บทที่ 254 ฉันจะไม่แต่งงานกับยัยอัปลักษณ์จากตระกูลเซี่ย

บรรดาผู้คนทั้งหมดในสวนโหย่วหลานกําลังจัดเก็บข้าวของ และเตรียมตัวออกเดินทางไปยังมหานครเอมพีเรียล ในความเป็นจริงแล้วไม่มีอะไรต้องนําติดตัวไปด้วยเลย เพราะที่นั่นมีแต่ความหรูหราไปทั่วทุกหนแห่ง มีเพียบพร้อมทุกอย่าง แต่หลังจากอาศัยอยู่ที่นี่มาเจ็ดปีก็มีความรู้สึกผูกพันต่อสิ่งต่าง ๆ มากมายจึงอยากจำนำของติดตัวกลับไปด้วย

หลังจากที่ลู่หานถิงจัดการเอกสารด่วนเสร็จแล้ว เขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง

ไม่รู้ว่าทำไม เขาถึงรู้สึกว่าหัวใจมันอ้างว้างราวกับว่าเขาได้สูญเสียสิ่งที่สําคัญมากไป

เมื่อเขากําลังจะจากที่แห่งนี้ไป เขาก็เกิดความอาลัยอาวรณ์มากมายอย่างน่าใจหาย อาลัยต่อเมืองไห่เฉิงแห่งนี้ อาลัยต่อสวนโหย่วหลาน และห้องนอนนี้ที่เขายิ่งไม่อยากจากไป

เขาไม่ใช่คนที่จะสร้างความรู้สึกต่อสถานที่ใด ๆ แต่ดูเหมือนว่าที่นี่มีอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นกำลังดึงดูดเขา ทําให้เขารู้สึกห่วงหาและอาลัยอาวรณ์อยู่ลึก ๆ ภายในใจ

แต่เขาก็ไม่รู้ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร

เหมียว

เหมียวเหมียว

ทันใดนั้นเอง เสียงร้องสองครั้งของลูกแมวก็ดังเข้ามาในหูของเขา

ลู่หานถิงก้มหน้าลง เจ้าหยวนหยวนตัวสีขาวราวกับหิมะมาหยุดอยู่ที่เท้าของเขา แล้วจ้องมองเขาด้วยดวงตากลมโตสีดําขลับคู่นั้น

จากนั้นหัวใจของลู่หานถิงก็รู้สึกอ่อนยวบในทันทีราวกับขนนกที่กรีดกรายผ่านทะเลสาบก้นบึ้งในหัวใจของเขาอย่างแผ่วเบา ทําให้จิตใจที่สงบนิ่งของเขาเกิดระลอกคลื่นขึ้น เขาจึงก้มตัวลงกอดเจ้าหยวนหยวนไว้ในอ้อมแขนของตัวเอง

เขาจําได้ว่าเขาซื้อลูกแมวตัวนี้มาเมื่อตอนที่เขาไปทําธุรกิจ เขารู้สึกประหลาดใจมาก เขาไม่น่าจะซื้อของขนาดเล็กที่นุ่มนิ่มแบบนี้ได้

เหมียว

เหมียวเหมียว

เจ้าหยวนหยวนซุกศีรษะลงในข้อพับแขนของเขาแล้วขดตัวเป็นก้อนกลม ๆ อย่างเงียบงัน ท่าทางของมันดูไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย

ลู่หานถิงลูบหัวเจ้าหยวนหยวนไปมา แล้วพูดเสียงแผ่วเบาว่า “แกเป็นอะไรไป ทําไมแกถึงดูเศร้าใจนัก ฉันเองก็รู้สึกว่าคุณย่า ฝูป๋อ และอู๋หม่านั้น...ท่าทางทุกคนดูโศกเศร้ามาก…”

เจ้าหยวนหยวนถูกลิขิตให้ตอบเขาไม่ได้ เขาจึงพูดกับตัวเอง

...

สามเดือนต่อมา

ณ มหานครเอมพีเรียล

มหานครเอมพีเรียลในวันนี้คึกคักมาก เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของลี่เหยียนหลานลูกสาวสุดที่รักแห่งตระกูลลี่

ตระกูลลี่ร่ำรวยมหาศาล ลี่จวินโม่ผู้นําตระกูลลี่เป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ลี่เหยียนหลานเป็นบุตรสาวคนเดียวของตระกูลลี่ เป็นทายาทตระกูลที่ร่ำรวยอันดับหนึ่ง เธอเป็นบุตรสาวผู้สูงศักดิ์อย่างแท้จริง และเติบโตมากับเสียงปรบมือกับดอกไม้และความรักของทุกคนตั้งแต่เกิด

วันเกิดของเธอวันนี้ไม่ได้จัดโออ่าเต็มกำลังเลยด้วยซ้ำ แต่จัดเพียงงานเลี้ยงวันเกิดเล็ก ๆ ให้ลี่เหยียนหลานเป็นเจ้าของวันเกิด และคนที่เชิญมาร่วมงานก็ล้วนเป็นพวกเพื่อนของเธอ ซึ่งก็คือเหล่าลูกสาวคนดังและคุณชายจากตระกูลมั่งคั่งแห่งมหานครเอมพีเรียล คนหนุ่มสาวมาร่วมงานกันอย่างสนุกสนานคึกครื้น เพื่อฉลองวันเกิดให้กับลี่เหยียนหลานองค์หญิงน้อยที่แท้จริง

ภายในงานวันเกิดอันหรูหรา ซุนจินมอบของขวัญวันเกิดให้กับลี่เหยียนหลานที่กำลังถูกทุกคนรุมล้อม “น้องเหยียนหลาน สุขสันต์วันเกิดนะ”

วันนี้ลี่เหยียนหลานสวมชุดเดรสผ้าชีฟองสีเขียวอ่อน ผิวพรรณนวลขาวผุดผ่องยิ่งทำให้เธอดูสวยงามอย่างเป็นธรรมชาติมาก ใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่งดงามจนสะดุดตา ผมสีดําขลับยาวสลวยปรกสยายไปทั่วไหล่ทำให้เธอมีเสน่ห์น่าดึงดูดเป็นอย่างมาก

เมื่อสามสิบปีก่อนสาวงามอันดับหนึ่งแห่งมหานครอิมพีเรียลคือ หลิวจ้าวตี้ ซึ่งอันที่จริงแล้วก็คือหลิวอิงลั่ว แต่ในตอนนี้สาวงามอันดับหนึ่งแห่งมหานครเอมพีเรียลก็คือ ลี่เหยียนหลาน

ลี่เหยียนหลานรับของขวัญซุนจินมาอย่างมีความสุข “ขอบคุณค่ะพี่”

ตระกูลลี่กับตระกูลซุนมีความสัมพันธ์เป็นญาติกัน ซุนจินเป็นคุณชายของตระกูลซุน เขาเปลี่ยนผู้หญิงราวกับเปลี่ยนเสื้อผ้า ตอนนี้เขากำลังโอบนางแบบสาวหน้าใหม่ในวงการบันเทิงไว้ในอ้อมกอด