บทที่ 279 ธุรกิจใหญ่

“น้องชาย คิดไม่ถึงว่าคนของพวกนายจะเก่งขนาดนี้ ใช้เวลาแป๊บเดียวก็สามารถขนของพวกนั้นออกไปได้ มาๆๆ นี่เป็นค่าตอบแทนที่ให้นาย！”

ถังต้าสงมาหาเนี่ยเฟิงอีกครั้ง นำบัตรเอทีเอ็มมาให้ใบหนึ่ง อีกทั้งยังพาสาวสวยคนหนึ่งมาด้วย ผู้หญิงคนนี้ส่งสายหว่านเสน่ห์ให้เนี่ยเฟิง อีกทั้งยังนั่งข้างๆเนี่ยเฟิง

เนี่ยเฟิงหยิบบัตรเอทีเอ็มใบนั้นมารูด หลังจากนั้นก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ“ให้ผมเหรอ？”

คิดไม่ถึงว่าบัตรเอทีเอ็มใบนั้นจะมีเงินหนึ่งพันล้าน！

“นี่เป็นค่าเหนื่อยของการขนสินค้าล็อตนี้ หลังจากนั้นไปถ้านายร่วมมือทำงานกับพวกเรา เงินค่าเหนื่อยก็จะได้เพิ่มมากขึ้น ผู้หญิงคนนี้เป็นของรางวัลที่บอสของเรามอบให้นาย！”

“พี่เนี่ยขา！หนูชื่อเถียนเถียนค่ะ！”

หญิงสาวพูดพลางขยับเข้ามาแนบชิดตัวของเขา

และข้อมือของผู้หญิงคนนี้ก็มีรอยสักเล็กๆหนึ่งรอย รอยสักนี้เป็นอย่างอื่นไม่ได้ นั่นก็คือฟรังโคลิน

เนี่ยเฟิงรู้ดีว่าผู้หญิงที่ชื่อเถียนเถียนคนนี้ต้องเป็นคนที่ฟรังโคลินส่งให้มาสอดแนมตนเองเป็นแน่

“หนี้ก่อนหน้านี้ในระหว่างเราถือว่าเป็นโมฆะใช่ไหม？”

เนี่ยเฟิงที่มองดูบัตรที่อยู่ในมือ แล้วถามขึ้นด้วยรอยยิ้ม

“แน่นอนอยู่แล้ว ตอนนั้นฉันพูดกับนายแล้วไม่ใช่เหรอ อีกอย่าง ทำงานแบบเราน่ะให้ความสำคัญกับสัจจะมาก！”

ถังต้าสงหัวเราะอิอิ

ทันใดนั้นเนี่ยเฟิงก็ยิ้มออกมาอย่างร่าเริง“คิดไม่ถึงว่าค้าขายเจ้าสิ่งนี้จะสร้างเงินได้มากขนาดนี้ แค่ขนส่งสินค้าเท่านั้น ก็ได้จากนี้ผมขอทำงานกับพวกคุณแล้วกัน！”

“อย่างที่รู้กันว่าผู้รู้สถานการณ์ คือผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศ เราสองพี่น้องมีเงินก็แบ่งกัน ดูสิว่าพี่ชายอย่างฉันทำไม่ดีกับนายเหรอ！”

ถังต้าสงสูบบุหรี่ไปหนึ่งครั้ง

“งั้นคุณพาผู้หญิงคนนี้มาหมายความว่าไง？หรือคุณไม่รู้ว่าผมมีเมียแล้ว？”หมิงอี๋หานโกรธจนลุกขึ้นยืนอยู่ข้างๆ หลังจากนั้นก็ตบเข้าไปที่หน้าของเถียนเถียนสักฉาด

หลังจากที่เถียนเถียนถูกตบ ใบหน้าอันสวยงามถึงกลับบิดเบี้ยวทันที แต่แล้วเธอก็แสร้งทำท่าทางน่าสงสารแล้วพูดขึ้นมาว่า“พี่เนี่ย！หล่อนตบฉัน！”

