บทที่ 58 หว่านหว่าน เธอชอบคุณชายลู่จริง ๆ ใช่ไหม?

เซี่ยเหยียนเหยียนเคยช่วยเขาไว้ เขาเลยมอบจี้หยกให้กับเซี่ยเหยียนเหยียนหนึ่งอัน จากนั้นเซี่ยเหยียนเหยียนจึงนำหยกชิ้นนั้นมาหาเขาแล้วให้เขาทำสัญญากับเธอสามอย่าง

เงินหนึ่งพันสองร้อยล้าน นี่นับเป็นอย่างที่สอง

…

เซี่ยซีหว่านเล่นกับหยวนหยวนอยู่พักหนึ่ง พอเธอปล่อยตัวแมวก็มีข้อความจากวีแชทแจ้งเตือนเธอพอดี ข้อความจากเยี่ยหลิง “ดูในเหวยป๋อสิ”

เซี่ยซีหว่านเปิดแอพเหวยป๋อ การค้นหายอดนิยมได้กลายเป็นประเด็นร้อนไปแล้ว “ท่านประธานลู่กรุ๊ปให้เงินลงทุนกับเซี่ยการแพทย์จำนวนหนึ่งพันสองร้อยล้าน”

ในความเป็นจริงแล้วไม่ได้มีแค่เหวยป๋อ แต่สื่อใหญ่หรือนิตยสารบันเทิงต่างก็พาดหัวข่าว ข่าวในแวดวงเศรษฐกิจล้วนสั่นสะเทือนไปทั่วเป็นครั้งแรก กลุ่มผู้คนในสังคมชั้นสูงทั่วทั้งเมืองไห่เฉิงนั้นต่างพากันรู้สึกตกใจที่ประธานบริษัทลู่กรุ๊ปลงทุนให้กับเซี่ยการแพทย์ถึงหนึ่งพันสองร้อยล้านหยวน

ทำไมต้องลงทุนด้วย แน่นอนว่าสาเหตุเป็นเพราะเซี่ยเหยียนเหยียนที่เพิ่งจะกลับมาจากการเรียนต่อที่ต่างประเทศ

ตระกูลลู่เป็นถึงชนชั้นมั่งคั่งอันดับหนึ่งของเมืองไห่เฉิงซึ่งเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมากสำหรับท่านประธานลู่กรุ๊ปผู้เป็นตำนานเลนส์กล้องของนิตยสารหรือสื่อใหญ่ต่าง ๆ ที่ไม่สามารถถ่ายภาพความเป็นอยู่ออกมาได้

ตอนนี้ท่านประธานลู่กรุ๊ปมอบเงินก้อนโตเพื่อสาวงามนั้นจะต้องเป็นที่พูดถึงของคนอื่นในช่วงเวลาหนึ่งอย่างแน่นอน

ข่าวนี้แพร่กระจายออกไปในพริบตาเดียวราวกับฝุ่นละออง เซี่ยเหยียนเหยียนสาวน้อยโฉมงามที่มีพรสวรรค์คนนี้ได้กลายเป็นดวงดาวที่เจิดจรัสมากที่สุดดวงหนึ่ง

แฟนคลับของเซี่ยเหยียนเหยียนล้วนยินดีอย่างถึงที่สุด

“ประธานลู่กรุ๊ปที่แท้ก็เป็นทาสใต้กระโปงของนางฟ้าเหยียนเหยียนนี่นา!”

“ช่วยเซี่ยการแพทย์ตั้งพันสองร้อยล้านแถมยังต้อนรับนางฟ้าเหยียนเหยียน ลักษณะการใช้เงินนี่ช่างสมกับเป็นตระกูลลู่จริง ๆ!”

“สินค้าบ้านนอกบางชิ้นน่ะอย่าได้มาเทียบเชียว เหยียนเหยียนเป็นคนที่ชาตินี้แกก็เอื้อมไม่ถึงหรอก!”

ในขณะเดียวกันที่ตระกูลเซี่ย เซี้ยเจิ้งกั๋วมองเงินหนึ่งพันสองร้อยหลานหยวนที่จู่ ๆก็เพิ่มเข้ามาในบัญชี เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เขาคิดว่าตัวเองกำลังฝันไป

ทันใดนั้นเองโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้น มีคนโทรเข้ามาหลายครั้งอย่างไม่หยุดหย่อนจนโทรศัพท์เขาเกือบจะระเบิด

“ประธานเซี่ย ผมผิดไปแล้ว ทั้งหมดเป็นเพราะผมมีตาหามีแววไม่ มีตาแต่ดันไม่รู้จักเขาไท่ซาน ได้โปรดร่วมงานด้วยกันเถอะนะครับ”

“ประธานเซี่ย คืนนี้ท่านว่างหรือเปล่า ผมขอเชิญท่านมาร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน อีกอย่างจะสามารถพาคุณหนูเหยียนเหยียนมาด้วยได้หรือไม่ครับ?”

