บทที่ 726 ไม่คืนศพ

เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ กลิ่นอายของอันซุยก็เปลี่ยนไปเป็นแข็งแกร่งราวกับว่าเป็นคนละคนกับตอนแรก สีหน้าของโม่หยูถังก็กลายเป็นเคร่งเครียดทันที

ด้วยความสงสัย โม่หยูถังจึงเริ่มสวดคาถาบทที่ 2 ของคัมภีร์เก้าเทพปีศาจทันที เพื่อตรวจสอบว่าร่างของอันซุยที่เขาเห็นอยู่ตอนนี้มันใช่ร่างจริงรึเปล่า หรือเป็นแค่ภาพมายาที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อหลอกเขา

แต่แล้วเมื่อบทสวดดังกึกก้องออกไป โม่หยูถังก็รู้สึกตกตะลึงในทันที เนื่องจากผลของบทสวดทำให้เขารู้ว่านี่มันคือร่างจริงของอันซุย แถมระดับการบ่มเพาะของอันซุยตอนนี้จู่ ๆ กลับขึ้นไปอยู่ในระดับนักบุญ ซึ่งเหนือกว่าเขา 1 ระดับอย่างไม่มีเหตุผล

เมื่อเห็นเช่นนี้ โม่หยูถังจึงตกลงใจแล้วว่าเขาเองจะไม่ออมมืออีกต่อไป เขาเร่งโคจรพลังของตัวขึ้นไปถึงระดับสูงสุดทันที และใช้วิชาหอกกระบวนท่าเงาเทพปีศาจทะลวงฟ้าสังหารและพุ่งเข้าไปอันซุยอย่างสุดแรง!

แต่แล้วสิ่งที่โม่หยูถังไม่คาดคิดก็บังเกิดขึ้น เนื่องจากอันซุยไม่มีท่าทีที่จะหลบกระท่าอันรุนแรงของเขาแม้แต่น้อย

เมื่อปลายหอกสัมผัสเข้ากับร่างของอันซุย โม่หยูถังก็รู้ได้ทันทีว่ามันมีบางอย่างไม่ถูกต้องเพราะว่าร่างของอันซุยนั้นกลับแตกกระจายออกเหมือนกับฟองน้ำ ซึ่งมันไม่มีเลือดและเนื้อทั้งนั้น!

แทบจะในเวลาเดียวกับที่ร่างของอันซุยแตกกระจาย ร่างของอันซุยอีกร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของโม่หยูถังพร้อมกับอาวุธในมือ จากนั้นอันซุยก็แทงอาวุธใส่หลังของโม่หยูถังอย่างเต็มแรง และพูดว่า “ลงนรกไปซะ!”

ทางด้านของโม่หยูถัง เมื่อเห็นเช่นนี้เขาก็ไม่สามารถต่อต้านอะไรได้ เนื่องจากเมื่อครู่เขาได้ใช้พลังทั้งหมดไปกับการโจมตีจนหมดแล้วโดยไม่ได้คาดคิดว่าร่างที่เขาโจมตีคือร่างปลอม เพราะเขาอุตส่าห์ใช้คาถาบทที่ 2 ของคัมภีร์เก้าเทพปีศาจตรวจสอบแล้วว่ามันเป็นร่างจริง แต่ในความเป็นจริงมันกลับเป็นร่างปลอมซะอย่างนั้น!

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากเป็นคนอื่นแน่นอนว่าต้องไม่รอดแน่นอน

แต่ว่าในวินาทีถัดมา อีกร่างหนึ่งของโม่หยูถังก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของอันซุย และรั้งแขนที่ถืออาวุธเอาไว้ ร่างนี้ของโม่หยูถังที่ปรากฏขึ้นใหม่นั้นมีความแข็งแกร่งไม่แพ้ร่างเดิมเลยแม้แต่น้อย “เมื่อครู่นั่นคือไพ่ลับของเจ้าสินะ หากเจ้าใช้มันกับคนอื่นมันคงจะได้ผล แต่ถ้าหากเจ้าเอามันมาใช้กับข้าคนนี้ ข้าบอกเลยว่าเจ้าพลาดแล้ว! ในตอนแรกข้ายังกังวลอยู่ว่าข้าจะจับตัวเจ้าแบบไหนดี แต่ตอนนี้เจ้ากลับเอาตัวเองมาให้ข้าจับซะอย่างนั้น ฮ่าฮ่า เอาล่ะตอนนี้ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว คาถาบทที่ 1 แห่งคัมภีร์เก้าเทพปีศาจ เขตแดนเก้าอเวจี!”

