บทที่ 773 ลีน่าที่ร้อนตัว

วารุณีหดคอที่คันเล็กน้อย“แต่ฉันเหนื่อยแล้ว”

“งั้นคุณนอนไม่ต้องขยับ ผมทำเองก็พอ”นัทธีเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยสายตาจริงจังแล้วพูด

วารุณีกะพริบตา“คุณจะทำจริงๆเหรอ？”

“ผมคิดถึงคุณ”นัทธีก้มหน้าลง หน้าผากชนกับหน้าผากเธอ พูดเสียงทุ้มแหบ

วารุณีฟังออกว่า เขาคิดถึงเธอจริงๆ ใช้คำพูดแบบนี้ พูดถึงความคิดของเขาเกี่ยวกับเธอ ในสองสามวันนี้

เผชิญหน้ากับความคิดของชายหนุ่มนี้ ยังไงวารุณีก็ปฏิเสธไม่ลง

เธอหันกลับ สองแขนโอบคอของชายหนุ่มไว้“โอเค งั้นคืนนี้อยู่กับคุณเอง”

ถึงจะเหนื่อยเล็กน้อยจริงๆ แต่ผู้ชายของตัวเอง ก็ต้องเอาใจหน่อย

สำหรับเธอ ชายหนุ่มหญิงสาวสองฝ่าย ฝ่ายชายจะทุ่มเทอย่างเดียวไม่ได้ ฝ่ายหญิงก็ต้องทุ่มเทด้วย

อีกอย่าง ชายหนุ่มก็ต้องการความเอาใจและใส่ใจจากหญิงสาวด้วยเช่นกัน

ได้ยินคำพูดของวารุณี มุมปากนัทธีก็ยกขึ้น มีความสุขจากใจอย่างเห็นได้ชัด

จากนั้น วารุณีก็ปล่อยคอของเขา จากนั้นจับเนกไทเขา ออกแรงดึงไปตรงหน้าตัวเอง

นัทธีคิดไม่ถึงว่าเธอจะทำแบบนี้ หัวถูกเธอดึงไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน ก็ตกใจไปหมด

“คุณ......”ริมฝีปากบางๆของนัทธีขยับ กำลังจะพูดอะไร วารุณีก็เขย่งปลายเท้า จูบไปที่ริมฝีปากบางของเขาก่อน

นัทธีเบิกตาโตอย่างตกใจ สักพัก จึงค่อยๆได้สติกลับมา ตามองหญิงสาวที่หลับตา ในแววตามีความแปลกใจ

เธอจูบเขาก่อน！

ที่จริงไม่ใช่วารุณีไม่เคยรุก แต่ว่าน้อยมาก น้อยมากจริงๆ

แต่เรื่องแบบนี้ เธอเคยเป็นฝ่ายรุกก่อน ส่วนมากจะรักนวลสงวนตัวและขี้อาย ดังนั้นปกติแล้วเขาจะเป็นฝ่ายรุก

แต่ในฐานะผู้ชาย บางครั้งในใจก็อยากให้เธอรุกบ้าง ให้เขารู้สึกว่าเธอรู้สึกกระหายเขาเช่นกัน

แต่คำพูดพวกนี้ เขาไม่เคยพูด เพราะเขารู้ว่า เธอขี้อาย

แต่คิดไม่ถึงว่า ตอนนี้เธอจะรุก

ในใจของนัทธีตกใจอย่างมาก จากนั้น เขาก็โอบท้ายทอยของเธอ จูบตอบไป

วารุณีก็ตะลึง แต่แป๊บเดียวก็ฟื้นตัวคืน

ทั้งสองจูบไป ก็ถอยไปที่ข้างเตียงด้วย

ทางที่เดินไป ก็มีเสื้อผ้าตกไปตลอด

คืนนี้ ทั้งสองบ้าระห่ำมาก แทบไม่ได้นอนทั้งคืน จนเช้าวันถัดมา ฟ้าเพิ่งรุ่งสาง นัทธีจึงปล่อยวารุณี ให้เธอหลับ

ส่วนนัทธีเอง ไม่ใช่แค่ไม่รู้สึกง่วง กลับเอนกายลงบนหัวเตียงอย่างกระฉับกระเฉง มองหญิงสาวในอ้อมแขนด้วยแววตาที่อ่อนโยนเป็นพิเศษ มือใหญ่ก็ลูบผมและใบหน้าของหญิงสาวเบาๆ ความรักที่เปิดเผยออกมาจากการกระทำนั้น ปกปิดไม่อยู่

ผ่านไปสักพัก นัทธีเอามือวารุณีที่ไว้ตรงเอวของตัวเองออกไป จากนั้นเปิดผ้าห่มลงจากเตียง เดินไปที่ห้องน้ำ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็เจ็ดโมงแล้ว

นัทธีสวมชุดอาบน้ำหลวมๆออกมาจากห้องน้ำ เช็ดผมไป เดินไปที่ข้างเตียงด้วย

เขามาที่ข้างเตียง หลังจากห่มผ้าให้วารุณีแล้ว ก็หยิบโทรศัพท์ที่วางไว้บนหัวเตียง โทรออกไปเบอร์หนึ่ง

แป๊บเดียวก็มีคนรับสาย“ประธานนัทธี”

“อือ”นัทธีพยักหน้าเบาๆ“การแข่งในวันนี้เลื่อนเป็นช่วงบ่าย ไม่มีปัญหาใช่ไหม？”

คนที่ปลายสาย ถึงแม้ไม่รู้ว่าทำไมเขาตัดสินใจแบบนี้ แต่ก็ยังส่ายหน้าตอบไปว่า“ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ”

ก็แค่เลื่อนไปเป็นช่วงบ่าย ไม่ได้ยกเลิก ดังนั้นไม่ส่งผลกระทบต่อตารางการแข่งขันของพวกเขา

อีกอย่าง เวลาแข่งขันในทุกวัน ก็สี่ถึงห้าชั่วโมง

ดังนั้นเลื่อนเป็นช่วงบ่าย ก็ทำได้

“งั้นก็ดีงั้นรบกวนคุณแจ้งผู้เข้าแข่งขันที่ร่วมแข่งด้วย เปลี่ยนเวลาเป็นช่วงบ่ายละกัน”นัทธีเช็ดผมแล้วพูด

คนที่ปลายสายพยักหน้า“ครับประธานนัทธี”

นัทธีตอบอือ แล้ววางสาย