บทที่ 238 วิธีที่ถูกต้องในการสตาร์ทรถจักรยานยนต์

บทที่ 238 วิธีที่ถูกต้องในการสตาร์ทรถจักรยานยนต์

ซุนลี่ลี่อาจคิดว่าเนี่ยเฟิงจะมีฐานะแบบนี้แต่หลังจากที่ซุนลี่ลี่รู้สึกอับอายต่อหน้าทุกแล้วหล่อนก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย

หล่อนยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น และไม่ว่าอย่างไรหล่อนก็จะไม่ยินยอม

การซุนลี่ลี่มาเข้างานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นครั้งนี้นั้น เดิมทีก็เพื่ออวดรวยต่อหน้าพวกเพื่อนๆ แต่ตอนนี้หล่อนกลับอวดรวยไม่สำเร็จและสุดท้ายยังโดนยั่วยุและเหน็บแนม

แล้วซุนลี่ลี่จะทนรับได้ยังไงกันล่ะ?

ซุนลี่ลี่แอบคิดในใจว่าหล่อนจะต้องเอาคืนพวกเขาให้ได้!

และในขณะนั้นเองเนี่ยเฟิงก็ได้ขับรถและพาเย่หรูเสว่ออกจากโรงแรมไปแล้ว

"คิดไม่ถึงเลยว่าน้องจะขับมอเตอร์ไซค์ได้ด้วย!"

เย่หรูเสว่คิดเสมอว่าเนี่ยเฟิงสามารถขับได้แค่พวกรถเล็กเท่านั้น แต่หล่อนคิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่มอเตอร์ไซค์เนี่ยเฟิงก็ยังสามารถขับได้

"แน่นอนอยู่แล้ว ตอนนั้นที่ผมอยู่ต่างประเทศผมก็เคยสอบใบขับขี่มอเตอร์ไซค์ รถเล็ก และใบอนุญาตนักบิน"

ที่จริงแล้วไม่ว่าจะเป็นมอเตอร์ไซค์ รถยนต์ หรือแม้แต่รถถังเขาก็ยังขับได้ และนี่มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเนี่ยเฟิงเลย

“เมื่อกี้น้องโทรหาใครกันแน่? ทำไมอยู่ๆ เจี่ยงเทาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย? เรื่องนี้น้องไม่คิดจะอธิบายเลยเหรอ?”

เนี่ยเฟิงรู้ดีว่าสิ่งที่ควรจะมาก็ต้องมาแน่นอน

"ผู้จัดการใหญ่ของโรงแรมเซิ่งหยวนเป็นเพื่อนเก่าของพ่อผม วันนั้นที่ไปทานข้าวกับพี่และพ่อบุญธรรมของพี่ ผมก็ทักทายประธานของโรงแรมเซิ่งหยวนนะ

ผมคิดไม่ถึงเลยว่าเจี่ยงเทาแฟนของซุนลี่ลี่จะทำงานที่โรงแรมเซิ่งหยวนด้วยเหมือนกัน

หลังจากที่เย่หรูเสว่ได้ยินดังนั้นก็เข้าใจได้ในทันที “ที่แท้เป็นแบบนี้นั่นเอง งั้นน้องนี่ฉลาดเฉียบแหลมจริงๆ เลย!”

“แน่นอนอยู่แล้วครับ!”เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้ม “เอ่อจริงสิ พี่หก ต่อไปนี้อย่าไปร่วมงานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นแบบนี้อีกแล้วนะ พี่ดูสิเพื่อนๆ พี่ไม่มีใครอยากให้พี่มีชีวิตที่ดีเลย”

เย่หรูเสว่ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ “พี่ไม่คิดเลยว่ามนุษยสัมพันธ์ของพวกเพื่อนๆ มัธยมปลายนั้นจะแย่ขนาดนั้น พี่ยังรู้สึกดีกับตัวเองมากกว่าเลย แม้ว่ามัธยมปลายพี่จะไม่ค่อยชอบพูด แต่ไม่ว่ายังไงก็นับว่าเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันกับพวกเขา มันก็ยังมีมิตรภาพ แต่แค่คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะพุ่งเป้าหมายมาที่พี่"

“คาดว่าพวกเขาคงไม่อยากเห็นพี่มีชีวิตที่ดี เพราะพี่สวย และในสมัยมัธยมปลายนั้นก็มีคนมาจีบพี่เยอะมากด้วย ใช่แล้ว เฉินไฉหัวที่พวกเขาพูดถึงคือใครเหรอ?” เนี่ยเฟิงถามอย่างสงสัย

"เขาเป็นรุ่นลูกคนรวยที่โด่งดังในสมัยมัธยมปลาย เขาไม่ใช่คนในเมืองนี้ บ้านพ่ออยู่ที่เยี่ยนตู และแม่เขาอยู่ที่หนานหู ในตอนนั้นเขาเรียนที่เยี่ยนตู ต่อมาเขาก็ย้ายมาที่โรงเรียนพวกเรา ได้ยินมาว่า เขาก่อเรื่องที่เยี่ยนตูและโรงเรียนที่นั่นก็รับผิดชอบไม่ไหวแล้วด้วย ดังนั้นเขาจึงได้ย้ายมาที่นี่"

เย่หรูเสว่พยายามอย่างหนักที่จะระลึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น แล้วพูดต่อว่า "ยังไงพี่ก็ไม่ชอบเขาเลย เขาเป็นคนโอ้อวดมาก และชอบกลั่นแกล้ง! เขาอยู่ในโรงเรียนมักจะเอาแต่ใจและไม่มีเหตุผลเลย หลังจากที่เห็นพี่ก็บอกว่าจะจีบพี่ แต่พี่ไม่ได้สนใจเขาเลย ผลคือเขามารังควานพี่เกือบทุกวันเลย มันน่ารำคาญมาก"

"แล้วต่อมาล่ะ?"

"ต่อมาผู้ชายคนนี้ก็โดนพี่ฟาดไปอย่างดุร้ายทีหนึ่ง ก็เลยดูเหมือนจะสงบไป หลังจากเรียนจบและพี่ก็เข้าโรงเรียนตำรวจ พี่ก็ไม่รู้อีกเลยว่าผู้ชายคนนี้ไปที่ไหนแล้วแม้แต่ในตอนที่พี่กลับไปที่เมืองจินไห่เขาก็ไม่ได้มาตามพี่อีกและก็ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการกลับมาเมืองจินไห่ของพี่ด้วย"

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้เฉินไฉหัวจึงไม่มาหาถึงที่เมืองจินไห่

“ต่อไปนี้น้องอย่ากลายเป็นคนแบบนี้นะ ถ้าน้องตามจีบผู้หญิงจะต้องระวังหน่อยแม้ว่าผู้หญิงจะค่อนข้างเฉยชา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการตามรังควานจะทำให้เขาชอบได้ ถ้าชอบก็คือชอบเลย ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ”

เย่หรูเสว่ถือโอกาสนี้สอนเนี่ยเฟิง