บทที่ 57 เขาให้เธอหนึ่งพันสองร้อยล้าน

เมื่อเผชิญหน้ากับเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยที่ลำพองใจอย่างคนหลงระเริงนั้นใบหน้าที่งดงามของเซี่ยเหยียนเหยียนกลับไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร เธอเพียงแค่พูดออกมาอย่างแผ่วเบาว่า “เสี่ยวเตี๋ย ฉันจัดการหามหาวิทยาลัยในต่างประเทศให้เธอเรียบร้อยแล้ว เธอจะต้องบินไปเรียนต่อภายในไม่กี่วันนี้ เรื่องที่บ้านเธอไม่ต้องมาสนใจแล้ว”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยชะงักงัน เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าตัวเองต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ “พี่คะ ทำไมฉันต้องไปเรียนที่ต่างประเทศด้วย พี่ไม่ชอบฉันใช่ไหม อยากจะไล่ฉันไปอย่างนั้นเหรอคะ?”

เซี่ยเหยียนเหยียนจับมือของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยมากุมไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “เสี่ยวเตี๋ย เธอเป็นน้องสาวของฉันนะ ทำไมฉันต้องไม่ชอบเธอด้วยล่ะ การกลับมาครั้งนี้ของเซี่ยซีหว่านเห็นได้ชัดว่ากลับมาเพื่อจัดการกับครอบครัวของเรา เธออยู่ที่นี่ต่อก็มีแต่จะโดนเอาเปรียบได้อย่างง่ายดาย เธอวางใจแล้วไปเรียนที่เมืองนอกเถอะ เรื่องค่าใช้จ่ายการกินอยู่ฉันจะจัดการโอนให้เธอในทุก ๆ เดือนเอง”

พอพูดถึงเรื่องเงินค่ากินค่าอยู่ใจเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยก็รู้สึกหวั่นไหวขึ้นมา อีกอย่างเธอไม่ใช่คู่มือของเซี่ยซีหว่าน หลายครั้งที่ผ่านมาก็มักจะบาดเจ็บและเสียเปรียบเขาอยู่ตลอด ไปเรียนต่อเมืองนอกก็ดีนะ ยังไงก็มีกินมีใช้

“พี่คะ ถ้าอย่างนั้นฉันต้องการเงินเท่าไหร่พี่ต้องโอนให้ฉันเท่านั้นนะ”

“ได้ ตามใจเธอเลย” เซี่ยเหยียนเหยียนบีบจมูกของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยด้วยความเอ็นดู

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยกระโดดโลดเต้นแล้วเดินออกไป “อย่างนั้นฉันจะกลับไปเก็บของตอนนี้เลยก็แล้วกันนะ”

เซี่ยเหยียนเหยียนยืนอยู่ที่เดิมมองเงาของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยหายลับไปแล้วรอยยิ้มที่ริมฝีปากของเธอก็ค่อย ๆ จางหายไป ในดวงตาปรากฎความรังเกียจผสมความเย็นชา

น้องสาวของเธอคนนี้ก็เป็นแค่ขยะชิ้นหนึ่ง การเก็บเธอไว้ข้างกายก็เหมือนเป็นการถ่วงแข้งขาตัวเองไว้

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นทางด้านหลัง เซี่ยเจิ้งกั๋วมาแล้ว “เหยียนเหยียน”

เซี่ยเหยียนเหยียนหมุนตัวกลับมาแล้วคืนสู่รูปลักษณ์ที่อ่อนโยนเรียบร้อยอีกครั้งหนึ่ง “พ่อคะ ดึกดื่นป่านนี้มาทำอะไรที่นี่คะ หนูจะดูแลคุณแม่ทางนี้เอง พ่อกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ”

เซี่ยเจิ้งกั๋วมองไปที่เซี่ยเหยียนเหยียนด้วยความพึงพอใจ เซี่ยเหยียนเหยียนเดินบนเส้นทางที่ยอดเยี่ยมเสมอมา และยังเป็นหญิงสาวที่มีพรสวรรค์ เป็นเด็กดีที่ใคร ๆ ต่างก็รู้สึกอิจฉาและสร้างชื่อเสียงให้เขามาตั้งแต่เด็ก ๆ

ความหวังอันสูงสุดของเขาก็คือการพัฒนาเซี่ยการแพทย์ให้เจริญรุ่งเรืองต่อไป การที่เซี่ยเหยียนเหยียนกลับมาจากการเรียนต่อที่กรุงปารีสของฝรั่งเศสนั้นเป็นความหวังทั้งหมดของเขา

วันนี้เซี่ยเหยียนเหยียนสวมใส่ชุดกระโปรงสีชมพู ใบหน้างดงามเกินคน อากัปกิริยาที่แสดงออกนั้นล้วนเป็นความงดงามอ่อนหวานดั่งสาวงามอันดับหนึ่งของเมืองไห่เฉิง

สายตาของเซี่ยเจิ้งกั๋วฉายแววชื่นชมและรักใคร่ “เมื่อครู่ลูกเพิ่งจะบอกให้เสี่ยวเตี๋ยไปเรียนต่อต่างประเทศอย่างนั้นเหรอ?”

