บทที่ 186 ปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น

บทที่ 186 ปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น

พวกเขาตั้งใจจะไปซาวน่าหลังอาหารเพื่อผ่อนคลายสักหน่อย แต่ไม่ได้คาดคิดว่าหยูจิงหงเป็นคนที่งานยุ่งมาก พึ่งปฏิบัติเสร็จไปหนึ่งภารกิจ ก็ต้องไปปฏิบัติต่ออีกหนึ่งภารกิจแล้ว..............

“ขอโทษนะเสี่ยวเฟิง ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ฉันต้องจากไปก่อนแล้ว”

หยูจิงหงมองไปที่เนี่ยเฟิงอย่างขอโทษเล็กน้อย

เนี่ยเฟิงส่ายหัว แต่เขาก็ถามอย่างเป็นห่วง “พี่สอง ภารกิจในครั้งนี้จะไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม? ”

“คราวนี้มันไม่ใช่ไปรวบรวมข่าวกรอง จะมีเพื่อนร่วมทีมตามไปด้วย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมื่อคืนนี้ โทษฉันเองที่ประมาท ไม่ต้องกังวลนะ ไม่เป็นไรหรอก!”

หยูจิงหงยิ้มและตบไหล่ของเนี่ยเฟิงเบาๆ จากนั้นเนี่ยเฟิงถึงพยักหน้า

หลังจากหยูจิงหงจากไปแล้ว เนี่ยเฟิงก็กลับไปที่วิลล่า แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เจอกับชิวมู่เฉิงที่มีสีหน้าที่มืดมนทันทีที่เขาเดินเข้าไป

“ในเมื่อคืนนี้พี่สาวของคุณทั้งหมดตามหาคุณอย่างบ้าคลั่ง และใช้จีพีเอสพิกัดตำแหน่งก็ไม่ได้ผล ตกลงเมื่อคืนนี้คุณไปไหนกันแน่?”

เนี่ยเฟิงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เพราะเมื่อคืนนี้สถานการณ์มันเร่งด่วน ดังนั้นเนี่ยเฟิงจึงไม่ได้ชี้แจงให้กับพี่สาวคนอื่นๆ แต่ทำการกีดกันตำแหน่งของเขาโดยตรง ดังนั้นพวกพี่สาวจึงไม่สามารถค้นพบตำแหน่งของเขาได้

“คุณรู้ไหมว่าพวกเราเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน?”

ชิวมู่เฉิงมองไปที่เนี่ยเฟิงด้วยความเกลียดชังที่ไม่เอาไหน “ฉันเคยบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ? ครั้งต่อไปคุณจะไปไหนมาไหนก็บอกพวกเราสักหน่อย คุณจากไปโดยไม่บอกไม่กล่าวอะไรเลย เราจะคิดยังไง? ”

“พี่สาวใหญ่ คุณอย่าโกรธผมนะ ในเมื่อคืนนี้เป็นผมที่............”

แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เนี่ยเฟิงทำได้เพียงเลียริมฝีปากที่แห้ง ก้มศีรษะลง “ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายให้พวกคุณฟังยังไง.........”

“นี่ก็คือคำตอบของคุณเหรอ? หรือว่าคุณไม่รู้เหรอว่าพวกเราเป็นห่วงคุณมากแค่ไหนกัน? ”

“ผมรู้ ผม...........”

ชิวมู่เฉิงมองไปที่รูปลักษณ์ลังเลของเนี่ยเฟิง เธอก็ไม่อยากจะสอบถามอีกต่อไปแล้ว

“ช่างมันเถอะ จะว่ายังไงคุณก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และสามารถรับผิดชอบต่อเรื่องของคุณเองได้แล้ว”

ชิวมู่เฉิงกดขมับของเธอ และก็เห็นได้ชัดว่า เธอไม่ได้นอนเลยทั้งคืน และตอนนี้สีน้ำเงินสองแผ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ไร้ที่ติของชิวมู่เฉิงอย่างชัดเจน เธอไม่ได้นอนเลยทั้งคืน ขอบตาของเธอมีรอยคล้ำปรากฏขึ้นมานานแล้ว

“แต่ไม่ว่ายังไง ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกในครั้งหน้า คุณต้องแจ้งให้พี่สาวของคุณทราบล่วงหน้า เมื่อคืนนี้พวกเราไม่ได้นอนกันทั้งคืนเพื่อตามหาคุณ ตอนนี้คุณกลับมาแล้ว ก็บอกให้พวกเขารู้ว่าคุณปลอดภัย”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที และพบว่ามีหลายสายที่ไม่ได้รับและหลายข้อความที่ไม่ได้อ่านจริงๆ เขาจึงส่งข้อความเสียงเข้าไปในกลุ่มทันที

“ไอ้เด็กเวร ฉันจะฆ่าคุณ!”

“เมื่อคืนนี้ฉันไม่นอนหลับเลย ฉันกลัวมากจนกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณทั้งคืน! ”

“ต่อไปคุณบอกกล่าวอะไรสักหน่อยจะได้ไหม? เมื่อคืนนี้คุณไปไหนมากันแน่?”

ข้อความเข้ามาต่อๆ กันเหมือนจะระเบิดไปแล้ว เนี่ยเฟิงรู้สึกปวดหัวมากอย่างไม่สามารถช่วยได้ ถ้ารู้ตั้งแต่แรกเขาควรจะบอกสักคำ ว่าเขาอยู่ที่บ้านเพื่อน ใครจะรู้ว่าจะสร้างเรื่องออกมามากมายเช่นนี้

เนี่ยเฟิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตอบว่า “เมื่อคืนนี้ผมมีความสุขมากที่ไปเล่นที่บ้านของเพื่อน ที่บ้านของเขาอยู่แถวชานเมือง และไม่มีสัญญาณ ดังนั้นผมจึงไม่ได้ตอบกลับข้อความ ขอโทษพวกพี่สาวด้วย ผมผิดไปแล้ว!”

เนี่ยเฟิงส่งอิโมจิร้องไห้หลายตัวติดต่อกันไป พวกพี่สาวที่เห็นอิโมจิดูเหมือนจะเห็นเนี่ยเฟิงร้องขอความเมตตา เมื่อพวกเขาเห็นเช่นนี้แล้วก็ไม่สามารถตำหนิต่อไปได้อีกแล้ว

“ช่างมันไปเถอะ ในเมื่อคุณร้องขอความเมตตาแล้ว งั้นให้อภัยคุณสักครั้ง แต่ถ้าคุณไม่พูดอะไรแบบนี้อีกในครั้งต่อไป งั้นพวกเราก็จะจัดการกับคุณ!”

เนี่ยเฟิงยิ้มทันที “รับทราบ! รับทราบ! ต่อไปผมจะไม่ทำให้พวกพี่สาวโกรธเคืองอย่างแน่นอน!”

เนี่ยเฟิงเช็ดเหงื่อเย็น จากนั้นก็มองดูไปที่ชิวมู่เฉิงที่นอนหลับอยู่บนโซฟาไปแล้ว

เมื่อเห็นว่าพี่สาวเหล่านี้ห่วงใยเขามาก เนี่ยเฟิงก็รู้สึกอบอุ่นอยู่ในหัวใจของเขามาก เดิมทีเขาอยากจะอุ้มตัวชิวมู่เฉิงกลับไปนอน แต่ไม่ได้คาดคิดว่าชิวมู่เฉิงจะลืมตาขึ้นมา เมื่อเขาพึ่งได้อุ้มคนขึ้นมา

ทั้งสองจ้องตากัน...............