บทที่ 733 ดินแดนที่มากไปด้วยเผ่าพันธุ์อันหลากหลาย

เมื่อหลิงตู้ฉิงและกลุ่มของเขาเดินทางมาถึงสำนักเงามายา ภาพแรกที่พวกเขาเห็นในทันทีเมื่อออกมาจากประตูเคลื่อนย้ายก็คือ ผู้ที่เฝ้าประตูเคลื่อนย้ายนั้นไม่ใช่เผ่ามนุษย์ แต่มันคือสิงโตตัวสูงกว่า 2 เมตร!

สิ่งนี้ทำให้หลิงฟ่างหัวและอีกหลายคนที่ไม่เคยมาเยือนเขตแดนอุดรทมิฬอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตกตะลึง

ผู้เฝ้าประตูเคลื่อนย้ายของสำนักเงามายา เมื่อเห็นสีหน้าของหลิงฟ่างหัวและคนอื่น ๆ เขาก็เปิดปากที่เปรอะเต็มไปด้วยเลือดหัวเราะ และพูดว่า “รูปร่างของข้าทำให้พวกเจ้ากลัวจนหัวหดเลยล่ะสิท่า ฮ่าฮ่าฮ่า ข้า ชี่สง เป็นสมาชิกของเผ่าสิงโตโลหิตและเป็นผู้อาวุโสของสำนักเงามายา! ให้ข้าพูดตามตรง ข้ารู้สึกประหลาดใจจริง ๆ ที่พวกเจ้าเดินทางมาที่นี่ มันนานจริง ๆ นับจากครั้งล่าสุดที่มีคนมาเยือนสำนักของข้า!”

โม่หยูถังหัวเราะ “ข้าโม่หยูถังจากสำนักเทพปีศาจเก้าอเวจี ครั้งนี้ที่ข้ามาที่นี่เพราะข้าอยากจะขอรบกวนใช้สำนักของท่านเป็นทางผ่านพานายท่านของข้าไปทำธุระสำคัญในเขตแดนอุดรทมิฬ”

ชี่สงหัวเราะ “อ๋อ! พวกเจ้าเป็นคนของสำนักเทพปีศาจเก้าอเวจีนี่เอง มา ๆ เดี๋ยวข้าจะพาพวกเจ้าทั้งหลายไปพักผ่อนที่เรือนรับรองของสำนักข้าก่อน จากนั้นเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง!”

ถึงแม้ว่าจ้าวเหมิงลู่และคนอื่น ๆ จะเห็นการแสดงออกของชี่สงเป็นมิตรอย่างมาก แต่พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าอยู่ เนื่องจากทั้งดวงตาที่แดงก่ำและขนของชี่สงที่เป็นสีแดงเหมือนโลหิต รูปลักษณ์แบบนี้มันทำให้พวกเขารู้สึกหวั่นใจ

“ท่านพ่อสำนักเงามายาแห่งนี้น่ากลัวมาก ๆ เลย มันมีสำนักแบบนี้อยู่บนโลกเราได้ยังไงกัน?” หลิงฟ่างหัวกระซิบถามขึ้น “พวกเรารีบออกไปจากสำนักนี้ให้เร็วที่สุดดีกว่าไหมท่านพ่อ ไม่อย่างนั้นหากอยู่นานไปพวกเราอาจถูกจับกินก็ได้นะ!”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “เจ้าจะกลัวไปทำไม? พวกเขาก็เป็นเหมือนพวกเรามนุษย์นั่นแหละที่ถูกสร้างขึ้นโดยตัวตนที่สูงล้ำกว่า และอีกอย่างไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหนในเขตแดนอุดรทมิฬ สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ก็มีแต่เผ่าพันธุ์ที่แปลกประหลาดแบบนี้อยู่เต็มไปหมด ดังนั้นไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน เจ้าก็จะเจอแต่เผ่าที่มีรูปร่างแปลก ๆ แบบนี้นั่นแหละ”

“ช่างเป็นสถานที่ที่แปลกประหลาดอะไรแบบนี้!” หลิงเทียนหยุนอุทาน

หลิงเทียนหยุนเคยคิดว่าตัวเขาเองที่สามารถแยกร่างเงาของตัวเองได้เป็นจำนวนมากนั้นแปลกมากแล้ว แต่เมื่อเขาได้เห็นดินแดนที่มีแต่เผ่าแปลก ๆ แบบนี้เต็มไปหมด เขาจึงรู้สึกว่าความแปลกของเขานั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “เขตแดนอุดรทมิฬนั้นไม่เพียงแปลกอย่างเดียว แต่ยังเป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดด้วย เนื่องจากที่นี่ไม่ได้มีเพียงแค่สิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์จำนวนมากอยู่รวมกันเท่านั้น แต่มันยังรวมไปถึงตัวตนที่มีอำนาจสูงล้ำ ซึ่งมีน้อยคนนักที่จะต่อกรได้อาศัยอยู่ด้วย มันจึงทำให้ที่นี่คือหนึ่งในดินแดนที่อันตรายที่สุดในมหาพิภพไร้จุดจบ”..ไอลีนโนเวล

ทุกคนต่างพยักหน้าเก็บความข้อมูลทุกอย่างที่หลิงตู้ฉิงอธิบายลงในสมอง

หลังจากหลิงตู้ฉิงพูดจบ ไม่นานนักพวกเขาก็เดินไปถึงเรือนรับรองของสำนักเงามายาและเข้าไปพักผ่อนด้านใน

อันที่จริงพวกเขาทั้งหมดไม่จำเป็นต้องพักอยู่ที่สำนักเงามายาเลยแม้แต่น้อย

แต่เมื่อสำนักเงามายาเชิญชวนด้วยความเป็นมิตรแบบนี้แล้ว หลิงตู้ฉิงจึงไม่อยากปฏิเสธให้เสียมารยาท

หลังจากพักผ่อนอยู่ในเรือนรับรองได้สักพัก สำนักเงามายาก็ส่งคนของพวกเขาเข้ามาดูแลกลุ่มของหลิงตู้ฉิง

เมื่อมองไปที่หญิงสาวที่สำนักเงามายาส่งมา หลิงฟ่างหัวกระซิบถามหลิงตู้ฉิงเบา ๆ ว่า “ท่านพ่อ นางเป็นเผ่าพันธุ์อะไรงั้นเหรอ?”

ยังไม่ทันที่หลิงตู้ฉิงจะได้ตอบ หญิงสาวที่สำนักเงามายาส่งมายิ้มและตอบกลับทันที “ข้าเป็นมนุษย์เหมือนเจ้านี่แหละ! เนื่องพวกเจ้าส่วนใหญ่เป็นมนุษย์กันหมด ดังนั้นทางสำนักจึงส่งข้าให้มาดูแลพวกเจ้า ข้า เหรินเหยียนฟาง แต่พวกเจ้าเรียกข้าว่า เหยียนฟาง เฉย ๆ ก็พอ!”