บทที่ 208 ออกจากเมืองไห่เฉิงแล้วไปมหานครเอมพิเรียล

น้ำเสียงของเซี่ยซีหว่านนั้นนุ่มนวล รอยยิ้มอันสดใสเปล่งประกายในดวงตาระยิบระยับของเธออย่างเห็นได้ชัด จากนั้นเธอก็พูดว่า “เพราะฉะนั้นคุณท่านคะ หนูคงต้องทำผิดต่อความกรุณาของท่านแล้วล่ะค่ะ”

คุณท่านลี่ฟังแล้วเข้าใจในทันที นางฟ้าตัวน้อยของเธอแต่งงานแล้ว และเธอก็รักเขามาก

จบสิ้นแล้ว เธอมาช้าไป !

“นางฟ้าตัวน้อย ในเมื่อฉันถวายตัวให้เธอแล้วเธอไม่รับ งั้นเธอสามารถเสนอความปรารถนามาได้ ฉันรับปากว่าฉันจะมอบทุกอย่างที่เธอต้องการได้ทั้งหมด” คุณท่านลี่พูดด้วยรอยยิ้มรักใคร่เอ็นดู

เซี่ยซีหว่านลุกขึ้น แล้วพูดว่า “คุณท่านคะ คำพูดหนูยังคงยืนยันคำเดิมค่ะ สิ่งเหล่านี้คือหน้าที่ความรับผิดชอบของหนู ดูแลสุขภาพร่างกายของท่านให้ดีนะคะ หนูขอตัวก่อนค่ะ ถ้าหนูมีเวลาว่างหนูจะมาเยี่ยมท่านใหม่ค่ะ”

เซี่ยซีหว่านพูดจบก็ออกไปในทันที

...

เมื่อเซี่ยซีหว่านเดินออกไป ในขณะเดียวกันนั้นก็มีเสียงของสวี่เส้าหนานดังขึ้นมาจากด้านหลังว่า “เฮ้ ยัยเด็กขี้เหร่!”

สวี่เส้าหนานเดินตามเธอออกมา

เซี่ยซีหว่านหยุดเดิน เธอมองย้อนกลับไปที่สวี่เส้าหนาน แล้วพูดว่า “คุณชายสวี่ คุณมีอะไรที่จะแนะนำฉันเหรอคะ?”

สวี่เส้าหนานเหลือบมองเธอขึ้นลงด้วยดวงตาทรงดอกท้ออันเฉี่ยวคมราวกับนกฟินิกซ์ จากนั้นเขาก็พูดว่า “คุณแต่งงานแล้วจริง ๆ เหรอ?”

“ใช่ค่ะ”

สวี่เส้าหนานเดินไปข้าง ๆ เธอ ดวงตาของหญิงสาวนั้นเปล่งประกายสว่างไสว แต่น่าเสียดายที่เธอสวมผ้าคลุมหน้าเอาไว้จึงทำให้เขามองเห็นหน้าเธอไม่ชัด เขาค่อย ๆ เอื้อมมือออกมาเพื่อเปิดผ้าคลุมหน้าของเธอขึ้นพลางพูดว่า “อันที่จริงแล้วหน้าตาของคุณเป็นยังไงเหรอ ให้นายน้อยดูหน่อยสิ”

เซี่ยซีหว่านยื่นมือออกมาตบมือเขาเสียงดัง “เพี๊ยะ”

สวี่เส้าหนานหัวเราะเยาะพร้อมดึงมือกลับ แล้วพูดว่า “ผมว่าคุณต้องเป็นคนหน้าตาอัปลักษณ์แน่นอน เด็กขี้เหร่ ทำไมคุณถึงไม่สนใจข้อเสนอที่คุณยายผมเสนอให้ล่ะ หรือว่าคุณอยากจับผมใจจะขาดแต่กลัวดูไม่ดี นี่เป็นโอกาสที่ดีแล้วนะ ถ้าพลาดโอกาสนี้ไปก็จะไม่มีอีกแล้ว เพราะผมจะพาคุณยายกลับนครเอมพิเรียลแล้ว”

