ตอนที่ 4 ข่าวดี

เช้าวันจันทร์ปณาลีก็ไปทำงานที่ธนาคารเหมือนกับทุกๆ วันหญิงสาวอยู่ในชุดยูนิฟอร์มของพนักงานธนาคารดูสดใสเป็นพิเศษหลังจากได้ใช้เวลาพักผ่อนอย่างเต็มที่ในวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอจัดการงานตรงหน้าอย่างคล่องแคล่วและรวดเร็วก่อนจะถึงเวลาพักกลางวัน

ปณาลีก็เก็บเอกสารเข้าแฟ้มอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกมาจากธนาคารเพื่อไปทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารตามสั่งฝั่งตรงข้ามที่เธอทานเป็นประจำ ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ ที่สะอาดและทำอาหารอร่อยถูกปากเธอมาก

“พี่ข้าวผัดหมูจานหนึ่งค่ะ” เธอสั่งกับแม่ค้าด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นกันเองก่อนจะหาที่นั่ง

ระหว่างรออาหาร เธอก็นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือไปพลางๆ เมื่ออาหารมาเสิร์ฟเธอก็จัดการทานอย่างเอร็ดอร่อยจนเกลี้ยงจาน

เมื่อจ่ายเงินค่าอาหารแล้วก็เดินไปจ่ายเงินและแวะร้านขายผลไม้ที่อยู่ข้างๆ เพื่อซื้อแอปเปิลและฝรั่งกลับไปทานที่ธนาคารด้วย

เสียงโทรศัพท์มือถือของปณาลีดังขึ้นเมื่อเธอเดินมาถึงหน้าธนาคารพอดี หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ออกมาดูและเห็นว่าเป็นเบอร์ของวนรัตน์หรือรัตน์เพื่อนสนิทก็รีบกดรับสาย

“ฮัลโหลรัตน์” ปณาลีรับสายด้วยน้ำเสียงสดใส

“นี่แก ฉันมีเรื่องจะบอก” เสียงของวนรัตน์ฟังดูตื่นเต้นจนคนปลายสายตื่นเต้นไปด้วย

“อะไรของแกเนี่ย ทำไมเสียงตื่นเต้นจัง” ปณาลีหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเกินมาหยุดที่หน้าประตูแต่ยังไม่เดินเข้าไป

“เมื่อวานฉันไปเดินห้างแล้วเจอพี่นนท์แฟนแกด้วยนะ” วนรัตน์ยังตื่นเต้นไม่หาย

“แกได้ไปทักเขาไหม เขาเป็นยังไงบ้าง”

“แกนี่ถามอะไรแปลกๆ นะยี่หวาไม่ได้เจอกันเหรอ”

“อือ พี่นนท์บอกงานยุ่งก็เลยมาได้มาหา มันน่าน้อยใจไหมล่ะแก มาหาฉันไม่ได้แต่มีเวลาไปเดินเที่ยวแบบนั้น” ปณาลีพยายามจะเข้าใจงานของคนรักเพราะเขาทำงานที่ธนาคารเดียวกับเธอแต่ชายหนุ่มประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่งานจึงยุ่งกว่าเธอมาก

“แกอย่าเพิ่งน้อยใจไปนะยี่หวา ฉันว่าพี่นนท์ก็คงมีอะไรที่ต้องทำ”

“วันนี้แกมาแปลกมากนะรัตน์ ปกติฉันเห็นแกกับพี่นนท์ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่แต่วันนี้มาพูดเข้าข้างกันมีอะไรหรือเปล่า” ปณาลีถามอย่างแปลกใจ

“คืองี้นะยี่หวา เมื่อวานฉันเห็นพี่นนท์ไปซื้อแหวน”

“แหวนอะไร” ปณาลีขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“ก็แหวนแต่งงานไงละยี่หวา ฉันไปถามที่ร้านหลังจากพี่นนท์เดินไปแล้ว พนักงานบอกว่าพี่นนท์มาซื้อแหวนจะไปเซอร์ไพรส์ขอแฟนแต่งงาน”

“ขอแต่งงานเหรอ” ปณาลีตื่นเต้นกับสิ่งที่ได้ยินจนมือสั่น

“ฉันว่าตอนนี้พี่นนท์ต้องกำลังวางแผนขอแกแต่งงานแน่ๆ เลยยี่หวา ฉันล่ะตื่นเต้นแทนแกจริงๆ”

“แกแน่ใจเหรอว่าฟังมาไม่ผิด”

“แน่ใจสิ แกเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวได้เลย”

ปณาลีถึงกับยืนนิ่งอยู่กับที่หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ใบหน้าของเธอเห่อร้อนตื่นเต้นกับสิ่งที่ตนเองได้ยินจากเพื่อน

หญิงสาวรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในความฝันที่ เธอและนนทกรคบกันมานานหลายปีแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขามั่นคงมาตลอด การแต่งงานจึงเป็นสิ่งที่เธอฝันไว้ในใจ แต่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริง

“จริงเหรอ...ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยเนี่ย” ปณาลีพูดออกมาอย่างเหม่อลอย

“ไม่ได้ฝันนะยี่หวา ฉันดีใจด้วยนะแกด้วย แกจะได้แต่งงานแล้ว” วนรัตน์อดดีใจไปกับเพื่อไม่ได้

“ฉันจะทำยังไงต่อดีล่ะ”

“แกก็ทำตัวเป็นปกติไว้ก่อน แกล้งเป็นไม่รู้ ฉันต้องวางสายแล้วเดี๋ยวจะโทรหาใหม่นะขอไปทำงานก่อน”

“ขอบใจนะรัตน์” ปณาลีบอกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสุข ใบหน้าของเธอเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มที่สดใสจนแทบจะหยุดยิ้มไม่ได้

เธอเดินกลับมาที่ธนาคารด้วยหัวใจที่พองโตตลอดทาง ความคิดเรื่องที่นนทกรจะขอเธอแต่งงานวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา ทุกครั้งที่นึกถึงมันก็ทำให้เธอรู้สึกดีใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก