บทที่ 314 เรื่องอื้อฉาวสั่นคลอน

เนี่ยเฟิงพยักหน้า “วันนี้คุณก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน คุณก็รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ!”

ทั้งสองกลับไปถึงที่โรงแรมพร้อมกัน ในวันรุ่งขึ้นระหว่างกระบวนการตัดต่อทุกคนก็ยังจากไปไม่ได้ เพราะถ้ามีข้อผิดพลาดอะไรยังจะต้องไปถ่ายทำเพิ่มเติม

รายการวาไรตี้โชว์นี้จะออกอากาศทางทีวีโดยตรงในคืนนี้ ดังนั้นคางเมิ่งจึงต้องอยู่ที่นี่ต่ออีกหนึ่งวัน

ในเมื่อคืนตาของคางเมิ่งยังไม่ค่อยสบายเล็กน้อย แต่ยังโชคดีที่อาการบวมหายไปในไม่ช้า นี่ก็ถือว่าเป็นพรในความโชคร้ายแล้วเช่นกัน

ในวันนี้คางเมิ่งนอนเกียจคร้านอยู่ในโรงแรมอย่างเดียว เมื่อคางเมิ่งและเนี่ยเฟิงกำลังรับประทานอาหารเช้าอยู่ คางเมิ่งก็เลือนเจอข่าวข้อหนึ่ง

“นี่มันอะไรเหรอ? ใครเป็นคนอัปโหลดขึ้นมาเนีย?”

เมื่อคางเมิ่งเห็นข่าวข้อนี้ เธอก็เบิกตากว้างอย่างไม่น่าเชื่อ และลืมแม้กระทั่งเคี้ยวอาหารในปากของเธอเลย

“นี่มันเป็นอะไรไปเหรอ? ทำไมถึงตกใจขนาดนี้? ”

เนี่ยเฟิงมองด้วยความสงสัย และพบว่ามันคือภาพถ่ายหนึ่งภาพ

“ไอดอลคนใหม่คางเมิ่งแอบไปพบกับแฟนของเธอของจริง!”

เงาหลังของคนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเนี่ยเฟิงนั่นเอง!

เนี่ยเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย คนที่สามารถเก็บภาพดังกล่าวได้ จะต้องเป็นหนึ่งในคนที่อยู่ในสตูดิโอตอนเมื่อคืนนี้แน่นอน

เซวเป่าจูผู้ซึ่งเคยมีปากเสียงกับคางเมิ่งเป็นผู้ต้องสงสัยคนหลัก

แม้ว่าภาพถ่ายนี้จะไม่ชัดเจนมากนัก แต่ก็สามารถเห็นว่าเป็นใบหน้าของคางเมิ่งได้อย่างแท้จริง

“เมื่อคืนนี้มีคนแอบถ่ายพวกเรา เรารีบไปชี้แจงให้ชัดเจนบนทางออนไลน์กันเถอะ!”

คางเมิ่งหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาทันทีในขณะที่พูด ข้างล่างนี้ก็เริ่มมีผู้คนจำนวนมากที่เริ่มยุยงให้เปิดการอภิปรายสาธารณะแล้ว

ทุกคนกำลังพูดคุยถึงประวัติอันมืดมนของคางเมิ่งอยู่

เป็นผลให้ประวัติอันมืดมนเหล่านี้น่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ และแม้กระทั่งการทำศัลยกรรมเสริมความงามก็ถูกเปิดเผยออกมาด้วย

“ให้ตายสิ นี่มันต้องเป็นฝีมือของคนที่อยากจะแกล้งฉันแน่นอน!”

คางเมิ่งตัวสั่นด้วยความโกรธ เมื่อเห็นประวัติอันมืดมนที่ไม่จริงทั้งหมดเหล่านี้ “ทำไมคนกลุ่มนี้ถึงเป็นแบบนี้!”

ประวัติมืดมนทุกประเภทเกิดขึ้นมาเพราะภาพถ่ายภาพเดียว นี่มันเลวเกินไปไหม?

ในเวลานี้โทรศัพท์ของคางเมิ่งก็ดังขึ้น และคางเมิ่งก็รีบกดรับโทรศัพท์ อีกด้านของโทรศัพท์ก็คือผู้กำกับที่ถ่ายทำรายการวาไรตี้ในเมื่อคืนนี้ “คางเมิ่ง เกิดอะไรขึ้นกับคุณงั้นเหรอ? คุณตั้งใจจะแกล้งพวกเราใช่ไหม? ”

“ผู้กำกับ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น........”

“แล้วภาพที่คลุมเครือนี้คุณจะอธิบายยังไง? รายการวาไรตี้ของเราก็จะออนแอร์ในคืนนี้แล้ว จู่ๆ คุณก็สร้างปัญหาแบบนี้ขึ้นมา แล้วใครจะรับชมล่ะ? ”

ผู้กำกับถามคางเมิ่งด้วยความโกรธ

“ผู้กำกับฉันก็เป็นผู้เสียหายเหมือนกัน ฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น และคนคนนั้นก็ไม่ใช่แฟนของฉันด้วย เขาเป็นน้องชายของฉัน.........”

“คำพูดไร้สาระเหล่านี้คุณไปอธิบายให้แฟนๆ ของคุณฟังเถอะ คุณรู้หรือไม่ว่าคนที่เราเชิญมาในเมื่อคืนนี้ต้องเสียค่าใช้จ่ายไปเท่าไหร่? ตอนนี้เพราะคุณคนเดียว เราทุกคนจะต้องไปกินแกลบพร้อมกับคุณแล้ว!”

ในเมื่อคืนนี้ผู้กำกับก็ก้าวร้าวมากพอแล้ว และตอนนี้ก็ยิ่งโยนความผิดทั้งหมดให้กับคางเมิ่ง

คางเมิ่งกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “ผู้กำกับคุณไม่ต้องกังวล ฉันจะหาทางแก้ไขมันเอง!”

“ปัญหาที่คุณสร้างขึ้นมาเองคุณก็จะต้องไปจัดการกับมันเอง! แต่คุณจะต้องจำไว้ว่า ถ้าคุณไม่แก้ปัญหานี้ให้ดี ต่อไปนี้ก็จะไม่มีใครยกย่องคุณอีกแล้ว! ผมจะทำให้คุณเสียชื่อเสียงอยู่ในแวดวงนี้! คุณไปคิดเอาเองแล้วกัน!”