บทที่ 49 การต่อสู้ครั้งแรกของหลิงยู่ชาน[รีไรท์]

บทที่ 49 การต่อสู้ครั้งแรกของหลิงยู่ชาน[รีไรท์] EnjoyBook บทที่ 49 การต่อสู้ครั้งแรกของหลิงยู่ชาน[รีไรท์]

มี่ไลกลับไปยังตระกูลหลิงด้วยด้วยความหนักใจ แม้ว่านางจะตัดพ้อกับพ่อของนางเรื่องส่งนางไปอยู่เรือนหลิง แต่นางเข้าใจมี่ตั้วตั้วดีว่าจริง ๆ แล้วพ่อนางนั้นมีเจตนาดี อยากให้นางได้อยู่กับคนที่คู่ควร เพียงแต่ว่าหลังจากที่ได้อยู่กับหลิงตู้ฉิงมาพักหนึ่ง นางก็รู้ดีว่าวิธีที่พ่อของนางบอกนั้นใช้ไม่ได้

อย่างไรก็ตาม นางมั่นใจมากว่าตราบใดที่นางสามารถดูแลต้นไผ่เซียนสวรรค์ได้สำเร็จ นางก็น่าจะมีโอกาสเข้าใกล้หลิงตู้ฉิงได้มากยิ่งขึ้น

ด้วยเหตุนี้นางจึงไม่ยอมพักผ่อน นางทำงานล่วงเวลาเพื่อหล่อเลี้ยงต้นไผ่เซียนสวรรค์ให้เติบโตโดยไวที่สุด

หลังจากกลับมาจากตระกูลมี่ นางแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น หลิวเฟ่ยเฟ่ยและเดินเข้าไปในสวนด้านหลังทันที นางสาบานกับตัวเองว่านางจะทำให้ต้นไผ่เซียนสวรรค์พร้อมใช้งานภายใน 10 วันให้ได้ แม้ว่ามันจะทำให้นางไม่ได้นอนเลยก็ตาม

อันที่จริงหากไม่มีใครไปที่สวนหลังเรือน คงไม่มีใครทราบถึงการคงอยู่ของมี่ไล นางพยายามทำงานอย่างเป็นบ้าเป็นหลังกับต้นไผ่เซียนสวรรค์

หลังจากมี่ไลเดินหายเข้าไปยังสวนหลังเรือน หลิงตู้ฉิงก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของเคล็ดวิชาฝนฤดูใบไม้ผลิที่สวนหลังเรือนทันที แต่เขาไม่สนใจเพราะเป้าหมายของเขาคือการได้ต้นไผ่เซียนสวรรค์มาโดยเร็วที่สุดเท่านั้น

ทันใดนั้นหลิงตู้ฉิงผู้ซึ่งกำลังนั่งอยู่ในลานกลางเรือนมองออกไปยังด้านนอกแล้วพูดกับหลิวเฟ่ยเฟ่ยว่า “เจ้าไปเปิดประตูหน่อยสิ ดูเหมือนว่าเราจะมีแขกมาเยี่ยม”

หลิวเฟ่ยเฟ่ยที่กำลังนวดไหล่ของหลิงตู้ฉิงเช่นนั้นจึงรีบเดินไปเปิดประตู

เมื่อเปิดประตูหลิวเฟ่ยเฟ่ยก็สังเกตเห็นร่างคน 8 คนในชุดเสื้อคลุมสีแดงโลหิตกำลังเดินมุ่งหน้าเข้ามาทางเรือนหลิง กลิ่นอายของผู้มาเยือนนั้นเต็มไปด้วยไอสังหาร นางกลัวมากจนวิ่งกลับไปที่ด้านหลังของหลิงตู้ฉิงทันที

เมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารด้านนอกเรือน ถังชี่หยุนเดินเข้ามาหาหลิงตู้ฉิงและพูดว่า “ท่านหลิง คนที่มาในครั้งนี้ค่อนข้างแข็งแกร่งกว่าคราวที่แล้ว”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “กลุ่มที่มารอบนี้ถือว่าพอใช้ได้ คนหนึ่งอยู่ที่ขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 3 อีก 2 คนอยู่ที่ระดับ 1 และที่เหลืออยู่ในระดับจุดสูงสุดขอบเขตควบแน่นลมปราณ หากเป็นคนทั่วไปเจอกับคนพวกนี้ย่อมทำอะไรพวกมันไม่ได้แน่”

กลุ่มเสื้อคลุมโลหิตได้นำคนมาโจมตีอีกครั้งและรอบนี้พวกมันมาพร้อมกับผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งขึ้นมากกว่าเดิม

