บทที่ 44 คันศร

"คันศร!!" เกษรตำหนิลูกชาย..ใครจะไม่รู้ว่าเนตรนภาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว และลูกชายของเนตรนภาก็เข้าอนุบาลหนึ่งแล้ว

"ทำไมครับแม่" เหมือนอย่างที่เขาพูดไว้..แม่จะให้ทำอะไรเขาทำได้หมด..ยกเว้นเรื่องนี้

"แล้วเราค่อยคุยกันใหม่" เกษรคิดว่าลูกคงจะประชดตัวเอง โดยการดึงเนตรนภาเข้ามาข้องเกี่ยว

"จะคุยเรื่องอะไรครับแม่.. คุยเรื่องแต่งงานของผมกับเนตรนภาเหรอคร้าบบ" ชายหนุ่มตะโกนตามหลังแม่ไป แต่เกษรไม่ได้หยุดฟัง ถึงแม้ว่าจะได้ยินก็ตามที

"เมื่อกี้คุณเอาแฟ้มอะไรเข้ามาบ้างนะ" พอแม่ออกไปแล้ว คันศรก็ปล่อยมือจากที่โอบเอวเนตรนภาอยู่ แล้วก็เดินไปที่แฟ้มเอกสารกองนั้น

แต๊บ! แต๊บ!! คันศรดีดนิ้วสองครั้งเพื่อเรียกสติคู่สนทนา เพราะตอนนี้ดูเหมือนเนตรนภาจะช็อกไป

"คะ??"

"คุณเอาอะไรเข้ามาบ้างเยอะแยะขนาดนี้" เขาเปิดดูทีละแฟ้ม..

ที่เธอต้องเอามาเยอะเพราะเพิ่งจะมารับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป เนตรนภาไม่อยากจะให้ตกหล่น ก็เลยจัดเตรียมมาให้ครบ

แล้วหญิงสาวก็เดินมาแจกแจงให้เขาดูว่า แต่ละแฟ้มมีอะไรบ้าง..เพื่อที่จะนำไปใช้ในห้องประชุม

"หึ..หลัก ๆ ก็คือใบเสนอราคา?" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันและนึกขำ เขาหยิบเอาไปแค่แฟ้มเดียว เพราะอันอื่นไม่จำเป็นเลย

เนตรนภาก็เลยหอบแฟ้มที่เหลือออกมาแบบงง ๆ เหมือนเดิม ที่งงเธอไม่ได้งงเรื่องเอกสารพวกนี้เลย.. แต่งงสิ่งที่เขาทำกับเธอมากกว่า เพราะเธอไม่รู้ว่าเขาทำไปเพื่อประชดแม่ของเขา

เย็นวันเดียวกันนั้น..

"แม่ครับ"

"ครรชิต..ลูก" เนตรนภารีบตรงเข้าไปกอดลูกชาย พอเลิกงานเธอก็จะมารับลูกชายแบบนี้ทุกวัน

"วันนี้แกดูงอแงมากเลยค่ะคุณแม่" คนดูแลที่เนตรนภาฝากลูกชายไว้เธอจ้างเป็นรายเดือน

"ทำไมถึงงอแงล่ะลูก ไม่น่ารักเลยนะ" หญิงสาวตำหนิลูกชายเบา ๆ

"คิดถึงแม่ครับ" เด็กน้อยงอแงกอดแม่ไว้แน่น

เนตรนภารับลูกชายจากที่ฝากเลี้ยงเด็กแล้วก็พากลับมาที่บ้านเช่า

ที่ต้องได้อยู่บ้านเช่า เพราะเธอเป็นเด็กกำพร้าโตมาที่บ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า เคยมีครอบครัวหนึ่งรับเธอไปเป็นลูกบุญธรรม แต่ครอบครัวนั้นไม่ได้รักเธอจริง หญิงสาวก็เลยต้องแยกออกมา และหาเงินส่งตัวเองเรียนจนได้มีทุกวันนี้

คำว่าอดมื้อกินมื้อใช้ไม่ได้กับเธอหรอก จะเรียกว่าอดสามมื้อกินมื้อหนึ่งก็ว่าได้

และโชคชะตาก็ได้เล่นตลกกับเธอครั้งใหญ่ เมื่อตอนที่เข้าไปทำงานในบริษัทนั้น ช่วงที่เป็นเด็กฝึกงาน เธอได้เสียตัวให้กับผู้ชายคนหนึ่งจนตั้งท้อง...

มันอาจจะเป็นโชคดีในความโชคร้ายของเธอก็ได้ ที่ทางบริษัทไม่ไล่ออก แถมยังให้ลาคลอดได้ถึง 5 เดือนเพื่อดูแลลูก

@คฤหาสน์หลังงามของเกษร

"แม่โทรตามผมมามีอะไร" พอชายหนุ่มมาถึงบ้านก็พบว่าผู้เป็นแม่มีแขก

"เข้ามาก่อนสิลูก วันนี้หนูลูกศรมาทานข้าวเย็นกับเราที่บ้าน"

"สวัสดีค่ะคุณคันศร" ลูกศรลุกขึ้นไหว้ทันทีที่เห็นเขาเดินเข้ามา แต่คันศรไม่ได้รับไหว้ เขาหันไปมองผู้เป็นแม่แบบตำหนิ

"นั่งคุยกันไปก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวแม่ไปดูก่อนว่าแม่บ้านเตรียมอะไรไว้ทานบ้าง" จบคำพูดเกษรก็รีบปลีกตัวออกมา

ที่จริงเกษรไม่คิดจะรุกลูกชายขนาดนี้ แต่พอคันศรดึงเนตรนภาเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ นางจำเป็นต้องได้รีบจัดการ

"ผมรู้นะว่าแม่กำลังคิดจะทำอะไรอยู่" เขาไม่คิดจะนั่งคุยกับลูกศรอยู่ตรงนั้น ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาแม่ในครัว

"ลูกไม่เคยขัดใจแม่สักครั้ง"

"เพราะผมไม่เคยขัดใจแม่ไง แม่ถึงได้เอาใหญ่แบบนี้"

"ลูกไม่ได้เป็นคนแบบนี้นะคันศร"

"แม่ครับ นี่มันคือชีวิตของผม"

"แม่ก็บอกไปแล้วว่าลูกก็คือชีวิตของแม่เหมือนกัน ลูกจะให้แม่ช้ำใจตายเลยเหรอ"

"กับอีแค่ที่ผมไม่มีแฟนทำไมแม่ต้องถึงกับช้ำใจตายด้วยล่ะครับ"

หลายวันต่อมา..

คันศรก็ยังปฏิเสธแม่อยู่แบบนี้เหมือนเดิม ส่วนเกษรก็พยายามจับคู่ลูกศรให้กับลูกชาย