจ้าไม่จำเป็นต้องไปกังวลอะไรกับพวกผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้น จงจำไว้อย่างเดียวว่าภารกิจของเราคือการรั้งผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญที่นี่ให้ได้นานที่สุดก็พอ!”

“เจ้าหมายความว่ายังไง?” เฒ่าซุนถามอย่างสงสัย

เฒ่าเฉียนยิ้มอย่างมีเลศนัย จากนั้นเขาส่งข้อความทางโทรจิตตอบกลับไปเพื่อไม่ให้คนอื่นได้ยิน “เฒ่าซุน เจ้าและคนอื่น ๆ ที่เพิ่งจะให้คำสัตย์สาบานต่อองค์จักรพรรดิว่าจะจงรักภักดีต่ออาณาจักรจันทรามาได้ไม่นานสักเท่าไหร่ ดังนั้นเจ้าจึงยังไม่รู้ความลับอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับอาณาจักรจันทราของเรา ซึ่งแตกต่างจากข้าและอีกหลายคนที่อยู่กับองค์จักรพรรดิมาตั้งแต่พระองค์เพิ่งขึ้นครองราชย์”

“เอาเป็นว่าข้าจะบอกกับเจ้าแบบนี้ก็แล้วกัน หากคนพวกนั้นมันสามารถบุกวังหลวงได้สำเร็จ ข้าจะยอมบั่นคอตัวเองเลยทันที เอาล่ะ แต่ตอนนี้ก็อย่างที่ข้าบอกพวกเราต้องตั้งใจทำภารกิจที่อยู่ตรงหน้าพวกเราให้ดีที่สุด ซึ่งมันก็คือการถ่วงเวลาผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญที่อยู่ที่นี่เอาไว้ให้ได้นานที่สุด อย่าปล่อยให้พวกเขาหนีไป อ๋อ!และอีกอย่าง พยายามอย่าประมาทจนตัวเจ้าเองถูกฆ่าตายด้วยก็แค่นั้นแหละ”

“แต่นั่นคือผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญเกือบร้อยคน…” เฒ่าซุนส่งข้อความกลับอย่างเจ็บปวด “บัดซบจริง! ทำไมพวกผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญจำนวนมากมายขนาดนี้ถึงได้มาจ้องจะเล่นงานพวกเราแบบนี้ ข้าไม่เข้าใจเลยว่าพวกเราไปสร้างความโกรธแค้นอะไรให้กับพวกมันนักหนา!”

“พวกเขากำลังมองหาสมบัติ!” เฒ่าเฉียนส่ายหัว “ส่วนเรื่องของสถานการณ์ในเมืองหลวงนั้น เจ้าสามารถลืมไอ้พวกผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญพวกนั้นไปได้เลย ต่อให้คนพวกนั้นมันจะมีเป็นพันคนมันก็ไร้ประโยชน์”

“หืม? นี่ท่านกำลังจะบอกว่าที่เมืองหลวงของเรามีไม้เด็ดอะไรซ่อนอยู่งั้นเหรอ?” เฒ่าซุนถาม

เฒ่าเฉียนยิ้ม “เจ้าไม่ได้ข่าวเหรอไงว่าพระบิดาของฝ่าบาทกลับมาแล้ว!”

เฒ่าซุนส่ายหัว “พระบิดาขององค์ฝ่าบาท? แม้ว่าจะมีตำนานมากมายเกี่ยวกับเขา แต่เขาก็เป็นเพียงคน ๆ เดียว นอกจากนี้ในทะเลชางหมางนี้ ขอบเขตสวรรค์สามัญนั้นถือว่าคือระดับการบ่มเพาะสูงสุดแล้ว ต่อให้เขาจะเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญเช่นกัน แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาแค่คนเดียวจะสู้กับผู้เชี่ยวชาญระดับเดียวกันนับร้อยได้หรอก”

“แค่ผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญงั้นเหรอ?” เฒ่าเฉียนเยาะเย้ย “สาเหตุที่ข้าบุกทะลวงขอบเขตสวรรค์ระดับสวรรค์สามัญได้ก็เพราะว่าข้าได้ฟังพระบิดาของฝ่าบาทบรรยายเรื่อง…อั่ก!…”

เนื่องจากเฒ่าเฉียนมัวแต่ให้ความสนใจกับการอธิบายกับเฒ่าซุน เขาจึงพลาดโดนฝั่งตรงข้ามเล่นงานจนได้ จากนั้นเขาจึงเลิกอธิบายอะไรต่อและหันความสนใจมาสู้กับศัตรูแทน

ในอีกด้านหนึ่ง เฒ่าซุนเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขาและไม่กล้าที่จะรบกวนเฒ่าเฉียน ในใจของเขาสงสัยอย่างมากว่าคณบดีศาลาศักดิ์สิทธิ์ในตำนานนี้มีพลังแบบไหนกัน?

เช่นเดียวกับเฒ่าซุน หลายคนที่ยังไม่เข้าใจความแข็งแกร่งของอาณาจักรจันทราดีพอ บางคนก็เริ่มมีความคิดนอกลู่นอกทาง เมื่อพวกเขาเห็นหลงเฉินและบรรดาผู้เชี่ยวชาญของอาณาจักรมังกรทะยานบินตรงไปยังเมืองหลวง

บางส่วนที่วิตกกังวลในความปลอดภัยของเมืองหลวงก็พยายามที่จะฝ่าวงล้อมออกไปเพื่อกลับไปเสริมกำลังที่เมืองหลวง แต่น่าเสียดายที่พวกเขาก็ถูกผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญหลายคนที่ปิดล้อมอยู่หยุดไว้ แต่ก็ยังมีบางส่วนที่กลอกตาไปมาเพื่อหาทางหนีเอาตัวรอด เพราะในสายตาของพวกเขาหลายคน หากเมืองหลวงถูกทำลายลงแล้ว และพวกเขายังรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปโอกาสรอดของพวกเขาคงมีไม่มากนัก

อันที่จริง การเคลื่อนไหวของหลงเฉินและคนของเขาก็ถูกเห็นโดยกองทัพมังกรของหลิงว่านจุนที่กำลังตะลุมบอนกับกองทัพที่อยู่พื้นดินเบื้องล่างเช่นกัน “ท่านแม่ทัพ พวกเขาลอบเข้าไปโจมตีเกาะเทียนหยวนแล้ว” ทหารผู้หนึ่งรายงาน

“ไม่ต้องกังวล คนพวกนั้นมันก็แค่ไอ้พวกโง่ที่ส่งตัวเองไปตายก็เท่านั้น!” แม่ทัพผู้นั้นพูดขึ้นด้วยสีหน้าเยาะเย้ย