บทที่ 300 โรงบ่มไวน์ที่ทำให้คนตะลึงตกใจ

ฝานหลินคนคนนี้แม้ว่าเป็นคนรวยรุ่นที่ 2 แต่เขาเหมือนดั่งบุคคลที่รวยชั่วข้ามคืนมากมาย ไม่ได้พบเห็นรู้จักมากเท่าไหร่

ก่อนหน้านั้นเขาล้วนใช้เงินมาคบคนอื่นเป็นเพื่อน ยังไงขอเพียงแค่มีเงินนั่นก็พอแล้ว

ดังนั้นฝานหลินตอนนี้เห็นโรงบ่มไวน์นี้ตกกะใจในทันที เพราะว่าโรงบ่มไวน์แห่งนี้กับโรงบ่มไวน์ที่จิ๊บจ๊อยมากมายที่ฝานหลินเคยเห็นมาก่อนล้วนไม่เหมือนกันเลย

โรงบ่มไวน์แห่งนี้ใหญ่มาก พื้นที่ก็กว้างขวางมาก ข้างในก็เหมือนดั่งเขาวงกต การตกแต่งก็เป็นลักษณะโบราณ

ชิวมู่เฉิงตนเคยเป็นผู้ที่มีสิทธิ์ครอบครองของตระกูลชิว สิ่งที่ต้องเรียนรู้มากมาย

ดังนั้นชิวมู่เฉิงมีประสบการณ์และความรู้ที่กว้างขวาง เพียงแค่ชิวมู่เฉิงก็เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นโรงบ่มไวน์ที่โออ่าหรูหราขนาดนั้นเช่นกัน

สำหรับโรงบ่มไวน์ที่อยู่นอกเมืองแห่งนี้ ชิวมู่เฉิงเคยได้ยินมาก่อน เพียงแค่ไม่เคยมาโดยตลอด ถึงยังไงนี่ก็เป็นโรงบ่มไวน์ส่วนตัว เธอไม่ได้รับการเชิญใดๆ จะไปที่นั่นทำอะไรเหรอ?

ชิวมู่เฉิงก็ไม่รู้ว่าเนี่ยเฟิงเอาฝีมือมาจากไหน ถึงขนาดสามารถทำให้คนเปิดประตูของโรงบ่มไวน์นี้ได้

ประตูใหญ่ของโรงบ่มไวน์เปิดออก ข้างในนี้เหมือนดั่งไร่ใหญ่ เนี่ยเฟิงพาพวกเขาผ่านทางเดินยาวมาถึงห้องรับแขก

ห้องรับแขกนี้ล้วนมีหนึ่งร้อยกว่าตารางวาแล้ว เพราะว่าเพียงแค่วางตู้กับโซฟาบ้าง ดังนั้นดูแล้วกลวงว่างใหญ่มาก

“นั่งตามสบายเถอะ” เนี่ยเฟิงพูดอยู่ นั่งอยู่บนโซฟาอย่างไม่เกรงใจสักนิด ลักษณะเหมือนดั่งแบบที่นี่ก็คืออุตสาหกรรมการผลิตของผม

ฝานหลินเบ้ปากแล้วเบ้ปากอีก ถึงแม้ว่าเขารู้สึกตื่นตะลึงมากกับพื้นที่ของโรงบ่มไวน์แห่งนี้ เพียงแต่เขารู้สึกว่าที่นี่จะไม่ใช่อุตสาหกรรมการผลิตของเนี่ยเฟิง ฝานหลินยิ่งรู้สึกว่านี่คือเนี่ยเฟิงผักชีโรยหน้าเท่านั้น

เดิมทีชิวมู่เฉิงยังคิดว่าเนี่ยเฟิงจะพลิกคว่ำแล้ว ใครจะรู้ว่าเนี่ยเฟิงยังหาสถานที่อย่างนี้ได้จริงๆ เก่งมากๆจริงๆ

“มู่เฉิง พวกเราขับรถมา คุณมีเหล้าอะไรที่อยากดื่มไหม?”

เนี่ยเฟิงยิ้มอยู่สอบถามมู่เฉิง ชิวมู่เฉิงส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก ในใจคิดอยู่ว่าเนี่ยเฟิงแม้ว่าหาคนยืมโรงบ่มไวน์นี้มาได้ แต่ว่าดื่มเหล้าของคนอื่นยังต้องจ่ายเงินล่ะ?

