บทที่ 681 อย่าได้เจอกันอีก

ม่านตาของนวิยาสั่นเทา

ถ้าเขาสารภาพกับเธอตั้งแต่แรก เธอจะหยุดกับนัทธี แล้วอยู่กับเขาไหม？

คำถามนี้ เธอไม่เคยคิดมาก่อน แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อเธอจากการคิดอย่างรอบคอบ

นวิยาหลับตาลงและคิด

ตอนที่เธออายุห้าขวบ เธอได้รู้จักกับนัทธี นัทธีหน้าตาดี นิสัยดี ฉลาด เป็นผู้นำของคนรุ่นใหม่ในแวดวงของพวกเขา เธอชื่นชมเขา รู้สึกว่าเขานั้นเป็นคนที่แข็งแรง เพราะงั้นจึงตามติดก้นเขาอยู่ตลอด

เพราะเหตุนี้ ผู้ใหญ่หลายคนเลยเริ่มพูดว่า เธอคือลูกสะใภ้ตัวน้อยของนัทธี เมื่อโตขึ้น ก็จะต้องแต่งงานกับนัทธี ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าลูกสะใภ้ตัวน้อยคืออะไร แต่เธอรู้ว่า เหมือนพ่อกับแม่ ที่สามารถอยู่ด้วยกันได้ตลอดเวลา เธอชอบนัทธี ดังนั้นจึงอยากเป็นสะใภ้ตัวน้อยของนัทธี

ที่สำคัญที่สุด เธอมักจะได้ยินพ่อและแม่พูดว่า ทำไมถึงไม่มีลูกชายอีกสักคน เป็นแบบนี้ ทรัพย์สมบัติของตระกูลแก้วสุทธิจะได้มีผู้สืบทอด แถมยังรู้สึกเสียใจที่เธอนั้นเป็นผู้หญิง ต่อให้สืบทอดทรัพย์สมบัติแล้ว ต่อไปทรัพย์สินก็จะต้องตกเป็นของคนอื่นอยู่ดี

ตอนแรก เธอไม่เข้าใจความหมายของทรัพย์สินครอบครัว เมื่อได้โตขึ้นทุกวัน สิ่งที่เธอได้ยินพ่อและแม่บ่นอยู่ตลอด เธอก็ได้รู้ว่า ทรัพย์สินครอบครัวนั้นมีความสำคัญเพียงใด แล้วก็รู้อีกว่า พ่อและแม่พยายามที่จะมีลูกชายมาโดยตลอด เพราะพวกเขาไม่อยากยกทรัพย์สินให้เธอ

ตั้งแต่นั้นมา เธอก็เกลียดพ่อและแม่ที่ให้คุณค่าลูกชายมากกว่าลูกสาว เพราะเหตุนี้ เธอจึงวางยาพ่อและแม่ ทำให้พวกเขาสูญเสียความสามารถในการตั้งครรภ์ ไม่ให้สามารถมีน้องชายได้ แบบนี้แล้ว ทรัพย์สินของตระกูลแก้วสุทธิ ก็จะตกเป็นของเธอคนเดียว

แต่ทว่าพ่อแม่กลับบอกว่าเธอไม่มีพรสวรรค์ในการทำธุรกิจ ต่อให้ยกตระกูลแก้วสุทธิให้กับเธอ ตระกูลแก้วสุทธิก็อาจจะต้องเงียบเหงาไปในที่สุด ถึงแม้เธอจะไม่ยอม แต่เธอก็ต้องยอมรับ ว่าเธอนั้นไม่มีความสามารถในการบริหารบริษัทของตระกูลแก้วสุทธิ บริษัทตระกูลแก้วสุทธิอยู่ในกำมือเธอ ก็มีโอกาสที่จะล้มละลายจริงๆ

และในทันทีที่ล้มละลาย เธอก็จะไม่ใช่คนที่ร่ำรวยอะไร จะต้องไปใช้ชีวิตแบบคนจนที่เธอเกลียดที่สุด เธอไม่มีทางยอมรับอนาคตแบบนั้นได้ ดังนั้นเธอจึงตั้งใจที่จะแต่งงานกับประตูที่สูงขึ้น

