บทที่ 734 ประวัติของดินแดนศักดิ์สิทธิ์

ความตั้งใจตั้งแต่แรกของหลิงตู้ฉิงคือการไปที่เมืองศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว เพราะปัญหาของหลิงเทียนหยุนในตอนนี้จำเป็นต้องให้ผู้ปกครองเมืองศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นเป็นคนแก้ไข และยิ่งเขาได้ยินว่าเมืองศักดิ์สิทธิ์จู่ ๆ กลับต้องการคัดเลือกทูตศักดิ์สิทธิ์คนใหม่ เขาก็ยิ่งอยากจะไปที่เมืองศักดิ์สิทธิ์มากกว่าเดิม

“ท่านพ่อ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มันเป็นสถานที่แบบไหนกัน?” หลิงเทียนหยุนถามขึ้นด้วยความสงสัย

หลิงตู้ฉิงครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง จากนั้นเขาตอบว่า “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นชื่อที่ผู้คนในเขตแดนอุดรทมิฬตั้งกันเอง แต่อันที่จริงแล้วชื่อเรียกดั้งเดิมของมันก็คืออาณาเขตเงานิรันดร์ ผู้ที่ปกครองอาณาเขตเงานิรันดร์อยู่นั้นเป็นตัวตนที่มีความแกร่งเหนือล้ำจากโบราณกาล ซึ่งในโลกเบื้องล่างแทบจะไม่มีใครต่อกรกับนางได้ ซึ่งบ่อยครั้งที่อาณาเขตเงานิรันดร์จะทำการคัดเลือกผู้สืบทอดจากทั่วทุกมุมโลกให้เข้ามาที่อาณาเขตเงานิรันดร์เพื่อรับการสืบทอดสุดยอดเคล็ดวิชา และด้วยเหตุผลนี้ผู้คนถึงเปลี่ยนชื่อเรียกอาณาเขตเงานิรันดร์ให้กลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์”

“อันที่จริงเคล็ดวิชาหมื่นเงามายาที่เจ้าบ่มเพาะก็เป็นหนึ่งในสุดยอดเคล็ดวิชาประจำกายของผู้ปกครองอาณาเขตเงานิรันดร์ ซึ่งข้าและผู้ปกครองอาณาเขตเงานิรันดร์นั้น…ครั้งหนึ่งข้าเคยรู้จักกับนาง ดังนั้นข้าเลยได้เคล็ดวิชาหมื่นเงามายามาจากนาง ดังนั้นหากจะถามว่าใครสามารถแก้ปัญหาให้เจ้าได้บ้าง คำตอบมันก็คงมีแค่นางเพียงคนเดียว”

“ท่านพ่อ แล้วความสัมพันธ์ของท่านกับผู้ปกครองอาณาเขตทมิฬเป็นแบบไหน?” หลิงเทียนหยุนถามต่อ

ตามความเข้าใจของหลิงเทียนหยุน ซึ่งรู้ดีว่าลักษณะนิสัยของหลิงตู้ฉิงในอดีตเป็นยังไง ดังนั้นเขาจึงต้องถามแบบนี้

คนแบบพ่อของเขาจะไปมีเพื่อนเหมือนกับคนอื่นเขาได้ยังไง?

หลิงตู้ฉิงยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนและตอบว่า “เอ่อ…ถ้าถามถึงความสัมพันธ์ล่ะก็…มันก็พูดได้ว่าไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ อันที่จริงข้ากับนางไม่ค่อยจะลงรอยกันด้วยซ้ำ”

