บทที่ 1 โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง (5)

“หึ...ทำเป็นกลัวไปได้ เธอเองก็ชอบไม่ใช่เหรอ” มุมปากหยักของเคย์เดนยกขึ้นพร้อมกับมองสาวร่างเล็กที่ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความกลัว

“ฉันไม่ชอบไอ้เซ็กซ์วิปริตของคุณหรอกเคย์เดน อย่ามาทำอย่างนี้กับฉัน!!” ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ความเย็นชาของเขามันเต็มไปด้วยความรุนแรง มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ และเข้าใจเป็นอย่างดี

เคย์เดนเป็นพวกคลั่งไคล้เซ็กซ์เป็นที่สุด เขามีความซาดิสม์อยู่ในตัวเอง ซึ่งเมื่อก่อนเธอรักเขา เธอเลยยอมให้ชายหนุ่มกระทำกับร่างกายของเธอราวกับสัตว์

“วิปริตอย่างนั้นเหรอ ไม่ใช่เธอหรอกเหรอที่ชอบอะไรแบบนี้ เธอไม่รู้ตัวเองหรือไงน้ำตาล!”

“มะ...ไม่” น้ำตาลแทบร้องไห้เมื่อเขาพูดสิ่งนี้ออกมา

เมื่อก่อนเธอก็มีความรู้สึกชื่นชอบให้คนตรงหน้ากระทำรุนแรงใส่ ชอบให้เขาทำรุนแรงยามที่มีเซ็กซ์กัน แต่สิ่งที่เขาทำกับเธอมันไม่ใช่แค่ความรู้สึกทางด้านร่างกาย แต่มันคือด้านจิตใจด้วยต่างหาก เธอแบกรับความเจ็บปวดไม่ไหวเลยเลือกที่จะหนีมา

“เหรอ...งั้นเดี๋ยวคืนนี้มาลองเอากันอีกสักที ถ้าปฏิเสธร่างกายของตัวเองได้ ฉันจะปล่อยเธอไป!” ดวงตาคมกริบจ้องมองร่างเล็กในชุดพนักงาน จนเขาอยากจะเอามือหนาของตัวเองฉีกกระชากชุดนี้ออกให้เหลือเพียงร่างเปล่าเปลือยที่จะต้องเต็มไปด้วยรอยฟัน และรอยมือของเขา

“กรี๊ด! ไม่เอา” นรินดากรีดร้องออกมากระทั่งมือหนาของเคย์เดนยกขึ้นมาจับที่ข้อมือบาง จากนั้นก็เหวี่ยงร่างเล็กลงไปที่เตียงนอนอย่างแรง

“เอา...ฉันจะเอาเธอคืนนี้ คิดว่าหนีไปสี่ปีแล้วฉันจะไม่ลงโทษผู้หญิงอย่างเธอเหรอ ฝันไปเถอะน้ำตาล คนอย่างเธอแม่งต้องโดนฉันเอาให้ลืมเดือนลืมตะวันไปเลย!”

เคย์เดนบอกด้วยความโกรธจัด เขาโกรธเธอที่หนีเขาไป หนีหายอย่างไร้ร่องรอย จนชายหนุ่มต้องสั่งคนตามหาตัวให้วุ่น แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่พบ เขาว้าวุ่นใจในการตามหาตัวหญิงสาวเกือบหนึ่งเดือนเต็ม แต่ก็ไม่มีใครพบเธออีกเลย กระทั่งตอนนี้ซึ่งผ่านมาสี่ปีแล้ว สวรรค์ก็เข้าข้างเขาอีกครั้งโดยการส่งให้เธอมาเจอที่งานแต่งของกองทัพและไลลา และครั้งนี้อย่าได้ฝันเลยว่าตัวเขาจะปล่อยนรินดาไปอีก เธอต้องชดใช้ที่ทำให้เขาต้องบ้าคลั่งแบบนี้!

“กรี๊ด! ไอ้สารเลว ไอ้ชั่ว อย่าเข้ามานะ”

น้ำตาของนรินดาไหลออกมา เมื่อร่างสูงใหญ่ของเคย์เดนกระโดดขึ้นมาบนเตียง แล้วเขาก็จัดการปลดเข็มขัดหนังสีดำของตัวเองออก เสียงยามที่หัวเข็มขัดกระทบกันทำเอาหัวใจสาวตกลงไปที่ตาตุ่ม