บทที่ 470 สถานการณ์ที่ย่ำแย่ของอารามนวดารา

ภายใต้ผลของค่ายกลกระบี่เหินเมฆา กลุ่มของหลิงตู้ฉิงก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรจากการโจมตีของฝูงแมลงปีศาจแม้แต่น้อย

3 วันต่อมา หลงเฉินก็ได้ลากรถม้าออกมาพ้นจากเหวมรณะที่ขั้นระหว่างอาณาเขตนภาและอาณาเขตหยกพิสุทธิ์ ซึ่งในตอนนี้พวกเขาได้เข้ามาในอาณาเขตหยกพิสุทธิ์เรียบร้อยแล้ว

แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครในกลุ่มพวกเขาที่คุ้นเคยกับอาณาเขตหยกพิสุทธิ์ ดังนั้นหลังจากที่พวกเข้ามายังอาณาเขตหยกพิสุทธิ์ พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะต้องมุ่งหน้าไปทางไหนต่อถึงจะได้พบกับอารามนวดารา แต่พวกเขายังโชคดีที่อารามนวดาราเป็นสำนักที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากในอาณาเขตหยกพิสุทธิ์ ตราบใดที่พวกเขาพบกับผู้เชี่ยวชาญที่อาศัยอยู่ที่นี่และสอบถามข้อมูลจากคนเหล่านั้น พวกเขาก็จะรู้ที่ตั้งของอารามนวดาราได้แน่นอน

ในแง่ของความแข็งแกร่งโดยรวม อาณาเขตหยกพิสุทธิ์นั้นเหนือกว่าอาณาเขตนภา

เนื่องจากทั้งในส่วนของอารามนวดาราหรือในส่วนของความแข็งแกร่งของสำนักอื่น ๆ พวกเขาแทบทุกสำนักจะมีผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในระดับนภาคราม(ขอบเขตสวรรค์ระดับ7) เป็นเสาหลักด้วยกันทั้งนั้น ซึ่งแตกต่างจากความแข็งแกร่งของสำนักที่อยู่ในอาณาเขตนภา ที่ไม่นับรวมกับพวกบรรดาสาขาของสำนักมหาอำนาจที่ส่งมาให้เฝ้าทางออกทะเลชางหมางหรือหอการค้าเชื่อมสวรรค์ที่มาตั้งสาขาอยู่ พวกเขามีผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดอยู่ที่ระดับสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์(ขอบเขตสวรรค์ระดับ6) เท่านั้น แถมยังมีเพียงคนเดียวอีกต่างหาก

แต่น่าเสียดายที่หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองหยูหลัน อันดับความแข็งแกร่งของอาณาเขตหยกพิสุทธิ์ก็ได้กลายเป็นอาณาเขตที่อ่อนแอที่สุด เพราะไม่ว่าจะเป็นอารามนวดาราหรือผู้เชี่ยวชาญของสำนักอื่น ๆ ต่างก็พินาศด้วยเงื้อมมือของวิญญาณปีศาจ

จากนั้น สามเดือนต่อมาพวกเขาก็ได้มาถึงทางเขตตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาเขตหยกพิสุทธิ์ ตามข้อมูลที่พวกเขาได้คอยหยุดถามผู้คนที่พบเจอ อารามนวดาราตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาเขตหยกพิสุทธิ์แน่นอน แต่ปัญหาคือพวกเขาไม่แน่ใจว่ามันตั้งอยู่ตรงจุดไหน

“นายท่าน ข้าเกรงว่าพวกเราคงต้องหยุดถามผู้คนแถวนี้อีกรอบ” เสี่ยวเยว่เฟิงเอ่ยขึ้น “ข้าเห็นว่าข้างหน้ามีเมืองใหญ่อยู่ ข้าคิดว่าเราน่าจะหยุดแวะถามคนแถว ๆ นั้นดีไหมนายท่าน?”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดว่า “อืม งั้นเราก็หยุดพักที่นั่นสักหน่อยก็แล้วกัน”

ที่หลิงตู้ฉิงตัดสินใจเช่นนี้ก็เพราะ ประการแรกเขาไม่รู้ว่าอารามนวดาราอยู่ที่ไหนและประการที่สอง หลงเฉินบินมานานมากแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องการพักผ่อน