“พวกคุณจะกลับกันแล้วเหรอคะ?” คุณท่านลี่และเขาทั้งสองคนมาจากนครเอมพิเรียลซึ่งเป็นเรื่องปกติที่จะต้องกลับไป เธอจึงพูดต่ออีกว่า “อีกสักครู่ฉันจะเขียนใบสั่งยาบำรุงให้คุณเอากลับไปนะคะ ร่างกายของคุณท่านยังคงต้องได้รับการบำรุงรักษาอยู่อย่างสม่ำเสมอค่ะ”

เมื่อสวี่เส้าหนานเห็นว่าเธอไม่ต้องการเสนอข้อเรียกร้องอะไรจริง ๆ เขาก็หรี่ตาทรงนกฟีนิกซ์ลงเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เด็กขี้เหร่ คุณจะไปเที่ยวที่มหานครเอมพิเรียลไหม?”

เซี่ยซีหว่านส่ายหัว แล้วพูดว่า “ตอนนี้ฉันยังไม่มีความคิดนี้ค่ะ”

“คุณช่วยชีวิตคุณยายของผมไว้ ผมก็เป็นหนี้บุญคุณกับคุณ นายน้อยจะให้รางวัลและการลงโทษแยกอย่างชัดเจน ถ้าคุณไปที่มหานครเอมพิเรียล คุณสามารถมาเที่ยวหานายน้อยได้นะครับ” เมื่อสวี่เส้าหนานพูดจบก็เดินจากไป

เซี่ยซีหว่านไม่เข้าใจความหมายของสวี่เส้าหนาน แต่บรรดาลูกน้องของสวี่เส้าหนานต่างตกตะลึง ความหมายของนายน้อยคือ เพียงแค่เซี่ยซีหว่านไปที่มหานครเอมพิเรียล เขาที่เป็นเจ้าชายแห่งนครเอมพิเรียลจะคุ้มกันเธอเอง

...

ภายในห้องผู้ป่วย Vip คุณท่านลี่กำลังตกตะลึงจึงพูดว่า “ไม่สนุกเลย ไม่สนุกเลย นางฟ้าตัวน้อยเป็นหลานสะใภ้ของฉันไม่ได้ เก็บของกลับไปที่มหานครเอมพิเรียลกันเถอะ”

สวี่เส้าหนานก็มีความคิดเช่นนี้เหมือนกัน เขาจึงพูดขึ้นทันทีว่า “คุณยายครับ การที่คุณยายแอบเข้ามาที่เมืองไห่เฉิงในครั้งนี้ ไม่ใช่ว่าคุณยายอยากจะมาเที่ยวแบบไม่วางแผนเหรอครับ คุณยายก็แวะเที่ยวหาพี่ชุ่ยเฟินของคุณยายก่อนสิครับ ก่อนจะกลับไปก็นัดเจอหรือนัดดื่มชากับคุณชุ่ยเฟินดีไหมครับ?”

คุณท่านลี่โบกมือไปมา แล้วพูดว่า “ไม่ต้องเจอหรอก ชุ่ยเฟินมาอยู่ที่นี่หกเจ็ดปีแล้ว วันว่าง ๆ ได้สิ้นสุดแล้ว อีกไม่นานท่านก็จะกลับไปที่นครเอมพิเรียลแล้ว เพราะลูกชายของท่านจะมารับท่านแล้ว พอหลังจากกลับไปนครเอมพิเรียลเราสองคนค่อยไปเยี่ยมเยียนกันอีกครั้ง ตอนนี้เรากลับกันเถอะ”

“ครับ ผมจะให้คนเตรียมเที่ยวบินพิเศษให้ครับ”

...

เซี่ยซีหว่านเจาะเลือดตรวจอีกครั้ง เธอเดาไม่ผิด เธอถูกพิษของดอกลำโพงและทำให้สูญเสียการมองเห็นทางอ้อม

เธอจับใบรายงานผลตรวจในมือแน่น พิษของดอกลำโพงเป็นพิษที่รุนแรงมากในโลกมนุษย์ ไม่มีทางแก้ไขได้เลย แม้จะใช้พลังเข็มของเธอก็ไม่มีทางช่วยรักษาตัวเองได้