บทที่ 120 สมคบกัน

บทที่ 120 สมคบกัน

“ฉโนดตอนนี้กำลังดำเนินการอยู่ ยังไม่แทงออกมา แต่ระบบของพวกคุณน่าจะตรวจได้ ที่ดินผืนนี้เป็นของน้องชายฉันเนี่ยเฟิง”

ตอนนั้นฟางซื่อเหากับพวกบุกรุกที่ดินบ้านต้นตระกูลผืนนี้ คนในเมืองจินไห่ทั้งเมืองต่างทำเป็นหลับหูหลับตากัน

การเป็นถึงสี่ตัวพ่อ และสี่ตัวพ่อก็ต้องการของของตระกูลเนี่ยเป็นหลัก ซึ่งเป็นตัวแปรสำคัญจริงๆ

เหตุที่ชิวมู่เฉิงตกปากรับคำแต่งงานกับตระกูลฟาง นอกจากโอนเอนตามความประสงค์ของคุณนายใหญ่ชิวแล้ว ยังมีอีกข้อ นั่นก็คือเพื่อกิจการของตระกูลเนี่ย

ตอนนั้นชิวมู่เฉิงรู้เรื่องที่อีกฝ่ายรื้อบ้านอาศัยกับการก่อสร้างอาคารฟางเจิ้ง แต่เวลานั้นเธอยังไม่มีอำนาจมากพอ ดังนั้นชิวมู่เฉิงจึงไม่สามารถลุกขึ้นสู้ได้

ทางเดียวที่ชิวมู่เฉิงนึกออกก็คือแต่งงานกับฟางซื่อเหา เช่นนั้นเธอก็สามารถสอบถามกิจการในมือของฟางซื่อเหาได้ ถึงเวลานั้นจะได้เอาที่ดินผืนนี้กลับคืนมา

เพียงแต่ยังไม่ทันทำตามแผนการ

นึกไม่ถึง ผ่านไปหลายปีแล้ว เนี่ยเฟิงที่ต้องตายในทะเล นึกไม่ถึงว่าจะมีชีวิตรอดกลับมา

เนี่ยเฟิงเห็นบ้านต้นตระกูลถูกเกลี่ยราบเป็นหน้ากลอง ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แล้วจะปล่อยฟางซื่อเหาไปได้อย่างไร?

ฉะนั้นอาคารฟางเจิ้งถูกทำลาย เนี่ยเฟิงก็ต้องเอาบ้านต้นตระกูลกลับคืนมา

ปัจจุบัน ชิวมู่เฉิงยังคงดำเนินการตามแผนที่วางไว้ในแบบแปลน ในปีนี้จะต้องสร้างบ้านต้นตระกูลให้มีโฉมหน้าเหมือนในอดีตขึ้นมาอีกครั้งให้ได้

แต่นึกไม่ถึงว่าจะมีคนจากกรมที่ดินมาตรวจสอบ แต่ชิวมู่เฉิงได้ไปยื่นเรื่องทำฉโนดไว้แต่เนิ่นๆ แล้ว ว่าตามหลักแล้วฉโนดน่าจะออกมาในสองสามวันนี้แล้วถึงจะถูก แต่ชิวมู่เฉิงก็ยังไม่ได้ข่าวเลย

“ในมือพวกคุณไม่มีฉโนด แล้วยังดำเนินการพัฒนาที่ดินผืนนี้ได้อย่างไร? หรือพวกคุณไม่รู้ว่าต้องมีฉโนดก่อนถึงจะพัฒนาได้?”

แม้ว่าหัวหน้าจะจมอยู่ในความสวยของชิวมู่เฉิง แต่เขาก็รู้ตัวว่าวันนี้แท้ที่จริงตัวเองมาเพื่ออะไร เขารับเงินมาจากคนอื่น แน่นอนต้องทำงานให้คนอื่นสำเร็จ ต่อให้ตรงหน้าเขาเป็นนางสวรรค์ เขาก็จะหวั่นไหวไม่ได้

“ถึงจะไม่มีฉโนด แล้วเรามีใบรับรองชั่วคราว”

ในเมื่อจะก่อสร้างแล้วแน่นอนชิวมู่เฉิงก็ต้องเตรียมเอกสารให้พร้อม เพราะชิวมู่เฉิงเป็นคนทำอะไรที่ค่อนข้างรอบคอบอยู่แล้ว

“เสี่ยวหลิว เอาใบรับรองชั่วคราวออกมา ให้ท่านผู้นำเหล่านี้ดู”

ชิวมู่เฉิงส่งสายตาไปยังเลขาฯ เลขาฯ พยักหน้า รีบเอาแฟ้มเอกสารออกมา

“เชิญผู้นำทุกท่านดู นี่เป็นใบรับรองชั่วคราวที่บริษัทของเราได้มา หนังสือรับรองฉบับนี้รับรองว่าเรามีสิทธิ์์ในการพัฒนาที่ดินบนถนนเหมยหยวนนี้ เราได้รับความยินยอมจากเจ้าของที่ดิน ได้รับสิทธิ์์ในการพัฒนาถึงได้ลงมือก่อสร้าง”

หัวหน้าชำเลืองดูแวบหนึ่ง แล้วก็หัวเราะขึ้นมาว่า “ผมไม่รู้ว่าใบรับรองนี้ใครเป็นคนออกให้พวกคุณ แต่อย่างนี้มันก็ตลกเกินไปแล้วล่ะ เพราะเจ้าของที่ดินผืนนี้ไม่ได้แซ่เนี่ยเลย! พวกคุณทำการละเมิดที่ดินของผู้อื่น แล้วยังใช้วิธีตบตาเลี่ยงการตรวจสอบ?”

ชิวมู่เฉิงคิ้วขมวด เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้มีความไม่ชอบมาพากล ตอนนี้ดูท่าทางแล้วก็เป็นเช่นนี้จริงๆ

“หัวหน้า คุณบอกว่าที่ดินผืนนี้ไม่ใช่ของน้องชายฉัน แล้วเป็นของใครกัน? แล้วในมือเขามีฉโนดหรือเปล่า?”

“แน่นอนที่ดินผืนนี้เป็นของผม ตอนนั้นพวกคุณระเบิดอาคารฟางเจิ้งที่ผมลำบากลำบนก่อสร้างขึ้นมา จากนั้นก็เข้ายึดรังยึดที่ดินบนถนนเหมยหยวนผืนนี้ ก่อนหน้าผมเป็นผู้ใหญ่ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับพวกคุณ แต่ตอนนี้ผมไม่อดกลั้นฝืนทนต่อไปแล้ว”