นอกจากนี้ หลิงตู้ฉิงยังจำเป็นต้องเข้าใจข้อมูลพื้นฐานต่าง ๆ ของอาณาเขตหยกพิสุทธิ์

นี่เป็นเพราะแม้ว่าสิ่งต่าง ๆ ส่วนใหญ่ในยุคปัจจุบันจะคล้ายคลึงแบบเดียวกันกับเมื่อหลายหมื่นปีก่อน แต่มันก็ยังมีสถานที่อีกหลายแห่งที่เปลี่ยนแปลงไปโดยที่เขาไม่รู้ ตัวอย่างเช่นสำนักใหม่อย่าง สำนักวารีศักดิ์สิทธิ์ ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อสามหมื่นปีก่อน หรือแม้แต่อาณาเขตสุสานกระบี่ที่กำเนิดขึ้น ในระยะยาวอาณาจักรจันทราจะต้องขยายอาณาเขตมาถึงที่นี่ด้วยเช่นกัน ดังนั้นมันจำเป็นที่เขาจะต้องรู้ข้อมูลเหล่านี้ไว้เพื่อเอาไปบอกเล่าเป็นข้อมูลให้กับลูกชายของเขา

ในไม่ช้ากลุ่มของหลิงตู้ฉิงก็มาถึงเมืองที่เสี่ยวเยว่เฟิงพูดถึง หลงเฉินเปลี่ยนร่างจากมังกรกลายเป็นมนุษย์เหมือนเดิม ในขณะที่เสี่ยวเยว่เฟิงก็เก็บรถม้าเอาไว้ในแหวนมิติของนาง

เมื่อพวกเขาเข้ามาในเมือง พวกเขาเห็นชื่อบนประตูเมืองและรู้ว่าเมืองนี้มีชื่อว่า เมืองเมฆาวารี

หลังจากเข้ามาในเมืองแล้ว พวกเขาก็หาที่พักและพักผ่อนกันอยู่ 2-3 วัน ก่อนที่หลิงตู้ฉิงจะสั่งให้โม่เอ๋อและคนอื่น ๆ ออกไปหาข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งทางด้านหลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิงก็รอข่าวอยู่ภายในที่พัก

หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดโม่เอ๋อก็กลับมาและพูดว่า “นายท่าน เราได้สอบถามไปรอบ ๆ และพบว่า อารามนวดาราอยู่ห่างจากเมืองเมฆาวารีไปทางทิศตะวันตกประมาณ 1,000 กิโลเมตร อย่างไรก็ตามข้าได้ยินจากหลายคนว่า ปัจจุบันสถานการณ์ของอารามนวดารานั้นไม่สู้ดีนัก”

เสี่ยวเยว่เฟิงยังพูดอีกว่า “ถูกต้อง ข้าเองก็ได้ยินมาว่าหลายสำนักกำลังเตรียมที่จะลงมือกับอารามนวดารา”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าเล็กน้อย “การที่คนอื่นจะทำอะไรกับอารามนวดารานั้นไม่ใช่เรื่องของเรา เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับอารามนวดารา เหตุผลที่ข้ามาที่นี่ก็เพราะข้าแค่ต้องการมาคืนสมบัติสองชิ้นให้พวกเขาเท่านั้น ในเมื่อตอนนี้เราได้พบกับสถานที่ตั้งของอารามนวดาราแล้ว และเราก็พักผ่อนกันจนเต็มอิ่ม ดังนั้นทุกคนจงเก็บของ เราจะมุ่งหน้าไปที่อารามนวดาราทันทีเมื่อทุกคนเตรียมตัวเสร็จ และเมื่อข้าจัดการคืนสมบัติให้พวกเขาเรียบร้อย เราจะมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตสุดสานกระบี่ทันที”

เย่ชิงเฉิงพยักหน้า “สามีพูดถูก จริง ๆ หากจะว่ากันตามจริงก็คือ อารามนวดารานั้นนับได้ว่าเป็นศัตรูของเราด้วยซ้ำ ซึ่งนี่มันก็ดีเท่าไหร่แล้วที่เราไม่ร่วมวงกับคนอื่น ๆ จัดการพวกเขาด้วย”

อันที่จริงแล้ว เย่ชิงเฉิงนั้นไม่อยากเสียเวลากับที่นี่เท่าไหร่นัก นางอยากให้หลิงตู้ฉิงทำธุระที่นี่ให้ให้เสร็จไว ๆ และไปที่สำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์โดยเร็วที่สุด

การไปถึงสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์เร็วขึ้นหนึ่งวัน มันก็หมายถึงว่าหลิงตู้ฉิงจะได้มีเวลาคิดหาทางช่วยเหลือพ่อของนางเพิ่มมากขึ้นอีกหนึ่งวัน ซึ่งมันจะทำให้นางจะมีความอุ่นใจมากขึ้น

ในทางกลับกัน ทางด้านของหลิงตู้ฉิงนั้นต้องการไปที่อาณาเขตสุสานกระบี่โดยเร็วที่สุดมากกว่า

ดังนั้นในเมื่อพวกเขาพบตำแหน่งของอารามนวดาราแล้ว หลิงตู้ฉิงจึงสั่งให้ทุกคนออกเดินทางไปที่อารามนวดาราทันที