“คุณทำอะไรน่ะ？ทำไมต้องทำร้ายคนอื่นด้วย！เถียนเถียนทำอะไรให้เธอ？”เนี่ยเฟิงทำให้หน้าขู่ แล้วจ้องเขม็งไปที่หมิงอี๋หาน“นี่เป็นผู้หญิงที่เหล่าถังพามาให้ผม！นี่เป็นของรางวัลที่บอสเป็นคนให้กับผม！รู้ไหมว่าตอนนี้เรากำลังทำธุรกิจกับใครอยู่！ทำอะไรน่ะ？ใครบอกให้คุณแตะต้อง！”

เนี่ยเฟิงพูดจบก็หันกลับไปลูบใบหน้าของเถียนเถียนด้วยความปวดใจ“น่าสงสารจัง หน้าสวยๆกลับต้องมีรอยห้านิ้วประทับ！หนูรอพี่ก่อนนะ ตอนนี้พี่จะไปสั่งสอนนังผู้หญิงปากคอเราะรายคนนี้！”

หลังจากที่เนี่ยเฟิงพูดจบก็เงื้อมือขึ้นมาแล้วตบลงไป ถังต้าสงรีบขวางเนี่ยเฟิงไว้ทันที

“เฮ้！น้องชาย อย่าใจร้อนสิ น้องสะใภ้แค่หึงเอง ผู้หญิงที่รักนายถึงจะทำแบบนี้นะ！แต่น้องสะใภ้ก็เหลือเกินจริงๆ ตอนนี้ผู้ชายที่ที่ประสบความสำเร็จคนไหนไม่มีเมียน้อยบ้าง？อีกอย่าง เถียนเถียนแค่มาช่วยเธอแบ่งเบาภาระแค่นั้นเอง！พี่ดูแล้วน้องเนี่ยอายุยังน้อยทุกค่ำคืนก็คงจะต้องคึกมาก？เธอทนไว้เหรอ？”

ถังต้าสงเอาเรื่องชั้นต่ำมาล้อเล่น หลังจากที่เนี่ยเฟิงได้ยินจึงอดที่จะหัวเราะเสียงดังไม่ได้ แล้วชูนิ้วโป้งให้กับถังต้าสง“โอ้โห！พี่ถังพูดกระแทกใจผมจริงๆ แบบนี้นั่นแหละไม่ปิดเลย！ผมก็คือคนทรงพลัง！ได้ยินรึยัง？”

หมิงอี๋หานนั่งอยู่ข้างๆอย่างรู้สึกเจ็บปวดใจ เธออดที่จะเช็ดคราบน้ำตาตรงหางตาไม่ได้ ดูเหมือนคนที่เจ็บปวดรวดร้าวมาก

แต่เถียนเถียนกลับกอดรัดเนี่ยเฟิงแน่น เหมือนผู้มีชัย

แต่ ณ วันนั้น เถียนเถียนพยายามอย่างเต็มที่แต่ไม่ได้ผล เธอมองดูเนี่ยเฟิงยังคงเฉยเมย สุดท้ายจึงได้รายงานกับเบื้องบนไปว่า：เธอทำไม่ได้

ในความเป็นจริงนั้น เนี่ยเฟิงรู้ดีว่าไม่สามารถใกล้ชิดกับผู้หญิงคนนี้มากเกินไป เพราะฉะนั้นถึงได้แสร้งทำ อีกทั้งผู้หญิงตรงหน้าคนนี้แสดงออกให้เห็นถึงความรำคาญที่ไม่สามารถทำอะไรตนได้กระทั่งความดุดัน

ทำไมเนี่ยเฟิงจะดูไม่ออก？เถียนเถียนเป็นคนที่อารมณ์ร้ายมาก น่าจะถนัดการจู่โจมแบบฉับพลัน ถึงรูปร่างจะเล็กผอมบาง แต่ความเป็นจริงนั้นกลับมีแรงระเบิดมาก