บทที่ 620 เป็นกรรมการ

นึกถึงตรงนี้ เมธาวีก็ยื่นมือไปเงยคางของจุ๊บแจงขึ้น ท่าทางหาเรื่องสุดๆ“ดูเธอสิ ตรงไหนที่คู่ควรกับประธานนัทธี ยิ่งดูทุเรศ ก็ยิ่งไม่สำเหนียกตัวเองจริงๆ”

“คุณ......”

จุ๊บแจงตาแดงก่ำ อยากจะพูดอะไร

เมธาวีสะบัดคางของเธอออก หยิบทิชชูเปียกในกระเป๋ามาเช็ดมือ“โอเค พวกคุณเอาเธอกลับไปแผนกทำความสะอาด อย่าให้เธอวิ่งไปทั่ว ถ้าประธานคุณกับคุณผู้หญิงทะเลาะกัน พวกคุณก็ต้องรับความผิด”

บอดี้การ์ดทั้งสองได้ยินคำนี้ สายตาก็ตะลึง รีบพยักหน้า“วางใจเถอะคุณหนูเมธาวี พวกเรารู้ว่าต้องทำอย่างไร”

เมธาวีตอบอือ แล้วเข้าไปในลิฟต์เพื่อขึ้นไปชั้นบน

ไม่อาจหลีกหนีจากการควบคุมของบอดี้การ์ดได้ เอาแต่มองประตูลิฟต์ปิด ใบหน้าที่เดิมทีนั้นละเอียดอ่อนงดงาม ตอนนี้ก็ค่อยๆเหยเก

เธอรู้ว่า คนรวยพวกนี้ล้วนแต่เป็นคนดูถูก

รอก่อนเถอะ ต้องมีสักวัน ที่เธอจะเหยียบคนที่ดูถูกเธอพวกนี้ ให้จมดิน！

ชั้นบนสุด เมธาวีเคาะประตูห้องทำงานของประธาน

ประตูเปิดออก มารุตเห็นเมธาวี ขอผายมือเชิญเธอ

เมธาวีสูดหายใจเข้า ระงับความกังวลในใจแล้วเดินเข้าไป

มารุตตามอยู่หลังเธอ ในใจนั้นอดไม่ได้ที่จะตะลึง

ช่วงนี้เขาเห็นเธออยู่หลายครั้ง ต่างตกใจกับการเปลี่ยนไปของเธอทั้งนั้น

ครึ่งปีก่อน คุณหนูเมธาวีคนนี้เป็นคุณหนูที่ร้ายกาจทำให้คนรำคาญสุดๆ แต่ตอนนี้ถึงแม้ยังดุร้ายอยู่บ้าง แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ทำให้รำคาญขนาดนั้น

ดูเหมือนว่านายท่านวัชระจะใช้เวลาในการสั่งสอนคุณหนูเมธาวีคนนี้จริงๆ

“ประธานนัทธี”เมธาวีมาที่หน้าโต๊ะทำงานของนัทธี

นัทธีกำลังจัดการเอกสาร ได้ยินเสียงของเธอ ก็เงยหน้าไป“มีอะไร？”

“เกี่ยวกับงานแต่งวันมะรืนของคุณ คุณปู่ฉันไปเข้าร่วมสัมมนาวิชาการด้านการออกแบบแล้ว ดังนั้นวันมะรืนจึงมาไม่ได้ เขาเลยให้ฉันมาบอกกับคุณโดยเฉพาะ ว่าคุณอย่าถือสาเลย นี่คือของขวัญที่ปู่ฉันให้คุณกับคุณวารุณี”

พูดจบ เมธาวีหยิบการ์ดเชิญใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

นัทธีรับมาดู เป็นบัตรเชิญกรรมการแข่งขันการออกแบบที่จะจัดขึ้นในเอเชีย เชิญวารุณีไปเป็นกรรมการ

ถึงแม้การแข่งขันออกแบบนี้ไม่ได้ระดับนานาชาติ แต่ก็ส่งผลกระทบอย่างมาก วารุณีเป็นผู้แข่งขันมาเสมอ ยังไม่เคยเป็นกรรมการ

และกรรมการก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นได้ คนที่เป็นกรรมการ ต้องเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในด้านการออกแบบ ตอนนี้เจ้าภาพของการแข่งขันเชิญวารุณีเป็นกรรมการ ชัดเจนว่ายอมรับความสำเร็จของวารุณีตอนนี้

ที่สำคัญที่สุดคือ เป็นกรรมการยังสามารถฝึกฝนความสามารถด้านความงามของตัวเองได้ดีขึ้น เชื่อว่าวารุณีเห็นคำเชิญนี้ จะต้องดีใจมากแน่

ระหว่างคิ้วของนัทธีก็คลายลง ความเย็นชาที่มองสายตาของเมธาวีก็น้อยลงไป“ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณนายท่านวัชระแทนผมด้วย ของขวัญนี้ผมชอบมาก”

นายท่านวัชระทำให้ผู้จัดเชิญวารุณีได้ ต้องลงแรงอย่างมากแน่

เมธาวีได้ยินคำพูดของนัทธี ก็โล่งอก ไม่กังวลอีก พยักหน้า“ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะบอกปู่ฉัน ฉันไปก่อนนะ”

นัทธีตอบอือ

เมธาวีหันกลับเดินไปที่ประตู

แต่เดินไปไม่กี่ก้าว ก็คิดอะไรได้ แล้วหยุดลง“ใช่สิประธานนัทธี บริษัทพวกคุณมีผู้หญิงที่ชื่อจุ๊บแจงคนหนึ่ง เธอน่าจะดูละครมากไปนะ จินตนาการว่าตัวเองเป็นซินเดอเรลล่าสามารถที่แต่งงานกับเจ้าชายได้ เธอถึงได้ทะเยอทะยานอย่างมาก อยากไล่คุณวารุณีแล้วตัวเองขึ้นมาแทน คุณรีบไล่เธอออกไปเถอะ ถ้าคุณวารุณีรู้จะมีปัญหากับคุณได้”

พูดจบ เธอก็หันกลับไป ออกไปจากห้องทำงาน

มารุตส่ายหน้าอย่างตะลึง“แย่แล้ว คุณหนูเมธาวีตอนนี้เปลี่ยนเป็นอีกคนเลย ไม่ใช่แค่นิสัยเปลี่ยนไปมาก แต่สมองก็ดูฉลาดขึ้นเยอะ แม้แต่พูดจาก็มีมารยาท นายท่านวัชระสอนคนได้ดีมาก”

นัทธีหัวเราะเบาๆ“นี่ไม่ใช่ความเหนื่อยยากของนายท่านวัชระ”

“อ้อ？”มารุตดันแว่นอย่างแปลกใจ“ประธาน งั้นใครทำกันครับ？”

“กองทัพ！”ริมฝีปากบางๆของนัทธีตอบกลับ“สามเดือนก่อน หลังจากนายท่านวัชระเอาเธอกลับไปจากแผนกออกแบบไม่นาน ก็ทิ้งไปในกองทัพ พอกลับมาก็เป็นแบบนี้”