อย่างนี้แล้ว ต่อให้ตระกูลแก้วสุทธินั้นล้มละลาย เธอก็ยังคงสามารถใช้สถานะภรรยาของตระกูลที่มีทั้งเงินและอิทธิพล ร่ำรวยทั้งชาติ และตระกูลไชยรัตน์ ก็เป็นตระกูลที่สูงศักดิ์ที่เธออยากจะแต่งงานด้วย พร้อมกับที่เธอนั้นชอบนัทธีอยู่แล้ว ดังนั้นเธอจึงยกนัทธี วางไว้เป็นตำแหน่งเป้าหมายเดียวในชีวิตเธอ

แต่ทว่าเป้าหมายนี้ เมื่อเธออายุได้แปดขวบ ก็ได้ถูกคนทำลายลง นั่นก็คือพ่อและแม่ของนัทธี พวกเขาพูดว่าต้องการลูกสาวอะไรบางอย่าง พวกเขาบังคับให้รับเธอเป็นลูกบุญธรรม

ลูกบุญธรรม？

เธอไม่ได้อยากเป็นลูกบุญธรรม เป็นลูกบุญธรรมแล้ว ก็เป็นน้องสาวของนัทธีน่ะสิ เธอก็หมดโอกาสที่จะแต่งงานกับนัทธี เพราะฉะนั้นเธอจึงเกลียดพ่อกับแม่ของนัทธี ความเกลียดชังนี้ เมื่อเธออายุได้สิบขวบ ก็มาถึงจุดวิกฤติ

เพราะสามีภรรยาคู่นั้น ไม่รู้ว่าไปรู้ธาตุแท้ของเธอมาจากไหน ไม่เพียงแค่ต้องการที่จะยุติความสัมพันธ์แม่ลูกบุญธรรม แล้วยังอยากให้เธออยู่ห่างจากนัทธีอีก ดังนั้น เธอวางแผนที่จะฆ่าพ่อและแม่ของนัทธี เธอคิดว่า เมื่อขจัดอุปสรรคเหล่านี้ออกไปได้ เธอก็จะสามารถแต่งงานกับนัทธีได้อย่างราบรื่น แต่ท้ายที่สุด ก็มีวารุณีโผล่ขึ้นมาอีกคน หลังจากนั้น เธอก็แพ้ราบคาบ

การแต่งงานกับนัทธี การแต่งเข้าตระกูลไชยรัตน์สองเป้าหมายนี้ กลายเป็นแค่ความมโนของเธอ ดังนั้นนวิยาจึงชัดเจนมาก ว่าต่อให้พิชิตจะแสดงความตั้งใจต่อเธอมาก่อน เธอก็จะไม่คบกับพิชิต

อย่างแรกเลยพิชิตไม่ใช่ผู้ชายในแบบที่เธอต้องการ ต่อด้วยการเป็นตระกูลอักษรพิรัตไม่มีทางเทียบกับตระกูลไชยรัตน์ได้ นับจากสองอย่างนี้ เธอจะไม่ตอบตกลงกับพิชิต

นึกถึงเท่านี้ นวิยากำหมัด ตอบพิชิตอย่างจริงจัง “ไม่！”

ใบหน้าที่น่ารักราวกับตุ๊กตาของพิชิตไม่ได้มีการตอบสนองอะไรมากนัก เพียงแค่ก้มหน้าลงและยิ้มอย่างขมขื่น “อย่างที่คิดไว้เลย แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้ปล่อยเธอไปได้เต็มที่ นวิยา ตั้งแต่วันนี้ไป ผมพิชิต จะไม่รักคุณอีก ผมรักคุณมาสิบกว่าปี ถึงเวลาปล่อยแล้ว และความรู้สึกน่าตลกของตัวเองพวกนี้ก็ควร วาดเครื่องหมายจบไว้ นวิยา ผมไม่รักคุณอีกแล้ว！”

นวิยาได้ยินสิ่งที่เขาพูด รูม่านตาก็หดตัวลง แล้วหัวใจก็เริ่มเจ็บตามขึ้นมา

ได้ยินว่าเขาจะปล่อยเธอไป ไม่รักเธออีกต่อไป ทำไมในใจเธอถึงได้เศร้าขนาดนั้น เจ็บปวดขนาดนั้น และไม่พอใจนัก？

แม้กระทั่ง อยากที่จะดึงมือเขาไว้ ให้เขาไม่ปล่อยแรงกระตุ้นของเธอ

ทำไมกัน？