บทที่ 674 ฟีนิกซ์เก้ายมโลก

หลังจากที่หลิงตู้ฉิงพูดขึ้น ไข่ก็มีปฏิกิริยาทันทีโดยการปลดปล่อยเปลวพลิงสีเขียวออกมาอย่างรุนแรง

ทองคำสีชาดที่ทับถมอยู่บนไข่ถูกเปลวเพลิงสีเขียวอันรุนแรงหลอมละลาย และเริ่มถูกดูดซับเข้าไปในไข่อย่างบ้าคลั่ง

ขนาดของไข่ในตอนแรกนั้นมีขนาดประมาณเท่ากับไข่นกกระจอกเทศ แต่เมื่อมันยิ่งดูดซับทองคำสีชาดที่หลอมละลายไปเรื่อย ๆ ขนาดของมันก็เริ่มใหญ่ขึ้น ๆ จนท้ายที่สุดไข่ก็มีขนาดใหญ่เท่ากับครึ่งความสูงของคนปกติ

หวงอู่เริ่มตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่าไข่หยุดขยายขนาดแล้ว เนื่องจากทองคำสีชาดที่หลิงตู้ฉิงนำมามันถูกหลอมละลายไปจนหมดเรียบร้อย นางรีบถามหลิงตู้ฉิงทันที “องค์เหนือหัว ท่านจะให้ข้าส่งข้อความไปบอกให้คนของเราเอาทองคำสีชาดมาเพิ่มไหม? นี่มันดูเหมือนว่าองค์หญิงน่าจะต้องการพลังอัคคีเพิ่มอีก”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ไม่จำเป็น ที่นี่คือแดนกระดูกขาว ที่นี่มีพลังที่เหมาะให้นางดูดซับอยู่แล้ว”

หลิงตู้ฉิงนึกไม่ถึงเช่นกันว่าหวงซีจะกลายเป็นฟีนิกซ์เก้ายมโลกหลังจากกำเนิดใหม่

แต่เมื่อเขานึกถึงประสบการณ์การผ่านความตายและไปเยือนยมโลกมานับพันครั้งของหวงซี ในระหว่างที่อยู่ในกระบวนการกำเนิดใหม่ด้วยคาถาวัฏจักรศักดิ์สิทธิ์ เขาก็พอเข้าใจว่าที่เป็นเช่นนี้มันก็สมควรแล้ว และในเมื่อนางกลายเป็นฟีนิกซ์เก้ายมโลกแบบนี้ มันก็ยิ่งดีต่อแผนการของเขาเข้าไปใหญ่เพราะในอนาคตการชำระล้างแดนกระดูกขาวมันจะยิ่งง่ายขึ้นเป็นอย่างมากด้วยพลังของหวงซี

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวงอู่รู้สึกงุนงงและคิดในใจ ‘ไม่ใช่ว่าเผ่าฟีนิกซ์ของนางต้องอาศัยพลังธาตุอัคคีในการเกื้อหนุนเป็นหลักไม่ใช่เหรอ? ทำไมหลิงตู้ฉิงถึงได้บอกว่าแดนกระดูกขาวมีพลังที่หวงซีต้องการใช้?’ไอรีนโนเวล

ในขณะเดียวกับที่หวงอู่กำลังงุนงง จู่ ๆ เปลวเพลิงสีเขียวก็รุนแรงขึ้นและแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้างทุกทิศทางอย่างบ้าคลั่ง ส่งผลให้ในเวลาเพียงชั่วพริบตาทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบ ๆ กายพวกเขาก็ถูกลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงสีเขียว

ย้อนไปช่วงเวลาก่อนหน้านี้ที่หลิงตู้ฉิง หลิงไช่หยุนและหวงอู่ปรากฏกายขึ้นที่แดนกระดูกขาว บรรดาวิญญาณปีศาจและภูตผีต่าง ๆ ที่ได้กลิ่นของคนที่มาจากภูเขาฟีนิกซ์ พวกมันก็รีบกรูกันเข้ามาหาทันที

