บทที่ 295 สัญญากันเอาไว้

แต่ถ้าหากว่าคุณนายใหญ่ยอมแพ้อย่างง่ายดายขนาดนั้นล่ะก็ งั้นเธอก็ไม่ใช่คุณนายใหญ่ตระกูลชิวแล้ว!

ตอนนี้ตระกูลชิวกำลังเข้าสู่ช่วงขาลง ล้วนติดหนี้ไปมากมายเท่าไหร่ คุณนายใหญ่ล้วนปิดบังคนอื่นอยู่โดยตลอด

ญาติเหล่านั้นเนื่องเพราะไม่รู้ว่าตระกูลชิวติดหนี้นั่นเอง เพื่อมรดกของคุณนายใหญ่ ยังเฝ้าคุณนายใหญ่ไว้อยู่เหมือนเดิมล่ะ

แท้ที่จริงพวกเขาล้วนไม่อยากให้ชิวมู่เฉิงกลับมาสักนิด แต่ถ้าหากว่าพวกเขาแสดงให้เห็นอยู่ต่อหน้าคุณนายใหญ่ งั้นคุณนายใหญ่ย่อมจะโมโหอย่างแน่นอน

เนื่องเพราะมีความคิดแบบนี้นั่นเอง พวกเขาจึงไม่ได้พูด

แต่ในตอนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาออกหน้าเช่นกัน ดูสิ ไอ้หน้าขาวที่อยู่ข้างกายชิวมู่เฉิงคนนั้นเอ่ยปากก่อนแล้ว

คุณนายใหญ่ถอนหายใจลึกๆหนึ่งที “ถ้าหากว่าคุณจะพูดถึงเรื่องในวันนั้นล่ะก็ ฉันไร้คำพูดที่จะพูดจริงๆ แต่ว่ามู่เฉิง แกฟังคำอธิบายของคุณย่าได้ไหม?”

เนี่ยเฟิง ฮึ เย็นชาเสียงหนึ่งอยู่ในใจ สุนัขจิ้งจอกแก่ตัวนี้ช่างเจ้าเล่ห์จริงๆ สักครู่บอกว่าไร้คำพูดที่จะพูด อีกสักครู่เดียวบอกว่าอยากจะอธิบาย

เนี่ยเฟิงสามารถที่จะตัดคำพูดของคุณนายใหญ่ พวกเขากอดชิวมู่เฉิงไว้ไม่ใช่ก็เพื่อทำให้ชิวมู่เฉิงแสดงประสิทธิ์ผลสุดท้ายออกมาเหรอ?

แต่ว่าเนี่ยเฟิงไม่ได้พูดออกมาเลย แต่จ้องมองคนกลุ่มนี้อย่างเย็นยะเยือก เขากลับอยากจะดูว่าคุณนายใหญ่สามารถเล่นลูกไม้อะไรออกมาได้อีก

คุณนายใหญ่เห็นชิวมู่เฉิงไม่ได้เอ่ยปากพูด ในใจคิดอยู่ว่าชิวมู่เฉิงอาจจะรอคำอธิบายของเธออยู่

ดังนั้นคุณนายใหญ่ถอนหายใจยาวๆหนึ่งที “คุณย่าไม่ดีจริงๆ แต่ว่าคุณย่าไม่ได้ไปหาแกไม่ใช่กังวลว่าแกจะตกกระไดพลอยโจนฉัน แต่คือฉันกังวลว่าจะตกกระไดพลอยโจนแกล่ะ!”

ทันทีที่คำพูดนี้พูดออกไป เนี่ยเฟิงล้วนผิวปากอยู่ในใจแล้ว! คุณนายใหญ่ไม่ใช่คนทั่วไปจริงๆ นี่ขิงแก่ย่อมเผ็ดกว่า!

