บทที่ 299 โรงบ่มไวน์

พวกเขาไม่นานก็มาถึงห้องพิเศษแล้ว

“ผมสั่งอาหารให้เรียบร้อยแล้ว เพียงแค่พวกเรานั่งลงสักพัก อาหารก็จะส่งเข้ามา อาหารของเชฟที่นี่ทำอร่อยมาก”

เนี่ยเฟิงไม่เกรงใจสักนิดนั่งอยู่ข้างกายชิวมู่เฉิง ฝานหลินมองเห็นเนี่ยเฟิงหน้าด้านนั่งอยู่ข้างกายชิวมู่เฉิง ทันใดนั้นตาทั้งคู่ไฟลุกโชน ไอ้คนนี้มีสิทธิ์อะไรโอหังขนาดนั้นล่ะ? ต้องรู้ว่าร้านนี้ไม่ได้เป็นเขาจองมานะ!

ฝานหลินไม่สุขใจมากเหลือบมองเนี่ยเฟิงหนึ่งที จากนั้นหันหน้ากลับไป ยิ้มอยู่ถามว่า “จะดื่มเหล้าสักหน่อยไหม? เหล้าที่นี่ก็ไม่เลวนะ”

“เหล้าที่นี่มีเหล้าอะไรบ้างล่ะ?”

ในใจฝานหลินมีความโมโหเล็กน้อย ในใจคิดอยู่ว่าคนที่ตนเองถามคือชิวมู่เฉิงนะ ไอ้คนนี้พูดเหี้ยอะไรล่ะ?

“ฉันก็อยากจะรู้ว่าที่นี่มีเหล้าอะไรดีๆ”

ชิวมู่เฉิงเห็นฝานหลินโมโหจนไม่อยากพูด ดังนั้นเพียงแต่เอ่ยปากเอง ถึงยังไงก็เป็นน้องชายเธออยากรู้ ดังนั้นไม่ว่าเป็นยังไงเธอล้วนต้องได้รับคำตอบ

“ที่นี่ล้วนเป็นเหล้าแดงมากกว่า เพราะว่าเมนูที่นี่ล้วนเป็นเมนูต่างประเทศ ดังนั้นคู่กับเหล้าแดงดีที่สุดแล้ว ถ้าหากว่าคุณอยากดื่ม งั้นตอนนี้ผมก็ให้พวกเขาเปิดเหล้าขวดหนึ่งที่ดีที่สุด”

“Romani Contiเหรอ?” ทันทีที่คำพูดนี้ของเนี่ยเฟิงพูดออกไป ทันใดนั้นใบหน้าฝานหลินคล้ำไปหมด ไอ้คนนี้ชอบหาเรื่อง เหมือนอย่างที่คิด ถึงขนาดให้เขาเปิดเหล้าที่แพงขนาดนั้น ต้องรู้ว่าRomani Contiนี้ไม่ถูกนะ!

“ถ้าหากว่าเป็นRomani Contiล่ะก็งั้นก็ไม่ต้องแล้ว ก่อนหน้านั้นมีคนพนันกับผมว่าจะดื่มRomani Contiกับผมสามร้อยขวด เพียงแค่ว่าผมให้คนส่งเหล้าเข้ามา เขาก็ดื่มไม่ลงแล้ว”

เนี่ยเฟิงอดไม่ไหวที่จะถอนหายใจหนึ่งที จากนั้นยิ้มพูดว่า “มู่เฉิง ถ้าคุณอยากจะดื่มเหล้าล่ะก็ วันหลังผมพาคุณไปเดินดูที่โรงบ่มไวน์ของผมสักหน่อย ผมตั้งโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งที่อยู่นอกเมืองจินไห่ ที่นั่นเหล้าแบบไหนล้วนมี แต่ผมรู้สึกว่าผู้หญิงยังคงดื่มเหล้าน้อยหน่อยดีกว่า ถึงแม้พูดว่าดื่มเหล้าแดงดีต่อผิวของผู้หญิงแต่ดื่มมากก็ไม่ได้เช่นกัน ”

