บทที่ 141 แผนการชัดเจน

บทที่ 141 แผนการชัดเจน

“คุณอย่ารังแกกันเกินไปนัก หรือคุณคิดว่างานนิทรรศการนี้ให้บริการแค่คุณคนเดียวงั้นหรือ? หากเป็นอย่างนี้ล่ะก็ งั้นจะให้พวกเรามาดูงานนิทรรศการทำไม? ผมไม่มีกำลังซื้อ แล้วคุณมีกำลังซื้อเหรอ? ในเมื่อคุณเองก็ไม่มีกำลังซื้อเครื่องบินเช่นกัน อย่างนั้นก็อย่าพูดดีกว่า”

เมื่อกี้คนที่จ่ายเงินซื้อเครื่องบินเหล่านั้นไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรทั้งสิ้น หลังจากเจ้าตัวขึ้นรถแล้ว ก็ใช้สายตาแปลกๆ มองพวกเขาอยู่ตลอด ตอนนี้ยังเริ่มพ่นคำวิจารณ์ประหลาดๆ ออกมาอีก

คนเช่นนี้ไม่ใช่เจตนาแล้วเป็นอะไร?

“ใครว่าผมไม่มีกำลังซื้อกัน? ต่อให้ผมซื้อได้ผมก็ไม่อยากซื้อแล้ว เพราะพวกคุณกำลังส่งกลิ่นยาจกไปทั่วร่างอยู่ที่นี่ ผมอยากซื้อนะ ผมเองก็มีใจอยากช่วยแต่ก็เกินความสามารถที่จะช่วยได้ และไม่รู้ว่าพวกคุณสองคนปะปนเข้ามาได้ยังไง พวกคุณคิดว่างานนิทรรศการนี้เป็นงานนิทรรศการทั่วไปงั้นหรือ?”

พอจางเจิ้นกั๋วพูดคำนี้ออกมา คนอื่นๆ ที่อยู่บนรถก็หันไปมองพวกเขาสองคนทันที เนี่ยเฟิงกับโจวลี่ซือพลันกลายเป็นจุดสนใจขึ้นมา

เดิมทีที่อยู่ที่นี่ก็เพราะความมั่งคั่งและสูงศักดิ์ ทุกคนล้วนอยากมีสภาพแวดล้อมที่ดีสักแห่ง หากคนเช่นนี้มานั่งปะปนในรถคันเดียวกับพวกเขาจริงๆ ไม่แน่อาจจะลากพวกเขาลงต่ำไปด้วยก็เป็นได้

“ผมจำได้ว่างานนิทรรศการที่จัดขึ้นในครั้งนี้มีรถโดมอยู่ประมาณสามคัน และรถโดมสามคันนี้ คันแรกก็เป็นของคนที่มีกำลังซื้ออย่างพวกเรา”

จู่ๆ เวลานี้ก็มีคนเอ่ยปากพูดขึ้นมา

“มันก็จริงอยู่ หากพวกคุณซื้อเครื่องบินที่แพงขนาดนี้ไม่ไหว อย่างนั้นก็ควรไปต่อแถวที่ด้านหลัง จากนั้นก็นั่งรถโดมของเครื่องบินราคาถูกที่แนะนำเหล่านั้น ดีกว่ามานั่งในรถโดมคันนี้ของพวกเรา อีกทั้งผมเห็นว่าพวกคุณเองก็คงไม่มีทางซื้อเครื่องบินเช่นกัน”

คนที่อยู่บนรถเริ่มแย่งกันพูด กระทั่งเซลก็เริ่มลังเลแล้วเช่นกัน เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ราวกับไม่มีการเสนอให้ตรวจสถานะอย่างละเอียดสักเท่าไหร่

“คุณดูสิ ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่รู้สึกว่าพวกคุณไม่เหมาะจะมาอยู่ที่นี่ กระทั่งคนอื่นก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน”

คนที่ไม่มีกำลังซื้อเช่นนี้มานั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขา ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนโดนสบประมาท

คนเหล่านี้มีไม่น้อยที่ใจดำอย่างมาก เห็นพวกเขาเอาแต่ซุบซิบนินทาไม่หยุด

“พวกเขาสองคนไม่รู้กฎหรือเปล่า ดูท่าจะมางานนิทรรศการเครื่องบินเป็นครั้งแรก”

“นั่นสิ แม้หน้าตาของผู้หญิงคนนั้นจะสวยมาก แต่ก็ใช่ว่าพวกเขาจะมานั่งอยู่ตำแหน่งCได้”

จางเจิ้นกั๋วที่อยู่อีกด้านทำการยุยงปลุกปั่นต่อ ได้ยินทุกคนรุมต่อว่าเนี่ยเฟิงกับโจวลี่ซือ จางเจิ้นกั๋วก็รู้สึกสุขใจเป็นพิเศษ และในตอนนี้จางเจิ้นกั๋วได้ใช้มือถือถ่ายไลฟ์สดให้ญาติผู้น้องของตัวเองดู

พอซ่าวเจ๋ที่อยู่ที่บ้านเห็นฉากนี้เข้า ก็รู้สึกเพียงสุขใจอย่างมาก เขาไม่ระวังฉีกยิ้มกว้างจนไปสะเทือนแผลบนใบหน้า เจ็บจนแยกเขี้ยวออกมา

แต่ต่อให้สะเทือนบาดแผล ซ่าวเจ๋ก็รู้สึกมีความสุขมากอยู่ดี ได้เห็นสองคนนี้ถูกหักหน้า เขาก็สุขใจแล้ว

เนี่ยเฟิงหรี่ตา กำลังค้นหาภาพที่ตนเองกับจางเจิ้นกั๋วพบหน้ากันในสมอง พอพบแล้วเนี่ยเฟิงก็แน่ใจว่าเขากับจางเจิ้นกั๋วไม่เคยมีความแค้นกันมาก่อน ถ้าอย่างนั้นที่จางเจิ้นกั๋วโจมตีพวกเขาเช่นนี้จะต้องมีเหตุผลอื่นเป็นแน่

นี่เป็นครั้งแรกที่เนี่ยเฟิงมาเมืองเยี่ยนตูหลังจากไม่ได้มานานหลายปี ดังนั้นเขาไม่มีทางมีศัตรูอยู่ที่นี่

นอกจากซ่าวเจ๋ที่ทะเลาะกับพวกเขาเมื่อวาน

สองคนนี้ดูเหมือนจะมีจุดที่เหมือนกันอยู่บ้าง หยิ่งยโสเหมือนกัน แถมหน้าตายังมีส่วนคล้ายกันอีกด้วย ด้วยเหตุนี้นิ้วของเนี่ยเฟิงจึงจิ้มลงไปบนมือถืออย่างรวดเร็ว คนของสำนักมังกรส่งข้อมูลของจางเจิ้นกั๋วมาให้ทันที