บทที่ 198 การล้มละลายในคืนเดียว

บทที่ 198 การล้มละลายในคืนเดียว

เป็นถึง 1 ใน 5 ตระกูลใหญ่ของเมืองเยี่ยนตูเลยนะ ยังกล้ามาอวดดีต่อหน้าเขาอีก ช่างรนหาที่ตายเสียจริง

มุมปากของเนี่ยเฟิงยกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นจึงอาบน้ำแล้วนอนหลับฝันดี

ในวันรุ่งขึ้น สื่อข่าวใหญ่ๆในเมืองเยี่ยนตูต่างก็พากันแข่งรายงานข่าว ว่าผู้ก่อตั้งเหมืองแร่หงซื่อของ 5 ตระกูลมหาเศรษฐีได้เปลือยกายพร้อมกับก้าวไปข้างหน้า 3 ก้าวและโค้งคำนับกลับใจ

หงต้าเป่าร้องไห้พร้อมกับบอกว่าเขาผิดแล้ว และยังพูดอีกว่าเขาได้ทำความผิดไว้มากมาย หวังว่าทุกคนจะให้อภัยเขา

ทุกๆวันชิวมู่เฉิงจะดูข่าวอยู่เสมอ เมื่อเห็นข่าวนี้ก็อดตกใจไม่ได้ "เสี่ยวเฟิง มาดูนี่สิ นี่ไม่ใช่หงต้าเป่าหรอกเหรอ? เกิดอะไรขึ้นกับเขา?”

เนี่ยเฟิงที่กำลังน้ำเต้าหู้ ด้วยท่าทางเหมือนเด็กดีนั้น "ใช่ครับ เขาเป็นอะไรไปครับ? บางทีคงค้นพบคุณธรรมแล้วมั้งครับ?”

ชิวมู่เฉิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ หล่อนจึงหาข่าวเกี่ยวกับเหมืองแร่หงซื่อ และพบว่าหุ้นของเหมืองแร่หงซื่อได้หยุดลงแล้ว องค์กรใหญ่ขนาดนั้น ทำไมถึงได้ล่มสลายลง!

มันเหมือนกับว่าฝันไปในชั่วข้ามคืนเลย

บริษัทของชิวมู่เฉิงยังไม่ได้จดทะเบียน ดังนั้นแม้ให้ความสนใจกับตลาดหุ้นยังให้ความสนใจได้แค่กับหุ้นที่มีชื่อเสียงเท่านั้น

ถึงแม้จะไม่เคยไปดูอย่างจริงจัง แต่ชิวมู่เฉิงก็รู้ดีว่าทรัพย์สินของเหมืองแร่หงซื่อนั้นมีมากมายและมั่นคงมาก แค่ในชั่วข้ามคืนก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว มันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นหรือเปล่า?

เนี่ยเฟิงเหลือบมองความอัปยศอดสูของหงต้าเป่าไปแวบหนึ่ง ก็อดหัวเราะไม่ได้ มันช่างน่าขบขันเสียจริงเลย

แต่ตอนที่หงต้าเป่าบีบคั้นคนอื่น ก็ไม่ได้ประพฤติตัวดีเหมือนอย่างตอนนี้นี่นา

บริษัทของหงต้าเป่า เพียงแค่วันเดียวก็ติดหนี้หนักขนาดนี้แล้ว เขาจึงไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากประกาศการล้มละลาย

เขาจึงออกมาขอความเมตตาเพื่อปกป้องตัวเอง และต้องขายเหมืองของเขาเพื่อคืนเงิน

เนี่ยเฟิงให้สำนักมังกรรับช่วงต่อจากบริษัทหงต้าเป่า เพราะหงต้าเป่าโดนเจ้าหนี้บีบบังคับให้หนีไปอย่างเศร้าหมอง

หงต้าเป่ารู้ว่าตนเองโดนเนี่ยเฟิงวางแผนไว้ เพียงแต่เนี่ยเฟิงเป็นใครกันแน่ โดยในตอนนี้เขาเองก็ยังไม่รู้เลย ซึ่งไอ้หมอที่สามารถออกคำสั่งฆ่าเขาได้ และทำให้คนได้ยินก็รีบ​ลงมือทำทันทีนั้น จะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

หงต้าเป่าใจสั่นสะท้าน และไม่ว่าอย่างไรเขาก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมากและไม่สามารถทนต่อไปได้ ดังนั้นเขาจึงมาที่ตระกูลเหอ

"พี่ใหญ่ครับ นี่ผมเอง!"