แต่เมื่อพวกมันกรูกันมาถึง แต่กลับเห็นระดับการบ่มเพาะอันแข็งแกร่งของหวงอู่ พวกมันจึงหยุดลงและล้อมเอาไว้ เนื่องจากพวกมันรู้ดีว่าต่อให้โจมตีไปพวกมันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ดังนั้นพวกมันจึงหยุดคอยเพื่อรอให้วิญญาณปีศาจและภูตผีที่ระดับสูงกว่าพวกมันมาถึง

แต่แล้วในระหว่างที่พวกมันกำลังรอวิญญาณปีศาจและภูตผีระดับสูง จู่ ๆ เปลวเพลิงสีเขียวที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายมืดหม่นและเย็นยะเยือกก็แผ่กระจายออกมาจากจุดที่กลุ่มของหลิงตู้ฉิงยืนอยู่

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเปลวเพลิงสีเขียวที่แผ่กระจายออกมา เหล่าวิญญาณปีศาจและภูตผีรู้สึกได้ทันทีว่าเปลวเพลิงสีเขียวนี้เป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวงของพวกมัน ดังนั้นพวกมันจึงไม่รีรอและหันหลังหนีในทันที

น่าเสียดายที่ต่อให้พวกมันจะหนีเร็วแค่ไหน แต่เปลวเพลิงสีเขียวที่แผ่กระจายออกมานั้นเร็วกว่าพวกมันมาก แค่เพียงชั่วพริบตาบรรดาวิญญาณปีศาจและภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนก็ถูกเปลวเพลิงสีเขียวเผาชำระจนหลงเหลือไว้แค่เพียงพลังวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งถูกหลอมรวมเข้ากับเปลวเพลิงสีเขียว

ท้ายที่สุดเปลวเพลิงสีเขียวก็แผ่ขยายไปกว้างถึง 1,000 ตารางกิโลเมตร และจากนั้นมันก็หยุดแผ่ขยาย ซึ่งแน่นอนว่าบรรดาวิญญาณปีศาจและภูตผีที่อยู่ในบริเวณพื้นที่ที่เปลวสีเขียวแผ่ขยายนั้นล้วนถูกเผาชำระหายไปจนหมด

ส่วนวิญญาณปีศาจและภูตผีตนอื่น ๆ ที่อยู่นอกระยะ เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นพวกมันก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้อีก

เมื่อเห็นว่าไม่มีวิญญาณปีศาจและภูตผีให้เผาชำระอีกแล้ว เปลวสีเขียวก็ถูกดึงกลับเข้ามาอยู่ในไข่เหมือนเดิม ซึ่งหลังจากที่เปลวเพลิงสีเขียวถูกดึงกลับมาจนหมด ไข่ที่เคยมีความสูงแค่ครึ่งความสูงของคนก็ขยายใหญ่ขึ้นไปอีกกลายเป็นสูงเท่ากับคนปกติเรียบร้อย

“แคร่ก!” ไข่เริ่มมีรอยปริร้าว และจากนั้นเปลือกของมันก็ค่อย ๆ แตกออกจนมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านใน

หญิงสาวผู้มีหน้าตางดงามพอที่จะล่มเมืองได้แบบสบาย ๆ สวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวกำลังยืนยิ้มให้กับหลิงตู้ฉิง

ระดับการบ่มเพาะของหญิงสาวในตอนนี้หล่นกลับมาอยู่ที่ระดับสวรรค์สมบูรณ์ขั้นสูงสุด ซึ่งเหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงไปยังขอบเขตราชัน

“ถวายบังคมองค์หญิง!” หวงอู่รีบโค้งคำนับ

หวงซีโบกมือเก็บเปลือกไข่ของนาง จากนั้นนางชี้ไปที่หลิงไช่หยุน และพูดว่า “หวงอู่ เจ้าพานางกลับไปก่อนและดูแลแขกทั้งหลายให้ดีที่สุด! เดี๋ยวพวกข้าจะตามกลับไปในภายหลัง”

หลังจากพูดจบ หวงซีก็พาหลิงตู้ฉิงบินจากไปทันที