“ประธานเซี่ย คุณให้กำเนิดลูกสาวที่ดีจริง ๆ ต่างกับพวกเราราวฟ้ากับดิน”

เดิมทีพวกหัวหน้าอาวุโสเหล่านี้ล้วนหักหลังกับเซี่ยเจิ้งกั๋วหมดทุกคน แต่ตอนนี้พวกเขากลับโทรมาคุกเข่าอ้อนวอนประจบสอพลอจนทำให้เซี่ยเจิ้งกั๋วรู้สึกเหมือนถูกประคองเอาไว้ในกลุ่มเมฆ

เซี่ยเจิ้งกั๋วรู้สึกว่าช่วงเวลาแห่งแสงสว่างของตัวเองมาถึงแล้ว เขาลอยตัวแล้ว

ขณะนั้นเองที่เซี่ยเหยียนเหยียนเดินเข้ามา “พ่อคะ”

เซี่ยเจิ้งกั๋วลุกขึ้นยืนอย่างรีบร้อน เขามองไปที่เซี่ยเหยียนเหยียนราวกับกำลังมองสมบัติของชาติ แล้วถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “เหยียนเหยียน ประธานลู่ให้เงินหนึ่งพันสองร้อยล้านกับลูกจริงเหรอ?”

“ใช่แล้วค่ะ” เซี่ยเหยียนเหยียนพยักหน้า

เซี่ยเจิ้งกั๋วสูดลมหายใจเข้า เขาไม่เคยคิดเลยว่าชาตินี้ตัวเองจะสามารถติดต่อกับผู้ยิ่งใหญ่ที่มีอำนาจค้ำฟ้าของเมืองไห่เฉิงท่านนี้ได้ ตอนที่อยู่ในโรงพยาบาลเซี่ยเหยียนเหยียนบอกเองว่าเรื่องเงินทุนของเซี่ยการแพทย์นั้นเธอจะคิดหาหนทางเอง ตอนนั้นเขายังคงสงสัยอยู่

คิดไม่ถึงว่าลูกสาวของเขาคนนี้ไม่เพียงแต่ยอดเยี่ยม แล้วยังสามารถหาทางขึ้นสวรรค์ได้อีกด้วย

“เหยียนเหยียน ลูกรู้จักกับประธานลู่ได้อย่างไร ประธานลู่ชอบลูกงั้นเหรอ?”

เซี่ยเหยียนเหยียนยกยิ้มอ่อนหวานขึ้นที่ริมฝีปากแล้วกล่าวอย่างลับลมคมนัยว่า “พ่อคะ เรื่องของหนูกับประธานลู่พ่อไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ พ่อรู้ไว้แค่ว่า หนูจะแต่งงานกับลู่หานถิงเป็นคุณนายของตระกูลลู่เท่านั้นก็พอค่ะ”

เซี่ยเจิ้งกั๋วแทบจะเงยหน้าแล้วใช้สายตาจดจ้องไปที่เซี่ยเหยียนเหยียน

เซี่ยเหยียนเหยียนเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “พ่อคะ เรื่องหย่าพ่อคิดมาเรียบร้อยหรือยังคะ?”

“ไม่หย่าแล้ว!” เซ่ยเจิ้งกั๋วโบกมือไปมา “เหยียนเหยียน พ่อจะฟังลูกทุกอย่างเลย!”

...

สวนโหย่วหลาน ข้อความวีแชทถูกส่งมาจากเยี่ยหลิงอีกครั้ง หลายปีมานี้เยี่ยหลิงมีเรื่องที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นมากขนาดนี้ได้น้อยมาก “หว่านหว่าน เห็นข่าวหรือยัง?”

เซี่ยซีหว่านรู้สึกมือเย็นเฉียบเล็กน้อย เธอแต่งงานเข้ามาในสวนโหย่วหลานแห่งนี้ แต่ไม่ได้สนใจข้อมูลตัวตนของลู่หานถิง

ช่วงนี้เธอยุ่งอยู่กับเรื่องที่ทะเลาะกันจนไม่ได้ให้ความใส่ใจกับเรื่องนี้เลย อันที่จริงเธอพูดเองว่าเธออยากที่จะแก้ไขด้วยตัวเองทั้งเรื่องภายนอกและภายใน มีชีวิตอยู่บนความอิสระ ไม่อยากยืมอำนาจใด ๆ ของเขา แต่ตอนนี้ปัญหาได้เกิดขึ้นแล้ว

เซี่ยซีหว่านไม่ได้เป็นคนโง่ ท่าทางการกระทำของลู่หานถิงนั้นล้วนเป็นรูปแบบของผู้ที่อยู่บนสุดของโลกธุรกิจ เธอก็เคยพบเหล่าผู้บริหารอาวุโสที่เล่นไพ่กับเขาในห้องวีไอพีมาแล้ว ไหนจะเลขาส่วนตัวของเขาอีก หรือแม้แต่ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์อย่างหัวหรงก็ยังเรียกเขาว่า “ท่านประธาน”

บนโลกนี้ไม่ได้มีเรื่องบังเอิญมากมายขนาดนั้น ก็เหมือนที่เขาคุยกับเยี่ยหลิงในวันนั้น เขาเองก็ใช้นามสกุลลู่

ตัวตนของเขามันชัดเจนมาก