โรงบ่มไวน์แห่งนี้ใหญ่ขนาดนั้น เหล้าทิเบตข้างในย่อมมากมายเช่นกัน ปีไหนล้วนมีราคาของเหล้าเหล่านี้ล้วนไม่ถูก ชิวมู่เฉิงดื่มไม่ได้

“ดื่มได้ ทำไมจะดื่มไม่ได้เหรอ? ในเมื่อคุณพูดว่าที่นี่เป็นโรงบ่มไวน์ของคุณ งั้นก็พาพวกเราไปเดินชมดู ค่อยไปเลือกเหล้าขวดหนึ่งที่คู่ควรกับมู่เฉิง เป็นยังไงล่ะ?”

ฝานหลินหัวเราะเย็นชาอยู่ในใจ:คุณไม่ใช่แกล้งทำอยู่เหรอ? งั้นผมก็ทำให้คุณพอใจ ให้คุณหาที่ลงไม่ได้! ทำให้คุณลำบากใจ!

ชิวมู่เฉิงก็คือเป็นห่วงเรื่องนี้ ดังนั้นจึงปฏิเสธในการดื่ม “เหล้าก็ไม่ได้เป็นของดีอะไร ดื่มมากเกินไปร่างกายจะไม่สบายล่ะ”

“ไอ้ มู่เฉิง คำพูดนี้ของคุณก็พูดไม่ถูกแล้ว พวกเรารู้จักกัน เป็นเรื่องดีนะ เป็นเรื่องที่ดีใจขนาดนั้น ผมจะไม่ดื่มสักหน่อยได้ยังไงล่ะ? มากกว่านั้นอีกสักครู่แค่เรียกบริการคนขับรถก็ได้แล้วล่ะ?”

ในเมื่อเนี่ยเฟิงล้วนถามจะดื่มเหล้าหรือไม่ด้วยตนเองแล้ว งั้นฝานหลินก็เป็นไปไม่ได้ที่จะพลาดโอกาสทำให้เนี่ยเฟิงหดตัว! เขาก็คือจะทำให้เนี่ยเฟิงขายหน้า!

คุณนายใหญ่ชิวตอนนี้ยังส่งคนสืบโรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งอยู่ ตอนนี้คุณนายใหญ่ชิวสืบเจ้าของของโรงบ่มไวน์ได้แล้ว

“เนี่ยเฟิง ฉันก็รู้ว่าพวกคนจนอย่างคุณเป็นไปไม่ได้ที่จะมีโรงบ่มไวน์ดูสิฉันหาเจอใครแล้ว! ฮึ! ฉันจะทำให้คุณหาที่ลงไม่ได้!”

คุณนายใหญ่ชิวหัวเราะเย็นชาอยู่ในใจ อีกทั้งโทรหาฝั่งตรงข้ามเลย

และในเวลานี้ เนี่ยเฟิงไม่ลังเลแม้แต่น้อยพูดว่า “ได้ล่ะ ผมก็มีความคิดแบบนี้เช่นกัน มู่เฉิงคุณมากับผมเถอะ ผมอยากจะพาพวกคุณไปดูเหล้าทิเบตที่อยู่ข้างในห้องเก็บไวน์มีมากมายที่ผมล้วนสะสมมา”

เนี่ยเฟิงพูดอยู่ ลุกขึ้นมาแล้ว เห็นลักษณะท่าทีล้วนถือว่าที่นี่เป็นของตัวเองไปหมดแล้ว

ฝานหลินแอบลืมตาขาวหนึ่งที ในใจคิดอยู่ว่าเนี่ยเฟิงไอ้คนนี้ช่างแสดงละครเก่งจริงๆนะ! ในเวลานี้มือถือของฝานหลินดังขึ้นมาแล้ว ข้างบนแสดงให้เห็นว่าเจ้าของโรงบ่มไวน์ที่แท้จริงตอนนี้รีบเร่งเข้าไปแล้ว

ได้รับข่าวนี้ฝานหลินดีใจเหลือเกินเขากลับอยากดูว่าอีกสักครู่เนี่ยเฟิงจะจัดการยังไง!