ตอนนี้หงต้าเป่าก็เหมือนกับคนน่าสมเพชเวทนาเขากลัวว่าศัตรูเหล่านั้นจะมาหาเขาถึงที่

ตระกูลเหอ เป็น 1 ใน 5 ตระกูลใหญ่ของเมืองเยี่ยนตู

เหอคุนคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเหอและหงต้าเป่าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันมาตั้งแต่แรก และในตอนนี้ก็ยังคงเป็นเพื่อนร่วมกินร่วมดื่มกันอยู่

เมื่อเหอคุนเห็นว่าหงต้าเป่ามาแล้ว ก็พูดอย่างอดหัวเราะไม่ได้ว่า

"ตาหง นี่นายไปล่วงเกินใครมากันเนี่ย? ทำไมถึงได้ตื่นตระหนกขนาดนี้?”

"พี่ใหญ่ พี่อย่ามาแซวผมอีกเลย! ผมยังไม่รู้เลยว่าไอ้หมอนั่นทำได้ยังไงกัน! แม่งเอ๊ย แม้แต่บ้านผมยังไม่กล้ากลับเลย! ”

หงต้าเป่าทำหน้าบึ้งอย่างน่าสมเพช

"ในเมื่อนายเรียกฉันว่าพี่ใหญ่แล้ว งั้นฉันจะช่วยนาย สืบดู แต่นายก็รู้แล้วว่าพี่น้องกันแท้ๆ ยังคิดบัญชีกันได้"

หงต้าเป่าจึงรีบส่งสัญญาแลกเปลี่ยนให้ทันที "ผมไม่มีอะไรแล้ว เหมืองทองคำที่เหลือนี้ก็ถือว่าเป็นการแสดงความเคารพของผมต่อพี่ใหญ่แล้วกัน!" พี่ใหญ่พี่ต้องแก้แค้นให้ผมนะ! คนแซ่เนี่ยคนนั้นพี่อย่าปล่อยมันไปเด็ดขาดนะ!”

เมื่อเหอคุนเห็นสัญญาแลกเปลี่ยนนี้ มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม "ได้สิ! ไม่มีปัญหาแน่นอน! มอบให้พี่ใหญ่น่ะมันถูกแล้ว!”

"เนี่ยเฟิง! ฉันจะไม่ปล่อยให้แกตายดีแน่! ”

หงต้าเป่ากำหมัดแน่น แล้วพูดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

และเรื่องการล้มละลายของหงต้าเป่านั้น ก็ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆในเมืองเยี่ยนตูเช่นกัน

"คุณนายครับ เรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนี่ยเฟิง"

ในอาคารสไตล์ยุโรปที่หรูหรา คุณนายหลันผู้สุภาพเป็นสง่าเลิศล้ำผกำลังเขียนตัวอักษรที่ว่า "สงบดั่งสายน้ำ" น้ำหนักในการกดปากกาก็หนักขึ้น จนตัวอักษรเหล่านั้นถูกทำลายไปในทันที

"แน่นอนว่าค่อนข้างมีความสามารถเลยทีเดียว และมันก็ไม่น่าแปลกใจอะไร ดังคำกล่าวที่ว่า พ่อเป็นเสือลูกไม่เป็นหมา แต่ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องกำจัดเขาให้ได้”

คุณนายหลันหรี่ตาลง "ให้น้องสาวกับพี่เขยต่อสู้อย่างนั้น จัดการเป็นยังไงบ้างแล้ว?"

"ทีมนักฆ่ากำลังเดินทางมาแล้วครับ"

"รีบๆหน่อยล่ะ ฉันไม่ได้มีความอดทนขนาดนั้น"