พันธะ(รัก)เมียบำเรอ

"พวกแกเป็นใคร? แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน??" เพิ่งตื่นจากอาการหลับใหลไม่รู้ว่าเธอหลับไปได้ยังไง เพราะก่อนหน้านี้เธอยังอยู่ในบ้านของว่าที่สามีอยู่เลย

"ทำไมต้องตื่นมาตอนนี้ด้วยวะ จัดการให้มันหลับอีกสิ"

"เราไม่ได้เตรียมยามาด้วยครับ"

"ตุ๊ยท้องแม่งเลย"

"อย่านะ! พวกแกรู้ไหมว่าทำแบบนี้มันผิดกฎหมาย"

"ไว้มีชีวิตรอดกลับไปก่อนค่อยพูดเรื่องกฎหมายกับกู"

"ตกลงแกสองคนเป็นใคร เมื่อกี้ฉันยังอยู่บ้านของเสี่ยภูริอยู่เลย" เธอจำได้ว่าดื่มน้ำจากแม่บ้านของเสี่ยมารู้ตัวอีกทีก็อยู่บนรถตู้นี้แล้ว

"เสี่ยภูริ ฮ่าาาาๆๆ แก่หงำเหงือกขนาดนั้นยังจะเอาทำผัวลงอยู่เหรอ"

"มันเรื่องของฉัน ถ้าเสี่ยรู้ว่าฉันถูกลักพาตัวมาพวกคุณไม่ตายดีแน่"

"มีอะไรยัดปากมันหน่อยไหม" ผู้ชายคนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าหันไปสั่งลูกน้อง

"ไม่นะ! กรี๊ดดด" หญิงสาวรีบเอามือปิดปากไว้เพราะลูกน้องคนนั้นถอดเสื้อ คิดว่าจะเอาเสื้อมายัดปากเธอแน่เลย

จากนั้นเธอก็นั่งสงบเสงี่ยมมาตลอดทาง​ แต่สายตาพยายามมองข้างทางว่าพวกมันจะพาเธอไปไหนเผื่อมีทางหนีทีไล่

แต่ทำไมมันถึงมีแต่ป่าไม้ภูเขาเต็มไปหมดเลย ตกลงเรายังอยู่ในประเทศไทยหรือเปล่าเนี่ย แล้วนี่เราหลับไปนานแค่ไหนหวังว่าคงไม่ใช่ฝีมือเสี่ยหรอกนะ

[ปางไม้ภูเบศ] มันคือป้ายที่ติดอยู่ทางเข้า และตอนนี้เธอก็เห็นแล้ว

"เอาไงครับนายหัว" ลูกน้อง 2-3 คนที่ยืนรอรับอยู่เดินมาเปิดประตูรถ

"เอาไปไว้ห้องเก็บไม้ก่อน"

"ไม่นะ ฉันไม่ไป" หญิงสาวไม่ยอมลงจากรถแถมยังกระโจนเข้าไปหาเขาที่นั่งอยู่อีกเบาะหนึ่ง

"ขึ้นมาเอาตัวมันไปสิวะ!" ชายหนุ่มมองต่ำลงไปดูผู้หญิงที่นั่งทับตัวเขาแถมมือยังกอดคอเขาไว้แน่น

"ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นใครอย่าทำแบบนี้เลยนะ ฉันอยากกลับบ้าน" ยิ่งคนของเขาเข้ามาจะลากตัวเธอลงไปเธอก็ยิ่งกอดเขาไว้แน่น จนใบหน้างามซุกเข้ากับซอกคอ

ลูกน้องที่ขึ้นมาจะพาตัวฝ่ายหญิงลงไปมองเห็นภาพนี้แล้วไม่กล้า

"เอาตัวไป"

"ครับ"

"ไม่นะ! กรี๊ดดด!" แรงเธอหรือจะสู้แรงผู้ชายได้คนของเขากระชากตัวเธอจนมือที่กอดคออยู่หลุด และจังหวะนั้นปลายเล็บก็ข่วนเข้าที่คอของเขาจนเป็นรอยยาว