บทที่ 317 กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง

ถ้าเป็นคนอื่นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะสามารถนำข้อมูลจากกล้องวงจรนี้ออกมาได้ แต่เนี่ยเฟิงนั้นแตกต่างออกไป

หลังจากที่เนี่ยเฟิงนำข้อมูลจากกล้องวงจรออกมา เขาก็ส่งข้อมูลจากกล้องวงจรปิดที่ไม่ได้ผ่านการตัดต่อทั้งหมดไปยังอินบนเทอร์เน็ตทันที ผู้คนที่เล่นอยู่บนอินเทอร์เน็ตก็ไม่ใช่คนโง่ และพวกเขาก็พบเห็นบางอย่างในทันที

“นี่มันมากเกินไปแล้วหรือเปล่า?”

“ถูกต้อง อีกอย่างเซวเป่าจูคนนี้ก็ไม่มีความรู้สึกผิดเลยสักนิด ดูท่อนนี้สิ เซวเป่าจูยังหัวเราะอยู่เลย!”

“มันเลวร้ายเกินไป ไม่นึกเลยว่าคางเมิ่งสุดที่รักของเราจะเจอกับเรื่องแบบนี้!”

“คนคนนี้ก็คืออาศัยความสัมพันธ์พิเศษของตัวเองกับผู้กำกับโก ดังนั้นจึงทำเรื่องแบบนี้ขึ้นมา คุณดูสิแม้ว่าเธอจะทำออกมาแล้ว ผู้กำกับโกก็ไม่ได้ว่าอะไรเลย!”

“เซวเป่าจูออกจากวงการบันเทิงไปซะ!”

แฟนๆ เหล่านั้นไม่ได้บรรลุเป้าหมายที่ตัวเองต้องการเลย และก็ทำลายเซวเป่าจูด้วยการกระทำของพวกเขาเองไปแล้ว

แต่ก็โทษที่เซวเป่าจูคนนี้ทำงานเย่อหยิ่งเกินไป นี่เป็นบทลงโทษที่เซวเป่าจูสมควรได้รับ

เมื่อคางเมิ่งตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นเธอก็พบว่าความวุ่นวายบนอินเทอร์เน็ตได้สงบลงแล้ว แน่นอนว่านี่หมายถึงกลุ่มแฟนคลับกลุ่มนั้น

หลังจากที่แฟนๆ ของคางเมิ่งรู้ว่าไอดอลของพวกเขาถูกรังแก พวกเขาก็โต้กลับแฟนๆ ของเซวเป่าจูยามข้ามคืนจนไม่กล้าแม้แต่จะปรากฏตัวเลย

เซวเป่าจูไม่เหลือแม้แต่รูปลักษณ์ใดๆ เลย และตอนนี้ก็ต้องซ่อนตัวอยู่ที่บ้านและไม่ไปไหน

ในตอนนี้กิจกรรมทั้งหมดที่เป็นของเซวเป่าจูในเดิมที และทุกคนก็ทำได้เพียงเปลี่ยนโฆษกโดยด่วนที่สุดเท่านั้น

และในบรรดาคนดังหญิงทั้งหมด ในตอนนี้ก็มีเพียงคางเมิ่งเท่านั้นที่เป็นโฆษกที่เหมาะสมที่สุด

สามารถบอกได้ว่าคางเมิ่งเป็นนักแสดงที่ใสบริสุทธิ์ที่สุดในวงการบันเทิง และอนาคตก็ยาวไกล บวกกับหลังเข้าร่วมรายการ Happy Camp ความนิยมของคางเมิ่งก็เพิ่มขึ้นเรื้อยๆ ดังนั้นทุกคนจึงพูดคุยกัน และตัดสินใจว่างานที่เป็นของเซวเป่าจูแต่เดิมเปลี่ยนเป็นคางเมิ่งมาทำแทนทั้งหมด

คางเมิ่งไม่เคยคิดเลยว่า ตัวเองจะได้รับงานโฆษณามากมายจากแบรนด์ต่างๆ และเธอก็ตกตะลึงในทันที

บนโลกนี้มีการเปลี่ยนแปลงในทุกๆ วันผ่านไปมา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวงการบันเทิง เห็นแต่คนใหม่หัวเราะ แต่ไม่สนใจคนเก่าร้องไห้

หากไม่มีทรัพยากร มันเป็นการลงโทษที่แย่มาก สำหรับนักแสดงหรือไอดอล

เพราะเมื่อไม่มีสิ่งเหล่านี้แล้ว ความนิยมของคนดังก็จะจางหายไป และก็จะไม่มีงานละครให้ถ่ายทำอีกต่อไป ไม่มีเพลงให้ร้อง และก็ไม่มีแฟนๆ

คนแบบนี้ก็จะถูกคัตออกจากวงการบันเทิง และในที่สุดก็อาจจะไม่สามารถจ่ายค่าเช่าห้องได้เลย วงการบันเทิงก็เป็นวงการที่แปลกประหลาดอย่างโหดร้ายเช่นนั้น

เดิมทีคางเมิ่งวางแผนจะกลับไปที่เมืองจินไห่หลังจากจบการถ่ายทำรายการวาไรตี้ในรอบนี้ เพียงแต่ตอนนี้คงไม่ได้แล้ว เพราะตารางงานในแต่ละวันของเธอถูกจัดมาเต็มแล้ว

การประกาศอย่างกะทันหันเหล่านี้ทำให้คางเมิ่งรับมือไม่ทันเล็กน้อย แต่คางเมิ่งก็มีความสุขมากเช่นกัน เพราะแบบนี้คางเมิ่งก็สามารถทำเงินได้มากขึ้นแล้ว

“พี่สาวรู้สึกเหมือนจะโด่งดังแล้วในขณะนี้ ถึงตอนนั้นถ้าพี่สาวดังแล้วจะต้องพาคุณไปสู่ชีวิตที่ดีอย่างแน่นอน และวันนี้ฉันอาจจะต้องไปตามนัดอยู่ข้างนอกอยู่ทั้งวัน! คุณก็ตามฉันไปเพื่อปรับตัวให้เข้ากับมันสักหน่อยเถอะ? ”

คางเมิ่งขยิบตาให้เนี่ยเฟิงเมื่อพูดจบ และดูๆ แล้วเธอก็มีออร์ร่าที่จะเป็นดาราหญิงอยู่บ้างจริงๆ

เมื่อเนี่ยเฟิงเห็นคางเมิ่งมีความสุขมากขนาดนั้น เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรู้สึกโล่งใจขึ้นมามาก เดิมทีเขาตั้งใจจะไปแก้แค้นเซวเป่าจูด้วยตัวเอง แต่ว่าเซวเป่าจูได้รุกรานผู้คนจำนวนมากเกินไป เนี่ยเฟิงไม่จำเป็นต้องลงมือทำเอง ก็จะมีคนรอไม่ไหวที่อยากจะลงมือจัดการเธอ

เพราะเป็นการประกาศเร่งด่วน ดังนั้นหลังจากที่คางเมิ่งทำงานมาหนึ่งวัน เธอก็รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมาก เธอนอนอยู่ในห้องพักของโรงแรม ไม่อยากขยับตัวเลย “ฉันไม่เคยคิดเลยว่า การเป็นดาราจะเหนื่อยขนาดนี้ ดูเหมือนว่าแม้ว่าจะทำงานอะไรก็มีความเสี่ยงอยู่!