บทที่ 187 จะไม่มีการร่วมมือกัน

บทที่ 187 จะไม่มีการร่วมมือกัน

เนื่องจากในครั้งนี้บริษัทอสังหาริมทรัพย์จี๋เสียงเป็นการลงทุนข้ามเมือง จึงตั้งใจที่จะแสวงหาพันธมิตรความร่วมมือในพื้นที่ของตน ซึ่งเดิมทีโครงการนี้เป็นโครงการขนาดใหญ่อยู่แล้ว หากสามารถเอาชนะโครงการสวนนิเวศวิทยาอ่าวนกยูงได้ มันก็คงจะยอดเยี่ยมมาก

ไม่น่าแปลกใจที่ชิวมู่เฉิงต้องพยายามเพื่อความร่วมมือในโครงการนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

อย่างไรก็ตามโครงการพัฒนามูลค่าห้าพันล้านไม่ได้เป็นอะไรในสายตาของเนี่ยเฟิงเลย หากชิวมู่เฉิงเต็มใจ เขาสามารถให้ได้มากกว่านี้

ในเมื่อชิวมู่เฉิงอยากจะต่อสู้เพื่อมัน เนี่ยเฟิงก็จะไปกับเธอ ถ้าพี่สาวรู้ว่าตัวเองเข้ามายุ่งกับเรื่องของเธอ เธอคงจะรู้สึกพ่ายแพ้อย่างแน่นอน ดังนั้นเนี่ยเฟิงจึงไม่ได้ตั้งใจที่จะทำเช่นนั้น

การนอนหลับในครั้งนี้ชิวมู่เฉิงนอนหลับได้อย่างสบายมาก แต่เนี่ยเฟิงเรียกคนตื่นขึ้นมาล่วงหน้า หลังจากชิวมู่เฉิงล้างหน้าล้างตัวแล้ว ก็พาเนี่ยเฟิง ไปที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์จี๋เสียง

หลังจากไปถึงบริษัทอสังหาริมทรัพย์จี๋เสียง ชิวมู่เฉิงก็จัดระเบียบเสื้อผ้าของเธอ จากนั้นก็ไปที่สำนักงานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์จี๋เสียง

ชิวมู่เฉิงเคาะประตู

“เชิญเข้ามา”

เธอเดินเข้าไป “สวัสดีนายตู้ ฉันเป็นประธานของบริษัทเทียนหลงที่นัดหมายกับคุณไว้ และฉันชื่อชิวมู่เฉิง นี่เป็นสัญญาจากบริษัทเทียนหลงของเรา โปรดคุณพิจารณาด้วย”

ชิวมู่เฉิงกล่าวและมอบสัญญาในมือของเธอไป

ผู้รับผิดชอบของบริษัทอสังหาริมทรัพย์จี๋เสียงชื่อว่าตู้ซง

ดูอ่อนโยนเหมาะสม และชุดสูทรองเท้าหนัง แต่ก็ดูเหมือนจะเข้าหาได้ยาก

ตู้ซงหยิบสัญญาที่ชิวมู่เฉิงมอบให้ เขาเหลือบมองมัน แล้วก็พยักหน้าเล็กน้อย “นอกจากบริษัทของคุณแล้ว ยังมีบริษัทอื่นๆ ที่ส่งจดหมายแสดงความต้องการร่วมมือมาให้เราด้วย แต่ทางบริษัทของเราก็ยังต้องการพิจารณาก่อน โปรดคุณชิวกลับไปรอการติดกลับของเรา”

ชิวมู่เฉิงพยักหน้า “ขอบคุณนายตู้มากที่ให้โอกาสนี้แก่ฉัน”

ชิวมู่เฉิงเดินออกไปหลังจากมอบสัญญาแล้ว ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเสียงเยาะเย้ยทันทีที่เธอเดินออกไป

“ฉันยังคิดว่าเป็นใคร ปรากฏว่าคือคุณเหรอ วันนี้คุณมาทำอะไรที่นี่? โอ้ฉันเข้าใจแล้ว คุณต้องมากับชิวมู่เฉิงแน่เลยใช่ไหม? ดูเหมือนว่ามาเพื่ออยากจะชิงโครงการสวนนิเวศวิทยาอ่าวนกยูง? ”

คนที่พูดไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นชิวซือมี่เอง ชิวซือมี่แต่งตัวอย่างสวยงาม และข้างเธอก็มีเลขาตามมาด้วยคนหนึ่ง

ชิวมู่เฉิงขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ เธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่เหรอ?

“ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ พี่ใหญ่!”

ชิวซือมี่พูดอย่างจงใจ “เป็นยังไง? นายตู้ได้บอกว่าจะร่วมมือกับคุณหรือไม่?”

ชิวมู่เฉิงไม่ได้พูดอะไรเลย

“ดูเหมือนว่าไม่มีแผนที่จะร่วมมือกับคุณใช่ไหม? มันตลกดี คุณอยู่ที่นี่แค่ต้องอับอายขายหน้าของตัวเองเท่านั้น เพราะคนที่ต้องการจะร่วมมือกับนายตู้นั้นคือตระกูลชิวของพวกเรา!”

ชิวซือมี่เขย่าสัญญาในมือของเธอ “โอ๊ย หรือว่านายตู้ไม่ได้บอกคุณเหรอ? โครงการนี้ได้ถูกกำหนดไว้ภายในแล้ว!”

“เสี่ยวเฟิง เราไปกันเถอะ”

ชิวมู่เฉิงรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย เมื่อได้ยินไอ้ตัวนี้ร้องเสียงดังอย่างกวนประสาทอยู่ที่นี่

ชิวซือมี่รู้สึกอับอายในครั้งที่แล้ว และตอนนี้เธอไม่ยอมใจอย่างแน่นอน เมื่อเห็นว่าพวกเขาสองคนจากไปก็รีบก้าวไปข้างหน้าทันทีและห้ามพวกเขาไว้

“จะไปไหนกันเหรอ? ในเมื่อได้มาถึงแล้ว งั้นก็ต้องดูฉันเซ็นสัญญาถึงจะถูก ทำไม? หรือว่าไม่ยอมใจเหรอ? ”

“ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ตระกูลชิวของพวกคุณ แม้แต่จะถือรองเท้าให้กับบริษัทเทียนหลงยังไม่คู่ควรเลย และไม่รู้ว่าคุณเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน?”

เนี่ยเฟิงเหล่ตาของเขา เยาะเย้ยเช่นนี้อย่างไร้ความปรานี