บทที่ 280 สามีคือประธานนัทธี

“คือแบบนี้......”วารุณีก็ไม่ปิดบังเขา พูดเรื่องเมื่อกี๊ออกมา

นัทธีเม้มปาก“ดูไม่ออกจริงๆเลยว่า คุณจะเป็นคนยุ่งเรื่องชาวบ้านด้วย”

วารุณีหัวเราะอย่างเขินๆ“หมดหนทาง เธอเป็นเพื่อนฉันนี่ เมื่อก่อนก็ดูแลฉันมาก เธอถูกรังแก ฉันไม่สนไม่ได้”

“วารุณี......”สองมือของเชอรีนกำไว้ด้วยกัน มองเธออย่างตื้นตัน

นัทธีจับสันจมูก“ดังนั้นสถานการณ์ตอนนี้ของเธอ ก็คือไม่มีทางที่จะไปสถานที่ฝึกอบรมได้ทันเวลาใช่ไหม？”

“ใช่”วารุณีพยักหน้า

นัทธีถอนหายใจเบาๆ“ให้มารุตไปคุยกับที่สนามบิน ให้ตั๋วชั้นหนึ่งเธอใบหนึ่ง บอกว่าผมสั่งมา”

ชั้นหนึ่งถูกเขาเหมาไปหมดแล้ว

เขามีสิทธิ์ว่าจะให้ใครขึ้นเครื่อง สนามบินก็ต้องเห็นแก่หน้าเขา

วารุณีได้ยิน นัยน์ตาดอกท้อก็เบิกโตขึ้นมาอย่างสวยงาม รู้สึกเบิกบานใจอย่างคาดไม่ถึง“นัทธี ขอบคุณนะคะ”

นัทธีตอบอือ“รีบหน่อยนะ เครื่องจะบินขึ้นแล้ว”

“โอเค ฉันจะไปพูดกับผู้ช่วยมารุต”

พูดจบ วารุณีก็รีบวางสาย แล้วพูดกับมารุตในสิ่งที่นัทธีสั่งมา ท่ามกลางความสงสัยของเชอรีน

มารุตตอบรับ แล้วไปทำตาม

พอเขาไป เชอรีนก็ดึงมือของวารุณี ถามอย่างไม่จริงจังนัก“วารุณี ฉันขึ้นเครื่องได้แล้วใช่ไหม？”

“ใช่”

“และยังชั้นหนึ่งด้วย？”

“ถูกต้อง！”

“ดีมาก！”เชอรีนกระโดดขึ้นมาอย่างดีใจ“วารุณี เธอเป็นเทพผู้คุ้มครองของฉันจริงๆ ฉันคิดว่าตัวเองจะไม่ได้ฝึกอบรมครั้งนี้แล้วเสียอีก ขอบคุณนะ ขอบคุณเธอจริงๆ！”

เธอกอดวารุณีไว้ กอดอย่างแน่น บวกกับเธอที่สูงเกือบร้อยแปดสิบแล้ว วารุณีถูกเธอกอดอยู่ในอ้อมแขน ดูตัวเล็กเป็นพิเศษ

วารุณีตบหลังเธออย่างขำขัน“โอเค ที่เธอต้องขอบคุณน่ะไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนที่ฉันคุยโทรศัพท์ด้วย ถ้าไม่ใช่เขา ฉันก็คงหมดหนทางจริงๆ”

“ใช่ๆๆ เธอเตือนฉันแล้ว”เชอรีนปล่อยวารุณีออก“วารุณี เขาเป็นแฟนเธอเหรอ？”

“ใช่！”วารุณียอมรับออกไปด้วยรอยยิ้ม

ใบหน้าของเชอรีนเต็มเปี่ยมไปด้วยคำอวยพร“งั้นยินดีกับเธอมากๆเลยนะวารุณี”

“ขอบใจจ้ะ”วารุณีตอบกลับ

ตอนนี้เอง มารุตกลับมาแล้ว และในมือก็ถือตั๋วเครื่องบินชั้นหนึ่งใบหนึ่ง

เขายื่นตั๋วเครื่องบินให้เชอรีน

มือทั้งสองข้างของเชอรีนรีบรับไว้“ขอบคุณค่ะผู้ช่วยมารุต”

“ไม่ต้องเกรงใจ ตามผมมาเถอะครับ”มารุตส่ายมือ สื่อว่าไม่ต้องขอบคุณ

เชอรีนจับแขนของวารุณีไว้ ลากกระเป๋าเดินทาง แล้วตามหลังเขาเดินไปที่ช่องVIP

เดินอยู่ในช่องที่ไม่มีใคร เชอรีนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา“เป็นครั้งแรกที่ฉันเดินช่องVIPเลยนะ คิดไม่ถึงว่าช่อง VIPจะหน้าตาแบบนี้”

วารุณีหัวเราะ“รอต่อไปเธอกลายเป็นนางแบบระดับโลกแล้ว ก็จะได้เดินช่องนี้บ่อยๆแล้ว”

“ยังอีกไกลเลย”เชอรีนยักไหล่“ตอนนี้ฉันยังไม่คิดจะเป็นนางแบบระดับโลกหรอก ฝึกอบรมให้เสร็จก่อนค่อยว่ากันเถอะ ฉันได้ยินบริษัทบอกว่า นางแบบที่ได้คะแนนฝึกอบรมดีเยี่ยม จะมีโอกาสเดินแบบหนึ่งครั้ง ฉันต้องคว้ามันมาให้ได้”

“สู้ๆ ฉันสนับสนุนเธอ”วารุณีกุมมือเธอไว้เพื่อให้กำลังใจ

เชอรีนพยักหน้าแรงๆ“ฉันต้องทำได้”

ระหว่างที่พูดนั้น ก็มาถึงเครื่องบิน

ทั้งสามคนขึ้นเครื่องไปทีละคน

นัทธีอยู่ชั้นหนึ่ง และไปที่ชั้นหนึ่ง ก็ต้องผ่านชั้นประหยัดกับชั้นธุรกิจก่อน

ตอนที่ทั้งสามคนใกล้จะถึงทางเชื่อมของชั้นประหยัดกับชั้นธุรกิจ สุชาดาที่นั่งข้างทางเดิน สวมแว่นกันแดดจู่ๆเห็นวารุณีกับเชอรีนที่กำลังเดินผ่านมา ก็รีบเรียกพวกเธออย่างตกใจ“หยุด！”

วารุณีกับเชอรีนก็ฟังออกว่าเป็นเสียงของสุชาดา จึงหยุดลง

“เธอมีอะไรหรือเปล่า？”เชอรีนขวางตรงหน้าวารุณี มองสุชาดาด้วยใบหน้าเกลียดชัง

สุชาดาดึงแว่นกันแดดลง“เธอขึ้นเครื่องบินมาได้ไง？”