บทที่ 649 คอนเฟิร์มที่ตั้งของวารุณี

เนื่องจากตอนนี้คนที่เขารักคือวารุณี เขาสามารถปล่องวางบางสิ่งบางอย่างได้ เช่นความบาดหมางกับนัทธี และวันเฮิร์ท

เมื่อเห็นความคิดของ นิรุตติ์ นวิยาก็แตกสลายพร้อมส่ายหัว "คุณมันบ้าจริง ๆ คุณให้ความสำคัญกับวันเฮิร์ทมาก คุณเต็มใจที่จะปล่อยวางเพื่อวารุณี คุณ...... "

เธอโกรธจนตัวสั่น

เธอไม่ได้โมโหเพราะคิดที่จะปล่อยวางทุกอย่างเพื่อผู้หญิง ตรงกันข้าม เธอรับไม่ได้ที่นิรุตติ์ปล่อยวาง

แต่ก็ไม่ใช่ตอนนี้ที่จะปล่อยวาง ถ้าเขาคิดที่จะปล่อยววางทั้งหมดในตอนนี้ และอยู่กับวารุณีที่นี่ แล้วเธอจะทำอย่างไร? เธอยังต้องการอำนาจและการปกป้องจากเขา

สิ่งสำคัญคือ เธอยังไม่ได้อำนาจจากเขา ตัวเองที่ไม่หวังให้เขาปล่อยวาง

เว้นเสียแต่ว่าเธอจะสามารถแย่งชิงอำนาจของนิรุตติ์ได้ในทันที แต่ไม่ได้ เธอไม่สามารถติดต่อกับองค์กรที่อยู่เบื้องหลังเขาได้ มิฉะนั้น เธอสามารถรายงานการทรยศของนิรุตติ์ในตอนนี้แล้วรับตำแหน่งระดับสูงของเขาต่อไป

น่าเสียดายที่เธอไม่สามารถรับการติดต่อขององค์กรนั้นได้

“ นี่คือการตัดสินใจของฉัน แกจะตื่นเต้นทำไม?” นิรุตติ์มองไปที่นวิยาและมุมปากของเขาเย้ยหยัน " ถ้าไม่รู้ ฉันคิดว่าแกเป็นห่วงฉัน"

“ฉันไม่ได้เป็นห่วงคุณ ก็แค่......”

“ฉันรู้ดีว่าแกจะทำอะไร” นิรุตติ์พูดอย่างเย็นชา “แต่ฉันแนะนำให้แกสลัดความคิดของแกซะ ไม่เช่นนั้นเป้าหมายก็ไม่สำเร็จ และแกก็ต้องจบลงด้วยความโกลาหล ฉันพูเลยนะ อย่าแม้แต่จะคิด"

พูดจบ นิรุตติ์ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องอาหารไป เหลือเพียงนวิยาที่นั่งโมโหแต่ไม่กล้าพูด

เธอบีบมือของเธออย่างแรงและจ้องไปทางนิรุตติ์ เธอโกรธจนหยิบมีดบนโต๊ะและแทงเข้าไป

แต่ไม่ได้ ตอนนี้ยังไม่ได้

ถ้าเธอแทงตอนนี้ เธอคงไม่รอด

ดังนั้นเธอจึงต้องอดทนแต่เธอก็ต้องเร่งมือพยายามหาวิธีติดต่อของนิรุตติ์กับองค์กร ด้วยวิธีนี้ เธอไม่ต้องอยู่ภายใต้นิรุตติ์อีกต่อไป เธอถึงจะได้แก้แค้นกับความอัปยศทั้งหมดที่นิรุตติ์ทำกับเธอในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

วารุณี และนัทธีด้วย เธอไม่ปล่อยใครไว้แน่

ใบหน้าของนวิยาบิดเบี้ยวและครุ่นคิด

อีกด้นหนึ่ง นัทธีมาถึงที่ผู้ผลิตใบพัดเฮลิคอปเตอร์แล้วและได้เรียนรู้เกี่ยวกับผู้ผลิตชิ้นส่วนทั้งหทดของเฮลิคอปเตอร์

โดยเฉพาะผู้ผลิตระบบติดตามตำแหน่งของเฮลิคอปเตอร์หลังจากที่เขารู้เกี่ยวกับมันแล้วเขาก็รีบไปทันที

พอไปถึงที่ตั้งของผู้ผลิตรายนั้น ก็เป็นเช้าของอีกวันแล้ว เนื่องจากที่ตั้งของผู้ผลิตนั้นอยู่อีกประเทศหนึ่ง

นัทธีถูกคอนรับเป็นการส่วนตัวโดยผู้บริหารระดับสูงของผู้ผลิตระบบติดตามตำแหน่ง หลังจากได้รู้ว่านัทธีจะมาผู้บริหารระดับสูงก็ตกลงที่จะช่วยเขาค้นหาเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น

“นี่คือหมายเลขของเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น พวกคุณอาจจะล็อคตำแหน่งของเฮลิคอปเตอร์ผ่านรหัสนี้ได้ใช่ไหม?” นัทธีมองไปที่ผู้บริหารระดับสูงด้วยสายตาที่เร่งรีบ

เขาต้องการหาวารุณีให้เจอ

เข้าวันที่สามแล้ว ไม่รู้ว่าวารุณีเป็นยังไงบ้าง

ผู้บริหารระดับสูงได้ดูภาพที่นัทธีเอาให้ "ประธานนัทธีเคยไปที่โรงงานผลิตลำตัวของเฮลิคอปเตอร์แล้วหรือครับ?"

“ใช่ ผมไปโรงงานผลิตใบพัดก่อน ซึ่งผมพบโรงงานผลิตหลักที่ประกอบเครื่องบินทั้งหมด รหัสของเฮลิคอปเตอร์นี้ทางผู้ผลิตเป็นคนให้มา” นัธทีพยักหน้าและตอบกลับ

ผู้บริหารยิ้มกลับ "เข้าใจแล้วครับ ผมจะให้ฝ่ายเทคนิคล็อกระบบติตามตำแหน่งของเฮลิคอปเตอร์เดี๋ยวนี้เลยครับ"

“ขอบคุณมาก” เมื่อนัทธีได้ยิน คิ้วที่ขมวดมาสามวัน ในที่สุดก็ผ่อนคลายได้หน่อย

กระบวนการล็อคระบบติดตามตำแหน่งของเฮลิคอปเตอร์นั้นช้ามาก เนื่องจากตำแหน่งของเฮลิคอปเตอร์อยู่ไกลเกินไป และบางครั้งสัญญาณก็ขาดหาย

แต่โชคดีที่ในที่สุดฟ้าก็ไม่ลังแกคนตั้งใจ นัทธีก็รอจนได้ผลที่เขาต้องการ

“ประธานนัทธี ค้นพบแล้วครับ” ผู้บริหารระดับสูงมาหานัทธีพร้อมกับเอกสาร “เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นเข้าและออกจากดินแดนประเทศนิวซีในช่วงสามวันที่ผ่านมา”