หลิงเทียนหยุนเดาไม่พลาดเลยแม้แต่น้อยว่าพ่อของเขาต้องตอบประมาณนี้ ดังนั้นเขาจึงถามต่อ “ถ้างั้นท่านจะส่งข้าเข้าไปหาเขา เอ๊ะไม่สิท่านเรียกผู้ปกครองอาณาเขตเงานิรันดร์ว่านางใช่ไหมเมื่อครู่? ช่างเถอะ เอาเป็นว่าการที่ท่านส่งข้าไปแบบนี้มันจะไม่มีปัญหาหรือไงท่านพ่อ?”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ไม่ต้องกังวล ๆ ถึงแม้ว่าผู้ปกครองอาณาเขตเงานิรันดร์จะแข็งแกร่งมาก แต่นางก็แข็งแกร่งได้แต่เฉพาะในอาณาเขตเงานิรันดร์เท่านั้น ถ้าหากนางออกนอกอาณาเขตเงานิรันดร์เมื่อไหร่ ความแข็งแกร่งของนางก็จะลดลงไปเป็นอย่างมากและเจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าพ่อเคยรู้จักกับนางมาก่อน ดังนั้นเจ้าอย่าห่วงไปเลย พ่อเชื่อว่าเดี๋ยวพ่อจะหาวิธีทำให้นางช่วยเจ้าได้แน่นอน”

“แต่ท่านพ่อ ตอนนี้ความแข็งแกร่งของท่านยังไม่ฟื้นฟูกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนสักหน่อย!” หลิงตู้ฉิงพูดขึ้นด้วยสีหน้ากังวล

หลิงเทียนหยุนรู้สึกว่าในตอนนี้มันเหมือนพ่อของเขากำลังซ่อนอะไรบางอย่างอยู่

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “เอาน่า ตอนนี้พวกเราทั้งหมดก็ได้เรียนรู้วิชาพเนจรไร้จำกัดกันหมดแล้ว ตราบใดที่พวกเราไม่เข้าไปในอาณาเขตเงานิรันดร์ พวกเราก็หนีได้ทันอยู่ดี”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิงเทียนหยุนก็ยิ่งรู้สึกขัดแย้งมากกว่าเดิม เขาไม่แน่ใจสักเท่าไหร่แล้วว่าการเดินทางครั้งนี้เป็นความคิดที่ดี

หลายวันต่อมา เหรินเหยียนฟางที่กินเนื้อของอสูรขอบเขตมหาจักรพรรดิและดูดซับพลังทั้งหมดเรียบร้อยแล้วก็เข้ามาหาหลิงตู้ฉิง และพูดว่า “คุณชายหลิง ตอนนี้สำนักของข้าตัดสินใจว่าจะออกเดินทางก่อนกำหนดไปยังเมืองศักดิ์สิทธิ์ ท่านต้องการจะร่วมทางไปกับพวกเราไหม”

เนื่องจากก่อนหน้านี้นางได้รับประโยชน์จากหลิงตู้ฉิง นางจึงเรียกหลิงตู้ฉิงแบบให้เกียรติมากขึ้น

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “เอาสิ ไปเร็ว ๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน!”

อันที่จริงก่อนหน้าที่เหรินเหยียนฟางจะเข้ามาบอก หลิงตู้ฉิงก็มีความคิดอยากจะไปหาข้อมูลในเมืองศักดิ์สิทธิ์คนเดียวก่อนล่วงหน้าเช่นกัน

ถึงแม้ว่าเขาจะพูดกับหลิงเทียนหยุนไปแบบนั้น แต่เขาก็อยากจะให้ผลลัพธ์ของการเดินทางครั้งนี้มันออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ถึงแม้ว่าเขาจะมีอีกวิธีการหนึ่งที่มันก็สามารถนำมาใช้คลี่คลายปัญหาได้เหมือนกัน แต่วิธีการนั้นมันก็มีผลเสียต่อหลิงเทียนหยุน

เหรินเหยียนฟางพยักหน้าและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณชายหลิงโปรดรีบเตรียมตัวเลยก็แล้วกัน เพราะว่าพรุ่งนี้สำนักของข้าจะออกเดินทางกันแล้ว แต่การไปครั้งนี้ข้าคงไม่ได้ไปกับคุณชายหลิงด้วย พรุ่งนี้คุณชายหลิงจะต้องเดินทางไปกับคนอื่น ๆ ในสำนักของข้า ซึ่งหนึ่งในคณะเดินทางก็จะมีสหายของข้า อุลบา รวมอยู่ด้วย แต่ว่าเขาอาจจะมีนิสัยที่โอ้อวดน่ารำคาญสักหน่อย ดังนั้นหากเป็นไปได้ท่านก็พยายามหลีกเลี่ยงเขาไว้ก็ดี”..ไอลีนโนเวล