บทที่ 45

"คันศร!!" เกษรแอบหยิกแขนลูกชายอย่างแรงเพื่อเรียกสติ

แต่คันศรก็ไม่สนใจ ในที่สุดเขาก็เอาชนะแม่เรื่องนี้ได้ เพราะถ้าเป็นข่าวแบบนี้แล้ว แม่ก็ทำอะไรไม่ได้..แต่ก็ยังติดปัญหาตรงที่ผู้หญิงคนที่เขาดึงเข้ามาเอี่ยว..เธอยังไม่รู้เรื่อง

แชะ แชะ แชะ กล้องทุกตัวได้รัวมาที่เนตรนภา จนตอนนี้หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนอยู่กับที่

"ไม่นะคันศร!!" เกษรคว้าแขนลูกชายไว้ไม่ทัน เพราะตอนนี้เดินตรงไปหาเนตรนภาที่หน้าประตูทางเข้า

"ขอบคุณนะจ๊ะที่รัก ที่มางานวันเกิดของคุณแม่" คันศรเดินเข้าไปโอบเอวเนตรนภาให้เดินตามเขาเข้ามาในงาน

"ทะ..ท่านทำอะไรคะ" เนตรนภากระซิบถามเขาเบาๆ แต่ขาเรียวก็ยังก้าวเดินตาม

"คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น..แค่ทำตามผมก็พอ" เขาก้มลงมากระซิบข้างใบหู จนหญิงสาวขนลุกซู่

"ทางเราขอสัมภาษณ์คุณคันศรหน่อยได้ไหมคะ" นักข่าวรีบเดินตามมาเพื่อขอสัมภาษณ์..ข่าวนี้ถือว่าเป็นข่าวใหญ่ในแวดวงไฮโซเลยก็ว่าได้

"วันนี้ผมอยากให้นักข่าวโฟกัสแค่งานวันเกิดของคุณแม่ได้ไหมครับ..เดี๋ยวแม่ผมก็น้อยใจแย่" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับปลายสายตาคมไปที่แม่ ซึ่งตอนนี้หน้าบอกบุญไม่รับเลย

"แต่พวกเราอยากจะได้ข่าวนี้มากไม่แพ้กับข่าววันเกิดเลยนะคะ ขอสักนิดเถอะค่ะ" แล้วนักข่าวก็พยายามคะยั้นคะยอถาม

"มันคืออะไรกันคะ ช่อชบาถามสามีแบบงงๆ"

"จะอะไรล่ะก็ดีแตกไง ผมว่าแล้วคนดีของคุณแม่จะดีแตกสักวัน" จบคำพูดธนูก็ยกแก้วไวน์ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าขึ้นมาดื่ม

เวลาผ่านไป.. เนตรนภาขอตัวกลับก่อน เพราะว่าเธอฝากลูกไว้กับคนดูแลได้แค่ไม่นาน

"เดี๋ยวผมไปส่ง" คันศรรีบเดินตามเนตรนภาออกมาจากงาน ขืนอยู่ต่อไปก็เป็นเป้าสายตาของแม่เปล่า ๆ

"ฉันเอารถมาค่ะ"

"แต่ผมมีเรื่องจะคุยด้วย เอาแบบนี้แล้วกัน ทิ้งรถไว้ที่นี่ เดี๋ยวให้ไกรสรจัดการให้"

"แต่ว่าฉัน.." หญิงสาวไม่อยากให้เขาไปส่งที่บ้าน

"ตามมา" ชายหนุ่มคว้าแขนเธอให้เดินตามมา..ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธ

"คุณมีอะไรจะคุยก็คุยตรงนี้เถอะค่ะ" พอเดินมาถึงรถหญิงสาวก็ไม่ยอมขึ้น

"ผมอยากจะคุยเรื่อง ในงานเมื่อกี้"

"ค่ะ"

"ผมขอโทษที่ดึงคุณเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้ และผมหวังว่าคุณคงไม่คิดว่าผมจะสนใจคุณจริง ๆ หรอกนะ" เขาไม่อยากจะอ้อมค้อมอีกต่อไป แค่อยากจะรีบยื่นข้อเสนอให้เธอ

"คะ?" ในใจก็คิดไว้บ้างอยู่แล้วคนระดับเขาจะมาสนใจอะไรเธอ

"ผมขอไล่เรียงให้คุณฟังก่อนแล้วกัน มีอะไรสงสัยค่อยถาม"

"ค่ะ" หญิงสาวพยายามหายใจเข้าลึกๆ จะเรียกว่าดันความน้อยใจให้มันกลับลงไปก็ว่าได้

"คุณแม่ต้องการให้ผมแต่งงานกับลูกศร"

"คะ?" เธอคิดว่าลูกศรก็สวยน่ารักดีออกทำไมเขาไม่สนใจ

"ผมไม่ใช้งานคุณฟรีๆ หรอก..คุณต้องการอะไรบอกผมมาได้ ไม่ว่าจะบ้าน คอนโด รถ ผมให้ได้หมด"

"......" ปากเรียวเม้มเข้าหากัน หรือจะเรียกว่าอาการน้ำตาตกในก็ได้

"คุณไม่ต้องกลัวหรอกว่าผมจะให้คุณเล่นละครถึงขั้นแต่งงาน อย่างมากก็แกล้งเป็นแฟนกันไปสักพัก" เขาก็ต้องเซฟตัวเองเหมือนกัน เพราะกลัวว่าจะหนีเสือปะจระเข้

"ฉันไม่..อืมมม!!!" หญิงสาวกำลังจะปฏิเสธ เธอไม่ต้องการสิ่งของที่เขายื่นเสนอมาเลย แต่อยู่ดีๆ ก็ถูกชายหนุ่มคว้าเข้าไปแล้วจูบโดยที่ยังไม่ตั้งตัว

ปากจูบแต่สายตาไม่ได้มองที่เธอเลย..เขามองไปอีกมุมหนึ่งที่ตอนนี้นักข่าวกำลังแอบซุ่มอยู่ และนักข่าวคนนี้ก็เป็นคนสนิทของแม่ ชายหนุ่มคิดว่าแม่คงจะให้แอบตามมาเก็บภาพที่ทั้งสองคนไม่ใช่แฟนกัน

กำปั้นเล็กกำเข้าหากันจนแน่น เธอไม่กล้าแตะแม้แต่ตัวของเขา