ตอนที่ 276

“วันนี้เป็นวันแรกของปีใหม่ ตระกูลเหลิ่งจะไปไหว้บูชาบรรพบุรุษที่พระราชวัง หรือว่านางไม่อยากไปด้วย”

เหลิ่งอวี้รู้ว่าในวันแรกของปีทุกๆ ปี ราชวงศ์จะต้องไหว้บูชาบรรพบุรุษตามกฎหมาย เพื่อขอพรให้อากาศดี ผลผลิตดีในปีใหม่ ในฐานะอวี้หวังเฟย ลั่วหลานย่อมต้องเข้าร่วม

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เหลิ่งอวี้ก็หรี่ตาลงเล็กน้อย คำนับให้เหลิ่งจื่ออัน

“เสด็จอารอก่อน หลานจะไปตามนาง”

เหลิ่งอวี้ไม่ได้ไปที่พระราชวังเพื่อไหว้บูชาบรรพบุรุษของเขาเป็นเวลาสามปีแล้ว ตอนนี้สถานะของเขาได้รับการฟื้นคืนแล้ว เขาจึงต้องเข้าร่วมงานสำคัญเช่นนี้เป็นธรรมดา

เมื่อเขากลับมาถึงห้อง ลั่วหลานก็ตื่นแล้ว อาไฉ่และอาหงกำลังช่วยนางอาบน้ำและแต่งตัว ใบหน้าของนางมีสีชมพู

“หลานเอ๋อร์...”

เขาเรียกเบาๆ หลังจากเข้าประตูมา

เมื่อเห็นเช่นนี้ อาไฉ่และอาหงก็โค้งคำนับเขาและแต่งตัวให้ลั่วหลานต่อไป

ลั่วหลานหันมามองเขาแล้วถามด้วยความสับสนเล็กน้อย

“ข้าได้ยินมาจากอาหงว่าท่านไปแสดงความเคารพต่ออ๋องเจิ้นหนาน ทำไมจึงกลับมาเร็วขนาดนี้”

เหลิ่งอวี้นั่งอยู่บนเก้าอี้ทรงกลมข้างๆ นาง มองดูใบหน้าเขินอายของนางก่อนจะส่ายหน้า

“เขาให้ข้าพาเจ้าไปด้วย ไม่รู้ทำไม”

“ข้า?”

ลั่วหลานมองดูเขาด้วยความสับสน “เขาจะให้ข้าทำอะไร”

หลังจากถามคำถามนี้นางก็ยิ้มทันทีราวกับว่านึกอะไรบางอย่าง

“ข้ารู้แล้ว”

“เจ้ารู้อะไร”

เหลิ่งอวี้ขมวดคิ้วและมองดูนางด้วยความสับสน

ลั่วหลานกะพริบตา ครุ่นคิดก่อนจะเอ่ย

“หากข้าเดาถูก เขาคงอยากให้ข้าไปหาเสี่ยวจื้อ ท่านลืมไปแล้วหรือ เมื่อวานเขาตอบรับฝ่าบาทว่าจะพาเสี่ยวจื้อเข้าวังไปไหว้บูชาบรรพบุรุษ”

เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนี้ เหลิ่งอวี้ก็เข้าใจทันทีและพยักหน้า

“หากเจ้าไม่พูดข้าคงลืมไปแล้ว สิ่งที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล แล้วเจ้าจะทำอย่างไร ช่วยเขาหรือ”

“ไม่ช่วย”

ลั่วหลานขมวดคิ้วโดยไม่ลังเล "เขาทำตัวเอง คนอื่นจะช่วยเขาได้อย่างไร”

ทันทีที่นางพูดจบ เสียงของอาโฮ่วก็ดังมาจากด้านนอก