บทที่ 675 ความรู้สึกสุดท้ายจากชีวิตที่แล้ว

หลิงตู้ฉิงและหวงซียืนอยู่ที่หน้าทางเข้าเหวมรณะ และมองไปที่แดนกระดูกขาวด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

ในอดีตที่ผ่านมา หวงซีคิดว่าหากนางได้พบหน้ากับหลิงตู้ฉิงอีกครั้ง นางคงจะมีคำพูดอะไรหลายอย่างที่อยากจะเอ่ยกับเขา

นางอยากจะพูดกับเขาว่านางคิดถึงเขามากแค่ไหน นางรักเขามากแค่ไหน แต่พอมาในตอนนี้นางกลับไม่พูดคำเหล่านั้นออกมาเลย นางคิดว่าแค่เพียงแววตาของนางที่มองไปยังในตาของหลิงตู้ฉิง มันก็มากมายเพียงที่จะอธิบายความรู้สึกที่นางมีให้กับเขามานานกว่า 70,000 ปีจนพอแล้ว

หลังจากที่ทั้งคู่ออกจากแดนกระดูกขาวและกลับมาเข้ามาในอาณาเขตฟีนิกซ์ พวกเขาก็หาสถานที่ลับตาคน ซึ่งมีแต่พวกเขา 2 คน พลอดรักกันอย่างลึกซึ้งทั้งทางกาย วาจาและหัวใจ

หลังจากเวลาผ่านไปเนิ่นนาน หวงซีมองที่ใบหน้าของหลิงตู้ฉิง และเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอันงดงามว่า “หลายปีที่ผ่านมาท่านหายไปไหนมา?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “ข้าขึ้นไปอยู่ที่โลกเบื้องบนน่ะ!”

“อืม ที่แท้ท่านก็ขึ้นไปอยู่บนโลกเบื้องบนนี่เอง” หวงซีพยักหน้า “ข้าก็สงสัยมาตลอดเวลาว่าท่านหายไปอยู่ที่ไหน แต่ถึงแม้ว่าท่านจะหายไปนาน ข้าก็ยังเชื่อมั่นอยู่ในใจลึก ๆ ว่าสักวันท่านจะต้องกลับมาหาข้า”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและลูบหัวนางด้วยความรัก

อันที่จริงเขาเองก็เกือบที่จะไม่ได้กลับมาเช่นกัน

ในเวลานั้นหากเขาก้าวต่อไปอีกเพียงก้าวเดียว เขาจะไม่มีวันกลับมาได้อีกเลย เขาจะกลายเป็นตัวตนที่ไร้ซึ่งอารมณ์และมีชีวิตอยู่เป็นนิรันดร์เพื่อฆ่าฟันเท่านั้น

ในอดีตจุดเริ่มต้นที่เขาเข้าสู่เส้นทางการบ่มเพาะไร้อารมณ์อย่างไร้ทางหวนคืนก็คือ หลังจากเหตุการณ์ที่เขาสังหารหมู่เหล่าชีวิตมากมายจนพื้นที่บริเวณสนามรบกลายเป็นแดนกระดูกขาว

ซึ่งหวงซีนับได้ว่าเป็นอารมณ์ความรู้สึกสุดท้ายของเขาที่มีในชีวิตก่อนหน้านี้

จากนั้นเมื่อในชีวิตนี้เขาได้เปลี่ยนเส้นทางการบ่มเพาะและได้เจอกับหวงเซียะในเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ เขาก็ได้รู้ว่าหวงซียังมีชีวิตอยู่เพราะดวงชะตาของหญิงสาวทั้ง 2 คนบังเอิญผูกกัน เนื่องจากในตอนแรกหวงเซียะได้ถูกตั้งชื่อซ้ำกับหวงซี

ดังนั้นเมื่อหลิงตู้ฉิงรู้ว่าหวงซียังมีชีวิตอยู่ เขาก็ดีใจมากแต่ในตอนนั้นเต๋าอารมณ์ของเขายังคงไม่มั่นคงและอ่อนไหวได้อย่างง่ายดาย เขาจึงไม่กล้าที่จะมาพบกับหวงซีในทันที เพราะเขากลัวว่ามันอาจจะเกิดเหตุการณ์ที่เขาไม่อาจควบคุมตัวเองได้เกิดขึ้นและพลั้งมือทำร้ายนาง

จากนั้นเมื่อมาถึงปัจจุบันที่เต๋าอารมณ์ของเขาลงตัวแล้ว เขาจึงรีบมุ่งหน้ามาหาหวงซีทันที

หวงซีมองไปที่หลิงตู้ฉิงด้วยท่าทีขออภัยและพูดว่า “สามี ท่านอย่าได้โกรธเคืองพวกคนเหล่านั้นที่พยายามปกปิดเรื่องที่ท่านเคยเป็นนายเหนือหัวจะได้ไหม พวกเขาก็แค่เป็นกลุ่มคนที่กลัวตาย พวกเขาไม่ได้มีเจตนาอื่นแอบแฝงหรอก”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว “ข้าไม่ได้สนใจตำแหน่งนายเหนือหัวอะไรนั่น! สำหรับข้าหากภูเขาฟีนิกซ์ไม่มีเจ้า ข้าจะไม่มาใส่ใจอะไรมันเลยด้วยซ้ำ”

ถ้าจะให้พูดกันตามหลักการ ไม่ว่าจะยังไงหลิงตู้ฉิงก็ไม่เหมาะที่จะเป็นนายเหนือหัวของภูเขาฟีนิกซ์อยู่ดี เนื่องจากเขาไม่ใช่เผ่าฟีนิกซ์และถึงแม้ว่าหลิงตู้ฉิงจะเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายเหนือหัวของภูเขาฟีนิกซ์เมื่อในอดีต แต่เขาก็ดำรงอยู่ในตำแหน่งนั้นแค่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น