ในครั้งนี้กลุ่มเสื้อคลุมโลหิตถึงขั้นกับเรียกผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณมาถึง 3 คน นี่เห็นได้ชัดว่าพวกมันมีความตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะสังหารหลิงตู้ฉิงโดยไม่สนใจว่าพวกมันจะต้องทุ่มเททรัพยากรลงไปแค่ไหน

กลุ่มเสื้อคลุมโลหิตทั้งแปดเดินมาถึงด้านหน้าของเรือนตระกูลหลิงและเมื่อพวกเขาเห็นว่าตระกูลหลิงเป็นฝ่ายที่เปิดประตูต้อนรับพวกเขาก่อน แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล แต่พวกเขาก็ยังเดินเข้าไปในเรือนโดยไม่กลัวอะไร

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวแล้วพูดว่า “มาได้ถูกเวลาดีจริง ๆ”

ถังชี่หยุนไม่แน่ใจว่าหลิงตู้ฉิงจะจัดการกับคนพวกนี้ยังไง นางจึงพูดเสนอความคิดเห็นกับหลิงตู้ฉิงว่า “ท่านหลิง ข้าสามารถรับมือกับผู้เชี่ยวชาญระดับแรกขอบเขตประสานทะเลปราณได้ 1 คนและขอบเขตการควบแน่นลมปราณได้อีก 2 คน ส่วนที่เหลือท่านต้องหาทางรับมือด้วยตนเอง”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว “เจ้าไม่จำเป็นต้องทำอะไร ข้าไม่ต้องการให้พวกเขาตายตอนนี้ ข้าต้องการใช้ประโยชน์จากคนพวกนี้นิดหน่อย”

ในเวลานี้หัวหน้ากลุ่มเสื้อคลุมโลหิตซึ่งอยู่ในขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 3 พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นพร้อมกับชี้นิ้วไปยังหลิงตู้ฉิง “ถ้าเจ้าไม่ต่อต้าน ข้าจะฆ่าเจ้าเพียงคนเดียว แต่ถ้าเจ้าต่อต้านพวกเราจะล้างตระกูลเจ้าทั้งหมด!”

หลิงตู้ฉิงตะโกนกลับ “ข้าหวังว่าเจ้าจะพูดจายโสได้ตลอดไปนะ”

หลิงตู้ฉิงหันหลังกลับและพูดกับหลิงยู่ชาน “ยู่ชาน เดี๋ยวพ่อจะเตรียมคน 2-3 คนเพื่อให้เจ้าฝึกการต่อสู้จริง เจ้ามาลองดู เจ้าเองก็ได้ฝึกออกหมัดมาหลายวันแล้ว ถึงเวลาแล้วที่จะเอาพวกมันมาใช้งาน”

หลิงยู่ชานหยุดออกหมัดและเดินมาที่ด้านข้างของหลิงตู้ฉิง เขามองไปที่กลุ่มนักฆ่าเสื้อคลุมโลหิตและพูดว่า “ท่านพ่อ ตอนนี้ข้ายังเอาชนะพวกเขาไม่ได้หรอก”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดว่า “พ่อรู้…ว่าเจ้าอยู่ที่ขอบเขตหลอมรวมลมปราณระดับ 2 โดยปกติแล้วเจ้าคงไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้หรอก แต่เจ้าอย่าลืม ว่าเจ้ามีพ่ออยู่ทั้งคน เจ้าไม่ต้องกลัว พ่อจะจำกัดระดับการบ่มเพาะของพวกเขาให้อยู่ในระดับเดียวกันกับเจ้า”

หลังจากพูดเสร็จเขาก็เงยหน้าขึ้นมองกลุ่มเสื้อคลุมโลหิตและพูดว่า “หากพวกเจ้าชนะพวกเจ้ารอด! แต่ถ้าพวกเจ้าแพ้ พวกเจ้าทั้งหมด…ตาย!”

นักฆ่าขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 3 กล่าวอย่างเย้ยหยันว่า “เจ้าน่ะสิที่จะตาย! เหอะ อยู่แค่ขอบเขตควบแน่นลมปราณระดับ 2 ยังกล้าพูดจายโสโอหัง ในเมื่อพวกเจ้ารำคาญชีวิตนักล่ะก็ ได้! ข้าจะส่งพวกเจ้าทุกคนไปยมโลกเอง”

พอพูดจบ เขาตะโกนสั่งกลุ่มคนที่อยู่ข้าง ๆ อย่างดุเดือดว่า “อย่าปล่อยให้ใครรอดชีวิต ฆ่าพวกมันให้เร็วที่สุด!”