บทที่ 16 งานเลี้ยงวันเกิด

หลังจากจ้องเขม็งวารุณีด้วยความโกรธ พิชญาก็ไม่ได้ทักทายใคร ออกไปจากงานเลี้ยงก่อน

ส่วนอีกด้าน นายท่านวัชระพาวารุณีกับนัทธีมาที่ห้องพักผ่อนส่วนตัวของตัวเอง

“คุณปู่วัชระ นี่คือของขวัญที่อาจารย์ฝากฉันมาให้ท่านค่ะ สุขสันต์วันเกิดนะคะ”วารุณีเอาของขวัญที่พกติดตัวยื่นไปให้

คืนนี้เป็นงานเลี้ยงงานหนึ่ง และก็เป็นงานเลี้ยงวันเกิดด้วย

ก็แค่คนที่รู้งานเลี้ยงวันเกิดนี้มีไม่เยอะ วารุณีถือเป็นหนึ่งในนั้น

“โอเค ขอบคุณ”นายท่านวัชระรับไป แล้วเปิดต่อหน้าวารุณี

เป็นกาน้ำชาดินเผา ถึงแม้ไม่ใช่ราคาแพง แต่กลับเป็นของที่เมอร์เซเดอเพื่อนรักทำเองกับมือ

เห็นลายเซ็นของเพื่อนรักด้านบน นายท่านวัชระจึงยิ้มอย่างมีเลศนัย รับไว้ด้วยความยินดี

“นัทธี เรื่องที่คุณพูดก่อนหน้านี้ ผมแก่แล้ว ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว”นายท่านวัชระวางของขวัญลงเสร็จ ก็เงยหน้ามองไปที่นัทธีที่อยู่ข้างๆ

ก่อนหน้านี้พวกเขากำลังคุยกัน และเพราะว่าข้างนอกเสียงดังมากไป จึงต้องหยุดลงกลางคัน

นัทธีเป็นผู้บริจาครายใหญ่ที่สุดในคืนนี้ แต่ความคิดของเขาไม่ได้อยากเข้าร่วมโครงการของตระกูลแววสูงเนิน แต่อยากให้นายท่านวัชระออกมา มาทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักออกแบบแฟชั่นโครงการใหม่ล่าสุด‘Bath fire rebirth’ของบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ป

นัทธีเป็นคนจู้จี้จุกจิกมากในการทำงาน ในอาณาจักรนี้เขานึกถึงแค่สองคนนี้ คนหนึ่งคือวัชระที่อยู่ในประเทศ อีกคนคือเมอร์เซเดอที่อยู่ต่างประเทศ

แต่ที่อยู่ใกล้มีแต่วัชระ

เผชิญหน้ากับคำปฏิเสธของนายท่านวัชระ นัทธีก็เงียบลง

“แบบนี้นะ คุณว่าสาวน้อยคนนี้เป็นไง？ยังสาวมีความคิด”ทันใดนั้นเองนายท่านวัชระก็มองไปที่วารุณี

วารุณีที่ยืนอยู่ที่เดิมก็แสดงออกอย่างงุนงง

สายตาเย็นชาของนัทธีก็มองไปที่วารุณี

ถึงแม้เขาจะรู้จักผู้หญิงคนนี้แล้วพูดคุยกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเอาโครงการนี้ไปให้ใครทำก็ได้

นัทธีคิดพิจารณา

“แบบนี้นะ คุณก็ให้สาวน้อยคนนี้ไปทำงานให้คุณหนึ่งเดือน คุณก็ตรวจสอบเธอคอยดูเธอ ถ้าเธอทำไม่ได้ ก็ให้อาจารย์เธอทำแทนคุณ”นายท่านวัชระหัวเราะไปพูดไป แต่สายตากลับมั่นใจต่อวารุณีมาก

แต่วารุณีได้ยินว่าตัวเองถูกขาย ไม่ใช่แค่ตัวเอง แต่อาจารย์ก็ถูกขายด้วย

นายท่านวัชระเชื่อมั่นมากๆแบบนี้ และในคำพูดก็ยังเผยความไม่ธรรมดาของผู้หญิงคนนี้อีก

นัทธีอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสนใจ