บทที่ 599 ใครขวางฆ่าให้หมด!

เย่เจียงไห่มองพวกของหลิงตู้ฉิงจากไปไกลจนลับตา จากนั้นเขาก็หันกลับเข้าไปด้านในตำหนักเพื่อแบ่งหน้าที่ต่าง ๆ ให้กับเหล่าผู้คนหน้าใหม่ที่เขาเพิ่งรับมาอยู่ด้วย

ทางด้านของหลิงตู้ฉิง ในเวลานี้พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปที่สำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์

เขาจำเป็นต้องผ่านสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์เพื่อไปยังนิกายไท่อี้ต่อ

หลิงตู้ฉิงมองไปที่เสี่ยหนานเทียน และพูดว่า “ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นลูกชายของเจ้าสำนักเบญจธาตุสาขาธาตุไม้ แต่มันก็มีบางสิ่งบางอย่างที่เจ้าไม่ควรพูดขึ้นเรื่อยเปื่อยและไม่ควรที่จะแพร่งพรายออกไป ไม่เช่นนั้นสำนักเบญจธาตุของเจ้าคงได้เผชิญกับหายนะใหญ่แน่นอน เจ้าเข้าใจที่ข้าพูดใช่ไหม?”

เสี่ยหนานเทียนยิ้มอย่างขมขื่น เขาไม่มีอะไรจะตอบกลับ

การเดินทางมาที่ตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียนมันทำให้เขาได้เห็นอะไรหลายสิ่งหลายอย่างที่น่ากลัว

และที่สำคัญเขากลับหลุดปากไปเรื่องดอกบัวเพลิงพิพากษา ซึ่งเขายังไม่รู้เลยว่ามันจะมีผลอะไรกับอนาคตของเขาบ้าง แต่ที่รู้ ๆ คือนับจากแต่นี้เป็นต้นไปเขาจะไม่พูดอะไรโดยไม่ยั้งคิดอีกแล้ว

มู่หลงหยานมองไปที่เสี่ยหนานเทียน และพูดขึ้นว่า “เมื่อเจ้าไปถึงสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ เจ้าต้องรีบใช้ประตูเคลื่อนย้ายกลับไปที่สำนักของเจ้าทันที ไม่เช่นนั้นข้าเกรงว่ามันอาจมีใครบางคนที่มีเจตนาร้ายกับเจ้าเล่นงานเจ้าที่นั่นก็ได้ ในตอนนี้สถานการณ์ภายในสำนักของข้ากำลังไม่สงบนัก ข้าไม่อาจอนุญาตให้เจ้าอยู่ได้เป็นเวลานาน”

“ขอบคุณท่านป้า” เสี่ยหนานเทียนรีบตอบกลับทันที

ในตอนนี้เขามีทางเลือกเพียงอย่างเดียวคือต้องใช้ประตูเคลื่อนย้ายของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ในการกลับไปที่สำนักของเขาเท่านั้น หากขืนเขาแยกตัวออกไปใช้ประตูเคลื่อนย้ายของสำนักอื่น เขาคงโดนซุ่มโจมตีกลางทางแน่นอน

ใครใช้ให้เขาเป็นผู้ที่ออกมาจากตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียนเป็นกลุ่มสุดท้ายกัน?

ในขณะที่พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ จู่ ๆ หลิงตู้ฉิงก็พูดขึ้นว่า “เย่จางเฟิง เจ้าจงควบคุมค่ายกลกระบี่เหินเมฆา หากใครก็ตามที่ขวางทางพวกเราฆ่ามันทันทีโดยไม่ต้องไตร่ตรอง!”

เมื่อได้ยินคำสั่ง เย่จางเฟิงก็ส่งพลังของตนเองเข้าควบคุมค่ายกลกระบี่เหินเมฆาทันที

เนื่องจากเขาคือผู้ที่มีระดับการบ่มเพาะสูงที่สุดในกลุ่ม ดังนั้นเขาคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการทำหน้าที่ควบคุมค่ายกล

ในขณะเดียวกับที่ค่ายกลกระบี่เหินเมฆาถูกเปิดใช้งาน ชายผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นขวางทางกลุ่มของหลิงตู้ฉิงไว้พอดี และตะโกนถามว่า “ข้าขอสอบถามหน่อยได้ไหมว่ากลุ่มพวกท่านใช่กลุ่มเดียวกับภรรยาของเจ้าสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?”

ก่อนที่มู่หลงหยานจะทันได้ตอบ เย่จางเฟิงก็บังคับกระบี่บินเข้าสังหารชายที่ขวางทางเอาไว้ในทันที

ชายผู้นั้นที่มีระดับการบ่มเพาะอยู่ที่ขอบเขตจักรพรรดิถูกสับจนเป็นเนื้อบดและตายลงทั้ง ๆ ที่เขายังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

ในฐานะที่เป็นทาสรับใช้ของหลิงตู้ฉิง เย่จางเฟิงจึงทำตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด

มู่หลงหยานเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจนใจ “นั่นมันผู้อาวุโสของสำนักมหาพฤกษา ซึ่งเขาเองก็เคยมาเยือนที่สำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์มาก่อน”

หลิงตู้ฉิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย “แล้วยังไง? เย่จางเฟิง เจ้าจงฆ่าทุกคนที่ขวางหน้าเราเหมือนเดิม ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าพวกมันเป็นใคร!”

“รับทราบ นายท่าน!” เย่จางเฟิงตอบกลับ

จากนั้นหลิงตู้ฉิงก็พูดต่อ “จงเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับการต่อสู้รุนแรงข้างหน้า”

ในตอนนี้หลิงตู้ฉิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารรุนแรงที่คละคลุ้งอยู่ไม่ไกล