บทที่ 470 นิรุตติ์ชอบเธอ

“และผู้อำนวยการบราวน์พูดว่า หมอแผนกสูติคนอื่นในโรงพยาบาลเขา เขาก็ทำการผ่าตัดให้ทั้งหมด หวังว่าคุณผู้หญิงกับประธานจะพอใจ”มารุตตอบกลับ

ยังไงคุณผู้หญิงก็ทำการผ่าตัดที่โรงพยาบาลของผู้อำนวยการบราวน์ ดังนั้นหลังจากเกิดเรื่อง คุณผู้หญิงกับประธานก็เกลียดโรงพยาบาลของผู้อำนวยการบราวน์ จะต้องสูงกว่าโรงพยาบาลอื่นแน่

เพื่อระงับความโกรธของคุณผู้หญิงกับประธาน ผู้อำนวยการบราวน์จึงได้แต่ทำแบบนี้

นัทธีฟังจบ ก็ยิ้ม“ที่จริงผมแค่จะให้เขาผ่าตัดสองคนหมอพยาบาลนั่นเฉยๆ คิดไม่ถึงว่าเขาจะอยู่เป็นขนาดนี้ ผ่าตัดหมอทุกคนในแผนกสูติทั้งหมด ดีมาก รู้จักตระหนัก ไปตอบเขา เรื่องนี้ผมไม่โกรธเขาแล้ว”

เพราะคนที่เกี่ยวข้องพวกนี้ ต่างชดใช้ไปหมดแล้ว จึงปิดฉากลงได้

“ครับ เดี๋ยวผมจะตอบกลับ อีกอย่าง ตามข่าวที่ผู้ว่าการสตีฟส่งมา พวกเรารวบรวมแล้ว นิรุตติ์จ่ายไปทั้งหมดสามสิบล้านเหรียญเพื่อซื้อคนพวกนี้ไป”

วารุณีถอนหายใจ“สามสิบล้านเหรียญ เขาใจป้ำจริงๆ”

ไม่น่าล่ะเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์พวกนี้ ถึงได้เห็นแก่ตัว

ยังไงเงินจำนวนมากก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่เห็นแก่ตัว ก็คงน้อยมากๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ทำเรื่องนี้เรียบร้อย สำหรับเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์พวกนี้แล้วไม่ใช่เรื่องยาก เพราะว่าคนไข้ต่างเชื่อพวกเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข พวกเขาว่าอะไร คนไข้ก็คิดเช่นนั้นอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่ว่าก่อนที่เธอจะหมดสติไป ได้ยินบทสนทนาของสองคนหมอและพยาบาลนั่น ลูกของเธอต้องไม่รอดแล้วแน่นอน และเธอก็คงไม่รู้ว่าลูกของเธอไม่ได้มีความผิดปกติ

ดังนั้นเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์พวกนี้จะไม่รับได้อย่างไร

“ตัวนิรุตติ์มีพรสวรรค์ด้านธุรกิจสูงอยู่แล้ว มีธุรกิจมากมายที่อยู่ภายใต้ชื่อเขา เอามาสักสามสิบล้านเหรียญสำหรับเขาแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องยาก”นัทธีพูดอย่างเย็นชา

จากนั้น เขามองไปที่มารุต“สืบได้ชัดเจนยังว่าจุดประสงค์ที่นิรุตติ์ทำแบบนี้คืออะไร？”

เขาอยากแน่ใจว่า นิรุตติ์ทำแบบนี้ เพราะอยากให้เขาไร้ทายาทใช่หรือไม่

“สืบมาชัดเจนแล้วครับ จากคำสารภาพของเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์เหล่านี้แล้ว นักสืบมืออาชีพคาดการณ์ว่าจุดประสงค์ที่นิรุตติ์ทำแบบนี้เพราะว่า......”

เหมือนจะลำบากใจเล็กน้อย มารุตเกาหัว ลังเลไม่พูดอยู่นาน

และสายตา ก็ยังเอาแต่เหลือบมองไปที่วารุณี

วารุณีดูสับสน“คงไม่ใช่เพราะฉันหรอกนะ？”

“ครับ”มารุตพยักหน้า

วารุณีตาเบิกโตขึ้นมา

เป็นเธอจริงๆเหรอ？

จู่ๆนัทธีก็คิดอะไรได้ กำฝ่ามือขึ้นมา สีหน้าดูแย่อย่างมาก“พูดมาเถอะ”

มารุตตอบรับ แล้วจึงตอบไปว่า：“คุณผู้หญิง ที่นิรุตติ์ทำแบบนี้ เพราะว่าเขาชอบคุณ ดังนั้นจึงไม่อยากให้คุณตั้งท้องลูกของประธาน”

พรวด！

วารุณีเหมือนถูกฟ้าผ่าใส่ตัว ตะลึงงัน

นิรุตติ์ชอบเธอ？

เธอเคยคิดสาเหตุหลายอย่างที่นิรุตติ์ทำแบบนี้

คิดว่าที่เป็นไปได้มากที่สุด ที่นิรุตติ์ทำร้ายลูกของเธอ คือจะโจมตีนัทธีได้

กลับคิดไม่ถึงว่า จุดประสงค์ที่แท้จริงของนิรุตติ์ ดันเป็นอันนี้

วารุณีทำอะไรไม่ถูก“ผู้ช่วยมารุต คุณอย่าล้อเล่น เขาจะ......”

“จริงๆ”นัทธีพูด

วารุณีมองเขา“นัทธี คำพูดหลอกลวงพวกนี้คุณก็เชื่อ？”

คนอย่างนิรุตติ์ จับเธอไปก็ว่าไปแล้ว ยังพาเธอกระโดดลงหน้าผาอีก

พฤติกรรมแบบนี้ ตรงไหนเหรอที่เหมือนชอบเธอ？

“นี่ไม่ใช่คำพูดหลอกลวง ผมรู้นานแล้วว่านิรุตติ์คิดอะไรกับคุณอยู่”นัทธีหน้าหม่นลง พูดด้วยน้ำเสียงเจ็บแปลบ

นั่นเป็นช่วงสงครามเย็น เขากับนวิยาพูดขึ้นมาที่ห้องทำงาน

ตอนนั้นนวิยาก็เคยบอกว่า นิรุตติ์ชอบวารุณี

วารุณีก็ตะลึงงัน ยืนขึ้นมา“คุณรู้นานแล้ว？”

เขาเป็นคนที่เฉื่อยชาในด้านความรู้สึก กลับรู้ว่านิรุตติ์ชอบเธอ

ส่วนเธอกลับไม่รู้เลยสักนิด

“ใช่”นัทธีพยักหน้า

วารุณีอ้าปาก สักพักจึงพูด “ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จริงๆว่านิรุตติ์คิดกับฉัน......”