บทที่ 105 จูบเธอ

บทที่ 105 จูบเธอ

เนี่ยเฟิงทำอย่างนี้เพื่อให้หลี่จื่อเทาเชื่อมั่นในตัวตนของเขา

"เล่นกอล์ฟที่นี่ไม่สนุก เมื่อกี้ฉันล้วนไปเล่นที่ต่างประเทศ"

เล่นไปหลายรอบแล้ว เนี่ยเฟิงก็พูดอย่างเบื่อ

หลี่จื่อเทารีบขึ้นไปพูดอย่างประจบสอพลอ"ไม่อย่างงั้นเราไปอาบน้ำพุร้อนดีกว่าไหม?เมื่อคืนคุณชายเฟิงก็ต้องเหนื่อยมากแน่เลย!"

"ภรรยา คุณจะไปไหม?"

เนี่ยเฟิงมองไปดูเย่หรูเสว่ที่อึ้งอยู่แล้วถาม

เย่หรูเสว่นี่ถึงจะฟื้นสติกลับมา เธอไอออกมาเสียงหนึ่ง"งั้นก็ไปเถอะ"

ยังไงการอาบน้ำพุร้อนต้องแบ่งชายหญิง เธอน่าจะไม่ซวยจนพบกับคนรู้จักเนอะ

หลี่จื่อเทาเห็นว่าเนี่ยเฟิงยอมไว้หน้า เลยพาพวกเขามาที่บ่อน้ำพุร้อนที่ใกล้ที่สุด

บ่อน้ำพุร้อนที่นี่เป็นระบบวีไอพี มีแต่คนที่มีฐานะถึงจะมาได้ ปกติไม่มีการจองล่วงหน้ามาไม่ได้เลย

เนี่ยเฟิงเปลี่ยนเสื้อผ้า และไปอาบน้ำพุร้อนกับหลี่จื่อเทา ตอนที่แยกจากกันเย่หรูเสว่ยังแอบยื่นปากกาอัดเสียงให้เขา และบอกให้เขาระวังตัว

เนี่ยเฟิงพยักหน้า"ภรรยา ถ้าฉันหลอกลวงหลี่จื่อเทาสำเร็จ คุณให้รางวัลอะไรกับฉัน?"

"มีแน่นอน!แต่สิ่งนี้เดี๋ยวค่อยว่ากัน คุณไปก่อนเถอะ อย่าทำให้เขาเกิดความสงสัย"

ว่าแต่ เย่หรูเสว่ก็คาดไม่ถึงว่าเนี่ยเฟิงเล่นกอล์ฟได้เก่งขนาดนี้ เมื่อกี้เธองงจริงๆ

หลี่จื่อเทารับใช้เนี่ยเฟิงอย่างเคารพ เมื่อเห็นว่าเนี่ยเฟิงเหมือนจะดีใจมาก เลยถามอย่างระมัดระวัง

"คุณชายเฟิง เราก็ถือว่าเป็นคนทำอาชีพเดียวกันเนอะ ธุรกิจสายน้ำทางไกลแอนตาร์กติกของบ้านคุณเหมือนทำได้ใหญ่อยู่นะ"

"ใช่ไง พ่อฉันตอนนี้ให้ฉันต้องรับมือธุรกิจที่บ้าน ฉันรู้สึกเบื่อหน่ายมาก ยังต้องฉันสอบสวนสถานการณ์การตลาด พอดีว่าฉันฉวยโอกาสนี้มาเที่ยวที่เมืองจินไห่ ส่วนเรื่องการไปสอบสวน ฉันขี้เกียจทำ"

เนี่ยเฟิงทำปากมุ่ย ตอบอย่างไม่พอใจอย่างยิ่ง

"งั้นก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว พ่อผมอายุก็มากแล้ว ตอนนี้ก็มอบงานให้ผมทำหมด ผมก็ขี้เกียจทำ และอีกอย่างช่วงนี้ธุรกิจก็ทำได้ยาก"

"พวกคุณทำธุรกิจอะไร?เราอาจแลกเปลี่ยนความคิดกันได้นะ"

คำพูดของเนี่ยเฟิงเป็นการให้หลี่จื่อเทามีขั้นบันไดลง หลี่จื่อเทารีบพูดออกมาทั้งหมดอย่างกับเทถั่วออกมา

"ก็คือการค้าส่งออกและนำเข้า ส่วนใหญ่เป็นการนำเข้า"

"ตอนนี้ภาษีศุลกากรสูง คุณทำสิ่งนี้ได้กำไรหรือ?"

คำพูดของเนี่ยเฟิงถูกใจหลี่จื่อเทาพอดี

"มีสิ!ช่วงนี้ผมยังคุยธุรกิจใหญ่เสร็จหนึ่งธุรกิจ แต่ว่าตอนนี้กังวลมาก......เพราะว่าจำนวนเรือที่มีอยู่ไม่เพียงพอ นี้ก็ลำบากแล้ว"

"คุณเอาเรือ?ฉันนี่มีหลายร้อยลำ"

เนี่ยเฟิงทำปากมุ่ย"ฉันยังนึกว่าเรื่องอะไร ถ้าคุณเอาฉันสามารถยืมให้คุณได้ แต่ว่าฉันต้องเก็บตังค์"

หลี่จื่อเทารู้สึกดีใจมาก ตอนนี้พวกเขาถูกตรวจ ผ่านด่านศุลกากรได้ แต่ถ้าพวกเขาเข้าจากท่าเรือ งั้นพวกเขาก็สามารถที่จะทำได้!

เขาระงับความดีใจลง"แน่นอนสิ!ต้องให้เงินอยู่แล้ว!แต่ช่วงนี้ผมค่อนข้างจะยุ่ง คุณก็รู้ว่าผมเพิ่งรับบริษัทของพ่อมา สินค้าชุดนั้นคุยกันได้ดีแล้ว ไม่ทราบว่าถึงเวลานั้นแล้วคุณชายเฟิงจะให้สามารถสั่งเรือไปรับสินค้ามาได้ไหม มาทางท่าเรือก็พอ สินค้ามาเรียบร้อยแล้วผมจะให้คนไปรับ"

เนี่ยเฟิงแกล้งทำเป็นว่าเบื่อ ส่ายมือ"ไม่ได้ ยุ่งยาก!"

"ราคาเราคุยกันได้!"

เนี่ยเฟิงเหล่ตาลง ถามด้วยความสงสัย"แกนี่มาหลอกฉันหรือเปล่า?ตอนนี้กรมสรรพากรตรวจได้อย่างเข้มงวด แกนี่เป็นของลักลอบนำเข้าหรือเปล่า?"

"เป็นไปได้ยังไงล่ะ!ไม่ใช่หรอก ของเราเป็นสินค้าที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่เป็นเพราะว่าเรือขนส่งของเราน้อยเกิน ถ้าหากเข้ามาเป็นทีละชุด ภาษีมากไป ถ้าเป็นเรือทั้งลำภาษีจะน้อยลงเยอะ เราก็ต้องเอากำไรใช่ไหมล่ะ!"

หลี่จื่อเทาเลียริมฝีปาก เป็นห่วงว่าเขาจะเจาะลึกเข้าไปอีก

"และอีกอย่างหนึ่ง ฝั่งท่าเรือก็ไม่ค่อยเข้มงวดไง"