ฝานหลินได้ยินถึงตรงนี้มุมปากชักแล้วชักอีก “ที่แท้ยามปกติคุณก็หลอกมู่เฉิงอย่างนี้เหรอ? ผู้หญิงชอบฟังคำพูดไพเราะจริงๆ แต่ไม่ใช่คำพูดอะไรล้วนสามารถฟังได้ มู่เฉิงผมรู้ว่าคุณชอบเนี่ยเฟิง แต่ผมไม่อนุญาตให้มีคนหลอกลวงคุณอย่างนี้”

ชิวมู่เฉิงขมวดคิ้วแล้วขมวดคิ้วอีก “เขาไม่ได้หลอกลวงฉัน”

“นี่ยังไม่ได้เรียกว่าหลอกลวงเหรอ? เนี่ยเฟิงเมื่อกี้เพิ่งคุยโวโอ้อวดอย่างไร้ยางอายว่าตนเองมีโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งอยู่นอกเมือง จะตั้งโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งจะไม่เป็นเรื่องที่ง่ายๆเรื่องหนึ่งนะ!”

ฝานหลินดูเหมือนจับจุดอ่อนของเนี่ยเฟิงไว้ได้ เขาพูดน้ำไหลไฟดับต่อว่า “เขาพูดอย่างนี้ยังไม่ใช่หลอกลวงคุณเหรอ? ถึงแม้ว่าคุณชอบเขาขนาดไหนก็เข้าข้างเขาอย่างนี้ไม่ได้ เขาคนนี้ไม่ซื่อสัตย์ วันหลังถึงแม้ว่าพวกคุณทั้งสองแต่งงานแล้ว งั้นเขาก็จะไม่ดีกับคุณเช่นกัน”

“ฝานหลิน คุณมีสิทธิ์อะไรว่าผมหลอกลวงมู่เฉิงอยู่ล่ะ? คุณมีหลักฐานอะไรเหรอ?”

เนี่ยเฟิงรู้สึกน่าขำในทันที

“ผมทำไมจะไม่มีหลักฐานล่ะ? คำพูดเหล่านั้นที่เมื่อกี้คุณพูดจะไม่ใช่เป็นคำโกหกเหรอ? คุณถึงขนาดพูดว่าตนเองมีโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งอยู่นอกเมืองข้างในล้วนยังเป็นเหล้าที่ดีอย่างRomani Contiคุณรู้ไหมว่าอะไรเรียกว่าRomani Contiเหรอ?”

ฝานหลินไม่เชื่อว่าในบนโลกนี้จะมีคนสามารถเอาRomani Contiออกมาสามร้อยขวดได้อย่างรวดเร็ว!

ดังนั้นฝานหลินคิดว่า เนี่ยเฟิงก็คือกำลังหลอกลวงคนอยู่!

“สำหรับเหล้าผมไม่ได้ค้นคว้าวิจัยอะไร เพราะว่าไม่ว่าเป็นเหล้าอะไรถึงในปากของผม ผมล้วนรู้สึกว่าเป็นรสชาติอันเดียวกัน ผมดื่มเหล้ามามากเกินไปแล้ว ความสามารถในการดื่มเหล้าของผมดีมาก แต่ว่าผมไม่ได้พูดโกหกนะ ผมมีโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งอยู่นอกเมืองจริงๆ อีกทั้งเห็นแล้วรู้สึกว่าเป็นเวลายาวนานแล้ว ถ้าหากว่าคุณไม่เชื่อล่ะก็ พวกเราสามารถไปดูในตอนนี้เลย”

ฝานหลินเห็นลักษณะท่าทีที่มั่นใจในตนเองเต็มเปี่ยมของเนี่ยเฟิง ในใจคิดว่าไอ้คนนี้ย่อมเคาะภูเขาเขย่าเสือ คิดจะตบตาผ่านไปได้อยู่อย่างแน่นอน สิ่งที่ใช้อาจจะเป็นอุบายเมืองร้างก็ไม่แน่!

“ไปก็ไป ผมไม่เชื่อหรอกว่าคุณมีโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่ง!”