เซี่ยเหยียนเหยียนพยักหน้า “พ่อคะ เสี่ยวเตี๋ยอายุไม่ใช่น้อย ๆ แล้วนะคะ สมควรโตได้แล้ว แม่ตามใจเธอตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แถมยังขาดการอบรมสั่งสอนไปบ้าง หนูติดต่อมหาวิทยาลัยดี ๆ ที่ต่างประเทศเพื่อให้เธอไปศึกษาต่อเรียบร้อยแล้วค่ะ ที่มหาลัยนั้นส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของชนชั้นสูง หนูก็หวังว่าเสี่ยวเตี๋ยจะหาเพื่อนได้บ้างและเลือกเส้นทางที่ดีค่ะ”

เซี่ยเหยียนเหยียนต้องการจะสื่อกับเซี่ยเจิ้งกั๋วว่ามหาวิทยาลัยนั้นมีแต่ลูกหลานคนรวย ถ้าหากเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยหาแฟนที่ดีได้ล่ะก็ บางทีอาจจะไม่แพ้ซูซีเลยก็ได้

เซี่ยเจิ้งกั๋วมีแต่ชอบในตัวของเซี่ยเหยียนเหยียนมากยิ่งขึ้น ลูกสาวคนนี้มักจะพูดสิ่งที่มันอยู่ในใจของเขาออกมาเสมอ ๆ “ดี เรื่องของเสี่ยวเตี๋ยพ่อให้ลูกจัดการแล้ว พ่อจะไม่เข้าไปยุ่ง”

พูดคุยไปมาเซี่ยเจิ้งกั๋วก็วนกลับเข้าประเด็นหลักของตัวเอง “เหยียนเหยียน ลูกก็ได้ยินเรื่องราวของเซี่ยการแพทย์มาบ้างแล้วใช่ไหม บริษัทกำลังจะล้มละลาย ตอนนี้ต้องการเงินทุนก้อนใหญ่จำนวนหนึ่ง”

เซี่ยเหยียนเหยียนยกริมฝีปากขึ้น “พ่อคะ เรื่องเงินไม่ต้องเป็นห่วง หนูมีวิธีแล้วค่ะ”

เซี่ยเจิ้งกั๋วรู้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วว่าลูกสาวของตัวเองนั้นมีความสามารถ แต่พอตอนนี้ได้ยินการตอบรับอย่างสบาย ๆ ของเธอแล้วเขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อ อันที่จริงแล้วตอนนี้เซี่ยการแพทย์อยู่ในขั้นตอนการล้มละลายและต้องการเงินทุนก้อนใหญ่จำนวนมาก แต่เซี่ยเหยียนเหยียนที่ยังคงเรียนหนังสืออยู่จะไปหาเงินมากขนาดนั้นมาจากไหน?

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้ว่าเซี่ยเจิ้งกั๋วกำลังสงสัย แต่เธอก็ยังไม่ได้อธิบายอะไรแล้วพูดขึ้นว่า “พ่อคะ เรื่องเซี่ยการแพทย์หนูจะช่วยพ่อแก้ไขเอง แต่ว่าหนูมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ”

“เงื่อนไขอะไร?”

“พ่อจะหย่ากับแม่ไม่ได้”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเซี่ยเจิ้งกั๋วก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที ตอนนี้เขารู้สึกเอือมระอากับหลี่ยู่หลานเต็มทน เพียงแค่นึกถึงคลิปวีดีโออันเร่าร้อนของเธอที่หลุดออกไป ก็แทบจะทำให้ชาตินี้เขาคงไม่มีหน้าไปพบใครได้อีก เขาตัดสินใจที่จะหย่าไปแล้ว

“พ่อคะ พ่อคิดเรื่องนี้ให้ดี ๆ นะคะ เชื่อว่าพอจัดการปัญหาเซี่ยการแพทย์เสร็จเรียบร้อยแล้วพ่อคงจะให้คำตอบหนูได้”

เซี่ยเหยียนเหยียนเข้ามาในห้องผู้ป่วย

…