ตอนที่ 9 คุณมีคุณสมบัติอะไรจะเป็นแม่ของเขา?

ลูกชาย!

นี่คือลูกชายอีกคนของเธอ!

เวินสวี่สวี่ตื่นเต้นมากจนอยากจะบอกเขาว่า เธอคือหม่ามี้ของเขา

แต่เวลานี้ ผู้ชายสารเลวที่ย่อตัวอยู่ตรงหน้าเด็กน้อยก็พูดขึ้น “คนไม่สำคัญคนหนึ่งน่ะ เอาล่ะ ในเมื่อวันนี้ลูกไม่อยากไปโรงเรียน งั้นก็ให้ลุงหลินพาลูกลงไปเที่ยวเล่นหาอะไรกินข้างล่างนะ”

ฮั่วอิ้นพยักหน้าตกลงทันทีเมื่อได้ยินว่ามีของกิน

ไม่กี่นาทีต่อมา เวินสวี่สวี่ต้องทนมองผู้ช่วยของผู้ชายเลวๆ คนนี้พาเด็กน้อยออกไป

“ฮั่วซือเจวี๋ย ทำไมคุณถึงบอกว่าฉันเป็นคนไม่สำคัญล่ะ ทั้งๆ ที่ฉันเป็นแม่ของเขานะ!”

“อ๋อ เหรอ แต่ที่ผมรู้คือแม่ของเขาตายแล้ว และหลุมศพของเธอยังอยู่ในสุสาน”

เมื่อเห็นว่าลูกชายออกไปแล้ว ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นเดินไปที่ตู้ไวน์แล้วรินไวน์แดงให้ตัวเอง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาด้วยท่าทางสง่างาม

โดยไม่ได้สนใจเวินสวี่สวี่เลยแม้แต่น้อย

เวินสวี่สวี่โกรธจนควันออกหู แต่เธอก็ไม่สามารถโต้แย้งคำพูดของเขาได้

ใช่แล้ว สำหรับลูกชายคนนี้ เธอได้ตายจากไปแล้ว หากให้เขาเรียกเธอว่าแม่ เธอจะอธิบายกับเขาอย่างไรว่าที่จริงแล้วเธอยังไม่ตาย ก็แค่ตอนนั้นเธอไม่ต้องการเขาหรอกหรือ

ใบหน้าของเวินสวี่สวี่ซีดขาว เธอก็กัดริมฝีปากของตัวเองแน่น

เมื่อฮั่วซือเจวี๋ยเห็นดังนี้ คำเย้ยหยันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นอีก “นึกขึ้นได้แล้วสินะ หรือจะให้ผมบอกเขาไหมว่าคุณคือแม่ของเขา”

เวินสวี่สวี่กำหมัดจนข้อนิ้วซีดขาวอีกครั้ง!

“ฮั่วซือเจวี๋ย คุณต้องการอะไรกันแน่ ในเมื่อคุณบอกว่าไม่ต้องการให้ลูกรู้จักฉัน แต่คุณกลับพาฉันมาที่นี่เพื่ออะไร หรือจะให้ฉันรักษาโรคให้คุณ ฉันบอกไปแล้ว ต่อให้ฉันตาย ฉันก็ไม่ทำหรอก!”

เวินสวี่สวี่กัดฟันพูดออกมา

แต่ชายหนุ่มกลับพูดออกมาอย่างดูแคลน “คุณคิดมากไปแล้ว ความสามารถเส็งเคร็งของคุณ ผมไม่โง่ขนาดมอบชีวิตให้คุณหรอก”

เวินสวี่สวี่ “...”

ความโกรธพุ่งถึงขีดสุด แต่กลับสงบนิ่ง

“แล้วคุณพาฉันทำไมกันแน่”

“พาคุณมาทำไมน่ะหรือ คุณไม่รู้เลยหรือไง เวินสวี่สวี่ ห้าปีที่ผ่านมานี้ หลังจากที่คุณตายจากไป คุณสร้างเวรกรรมอะไรไว้บ้าง คุณลืมคนที่เคยห่วงใยคุณไปแล้วหรือไง เพราะ ‘การตาย’ ของคุณ ทำให้พวกเขาต้องรู้สึกอย่างไรบ้าง”

ประโยคสุดท้าย เสียงของชายหนุ่มดุร้ายมาก!

เขาหรี่ตาจ้องมองเธอ ราวกับอสุรกายร้ายที่พร้อมจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ แต่เมื่อเห็นว่าใบหน้าของเธอซีดขาว เขากลับอดไม่ได้ที่จะผงะถอยหลัง

เธอลืมไปได้อย่างไร