แน่นอนว่าร่างที่ปรากฏขึ้นใหม่ของโม่หยูถังเป็นผลมาจากลูกปัดสะสมวิญญาณในร่างของเขา

ส่วนอันซุย เมื่อตกอยู่ในเขตแดนเก้าอเวจีที่โม่หยูถังสร้างขึ้น เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาไม่อาจขยับได้เลยแถมพลังชีวิตและวิญญาณของเขาก็ค่อย ๆ ไหลออกจากร่างไปเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว

อันซุยไม่เคยนึกมาก่อนว่าโม่หยูถังจะมีไพ่ลับที่พิสดารมากกว่าเขาแบบนี้ เขาแน่ใจว่าถ้าเป็นคนอื่นหากเผชิญหน้ากับวิธีของเขา มันจะต้องไม่มีใครรอดการโจมตีของเขาไปได้แน่นอน

แต่แล้วในขณะที่อันซุยกำลังคิดว่าตัวเองคงจบเห่แล้วแน่นอน จู่ ๆ เสียงของหลิงตู้ฉิงก็ดังขึ้น “พ่อบ้านโม่ อย่าใช้เขตแดนเก้าอเวจี! ในร่างกายของเขามีสิ่งที่ข้าต้องการซ่อนอยู่!”

อันที่จริงในตอนที่อันซุยเผยร่างปลอมออกมา หลิงตู้ฉิงและหลิงเทียนหยุนต่างก็มองหน้ากันด้วยสีหน้าประหลาดใจ

มีแค่เพียงพวกเขา 2 คนเท่านั้นที่รู้ว่านี่มันคือร่างปลอม และรู้ว่าอันซุยใช้อะไรสร้างมันขึ้นมา

มันถูกสร้างมาจากสมบัติที่มีชื่อว่า ‘มายาเที่ยงแท้’ ซึ่งหลิงเทียนหยุนเองก็มีเศษเสี้ยวส่วนหนึ่งของมันอยู่เหมือนกัน!

แต่ว่าชิ้นส่วนที่หลิงเทียนหยุนครอบครองอยู่นั้นมันเป็นชิ้นส่วนที่เล็กกว่าของอันซุยแน่นอน เพราะของหลิงเทียนหยุนมันสามารถสร้างร่างมายาที่มีระดับการบ่มเพาะแค่ขอบเขตรวมแสงดาราได้เท่านั้น

ดังนั้นเมื่อรู้เช่นนี้ หลิงตู้ฉิงจึงจำเป็นต้องหยุดโม่หยูถังเอาไว้ก่อน เพื่อดึงชิ้นส่วนของ ‘มายาเที่ยงแท้’ ออกมาจากร่างอันซุย เพื่อเอาให้กับหลิงเทียนหยุนเป็นอันดับแรก

ทางด้านของโม่หยูถัง เมื่อได้ยินคำสั่งของหลิงตู้ฉิง เขาจึงสลายเขตแดนเก้าอเวจีในทันที ส่งผลให้อันซุยลงไปนอนกองกับพื้น เนื่องจากทั้งพลังชีวิตและวิญญาณของเขาเสียหายอย่างหนัก

แต่แล้วในเวลาเดียวกับที่อันซุยถูกปลดปล่อย บรรดาผู้เชี่ยวชาญของหมู่บ้านราตรีทมิฬจำนวนมากต่างก็กรูกันออกมา

ในตอนแรกคำสั่งที่เหล่าผู้เชี่ยวชาญของหมู่บ้านราตรีทมิฬได้รับนั้นคือการล้อมไม่ให้โม่หยูถังและพรรคพวกหนีรอดไปได้ แต่ตอนนี้สถานการณ์มันกลับตาลปัตร กลายเป็นอันซุยซะเองที่พลาดท่าพ่ายแพ้ต่อโม่หยูถัง และตอนนี้เมื่อพวกเขาเห็นว่าได้โอกาส พวกเขาจึงต่างพากันปรากฏกายออกมาเพื่อที่จะเข้ามาช่วยอันซุย