คุณนายใหญ่ปวดร้าวใจมากถอนหายใจหนึ่งที “แท้ที่จริงฉันก็ไม่อยากที่จะบอกกับแก......วันนั้นเห็นแกออกไปกับเขาฉันก็รู้ว่าต้องล่วงเกินตระกูลฟางอย่างแน่นอน แต่คนที่เสนอแต่งงานกับตระกูลฟางเป็นพวกเราตระกูลชิว ฉันพูดกับฟางซื่อเหาว่า แกกับพวกเราไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆอีกแล้ว จะพุ่งเป้าก็พุ่งเป้าไปยังพวกเราเถอะ”

คุณนายใหญ่พูดอยู่ ก้มหัวลง ลักษณะท่าทีดูแล้วเหมือนได้รับบาดเจ็บมาก

ในใจเนี่ยเฟิงคิดอยู่ว่ายายแก่นี่ไม่ไปแสดงละครช่างน่าเสียดายจริง ฝีมือในการแสดงนี้อยากจะเข้าสู่ออสการ์ก็เป็นเรื่องที่ง่ายเกินไปจริงๆ เลย

เนี่ยเฟิงจ้องมองไปยังชิวมู่เฉิง ชิวมู่เฉิงเริ่มตั้งแต่เมื่อก่อนก็เป็นรูปร่างลักษณะแบบนี้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด สีหน้าที่อยู่บนใบหน้าก็ดูไม่ออกว่าคือดีใจหรือว่าโมโห

“มู่เฉิง แกอย่าคิดว่าคุณนายใหญ่ไม่รักเอ็นดูแก ถ้าหากว่าไม่รักเอ็นดูแกจะดีต่อแกขนาดนี้เหรอ? คุณนายใหญ่ก็เพียงแค่หวังจะให้ลูกสาวกลายเป็นหงส์เท่านั้น! แต่คาดไม่ถึงว่าแกจะคาดคะเนคุณนายใหญ่อย่างนี้ แกนี่ก็เกินไปแล้ว!”

“ก็ใช่! ตอนนี้ยังอยากจะย้ายทะเบียนบ้านออกอีก แกนี่ไม่ใช่ได้ทีขี่แพะไล่อยู่เหรอ? คุณนายใหญ่ล้วนป่วยไม่สบายขนาดนี้แล้ว แต่ คนที่คิดถึงอยู่ในใจของเธอยังคงเป็นแก แต่ว่าแกล่ะ? คนอย่างแกนี่คือไม่มีหัวใจเหรอ?”

พวกญาติๆเพื่อนๆพูดคำพูดนี้ขึ้นมา ปวดร้าวใจมาก

ดูแล้วจริยธรรมการลักพาตัวไปนี้ยิ่งก้าวหน้าอีกขั้นหนึ่งแล้วล่ะ

เนี่ยเฟิงทำตาหยีไปหนึ่งที จ้องมองทั้งตระกูลชิวที่แสดงละคร ในสมองโดยฉับพลันกระโดดโลดเต้นประโยคหนึ่งออกมา:ไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกัน ไม่เข้าประตูเดียวกัน สิ่งที่พูดคืออย่างนี้หรือ

“พวกคุณก็อย่าว่ามู่เฉิงแบบนี้เลย เดิมทีเธอไม่ได้เป็นอย่างนี้.....”

ทันทีที่คำพูดนี้ของคุณนายใหญ่พูดออกมา หัวหอกล้วนชี้ไปยังเนี่ยเฟิงหมด ความหมายของพวกเขาก็คือล้วนโทษเนี่ยเฟิง ทั้งหมดล้วนคือเนี่ยเฟิงทำ

คือเนี่ยเฟิงยุแยงชิวมู่เฉิงอยู่เบื้องหลัง ชิวมู่เฉิงจึงทำการเลือกอย่างนี้

พวกเขาใช้สายตาที่ตำหนิจ้องมองเนี่ยเฟิง เหมือนดั่งเนี่ยเฟิงเป็นไอ้คนที่ช่างชั่วร้ายอะไร

“ไม่จำเป็นต้องพูดกับฉันมากขนาดนั้น ฉันคือจะมาย้ายออกจากทะเบียนบ้าน”

ตอนที่เนี่ยเฟิงยังคิดอยู่ว่าชิวมู่เฉิงจะรู้สึกหวั่นไหวหรือไม่ คาดไม่ถึงชิวมู่เฉิงพูดคำพูดนี้ออกมา เป็นเหมือนอย่างที่คิดมีสติจึงทำให้คนตื่นเต้นจริงๆ!