บทที่ 362 คนหัวดื้อ

พอเนี่ยเฟิงพูดออกไป เนี่ยเหมยเหมยก็ไม่พอใจทันที เธอโกรธไม่ใช่น้อย“นายเป็นใคร เป็นแค่ผู้ช่วยกระจอกๆ กล้าพูดแทรกงั้นเหรอห้ะ？”

“มู่เฉิง คนรอบตัวเธอเป็นอะไรไป？ครอบครัวเรากำลังคุยกัน เขาเป็นแค่คนนอกเข้ามาสอดทำไมกัน？”

จางเจ๋ก็ไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก เธอถลึงตาใส่เนี่ยเฟิง ไอ้หมอนี่มีสิทธิ์อะไรมาว่าลูกสาวของเธอสมองไม่มีไหวพริบ？

ชิวมู่เฉิงไม่ยอมให้คนอื่นมาพูดกับน้องชายของเธอแบบนี้ ถึงคนพวกนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเนี่ยก็ตาม เธอจะไม่ยอมให้พวกเขาพูดถึงเนี่ยเฟิงแบบนี้

ในตอนที่ชิวมู่เฉิงกำลังจะอ้าปากนั้น เนี่ยเฟิงก็พูดมาก่อนว่า“ผมพูดไม่ผิดนะครับ สมองช้าสมองกลวงแบบนี้ ดูก็รู้แล่วว่าระดับสติปัญญาไม่ผ่าน”

“แก！ฉันจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำเลยนะ นายกล้าพูดว่าระดับสติปัญญาของฉันไม่ผ่านงั้นเหรอ แล้วนายล่ะ？！”

“ในเมื่อคุณเอาแต่บอกว่าเธอจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ งั้นผมขอถามคำถามคุณหนึ่งข้อ คุณกล้าตอบไหม？”

เนี่ยเฟิงกะพริบตาหนึ่งครั้ง ถามเนี่ยเหมยเหมยไป

เนี่ยเหมยเหมยเบะปาก ด้วยท่าทางภาคภูมิใจ“นายก็พูดมาสิ นายอยากถามอะไรก็ถามมาได้เลย！”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมถามแล้วนะ？คุณปู่ คุณพ่อและลูกชายใครฟังคำพูดของแม่แล้วจะร้องไห้？”

เนี่ยเหมยเหมยถูกคำถามของเนี่ยเฟิงถามจนงุนงง และคนอื่นๆก็กำลังนึกคิดกับคำถามนี้เช่นกัน พวกเขากำลังคิดว่าคำถามนี้เป็นวิชาอะไรกันแน่ ทำไมถึงแปลกอย่างนี้？

“พวกคุณเป็นอะไรไป？คิดไม่ออกใช่ไหมละ？แต่ดูจากระดับสติปัญญาของพวกคุณคิดคำตอบไม่ออกเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะ”

เนี่ยเฟิงแสยะยิ้ม

“ทำไมฉันจะคิดไม่ออก แน่นอนว่าลูกชายอยู่แล้ว ลูกชายเชื่อฟังแม่ที่สุด！ดังนั้นลูกชายฟังคำของแม่แล้วจะร้องไห้！”

เนี่ยเหมยเหมยเชิดปลายคางขึ้น ในใจกำลังคิดว่ามีเด็กบางคนเมื่อได้ยินคำพูดห้ามปรามของแม่ ส่วนมากมักจะกรีดร้องพลางกลิ้งไปมา ดีงนั้นในบรรดาคนจำนวนมาก ลูกชายเท่านั้นที่มีแนวโน้มมากที่สุดที่จะร้องไห้หลังจากได้ยินสิ่งที่แม่พูด

“ฉันว่าสมองของคุณไม่มีไหวพริบ ดูตอนนี้สิคาดว่าจะเป็นเหมือนที่ผมคิดไว้ไม่มีผิด！”

“นี่！ไอ้บ้า แกตั้งใจใช่ไหม ไม่อย่างนั้นยังจะมีใครอีกที่ฟังคำพูดของแม่แล้วจะร้องไห้น่ะ？”เนี่ยหย่วนเต้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก ถลึงตาใส่เนี่ยเฟิงอย่างถมึงทึง

“แน่นอนว่าเป็นคุณปู่น่ะสิ เป็นเพราะว่า ค่ำคืนคิดถึงคำของมารดา น้ำตาวับวาวดั่งดอกหลูปิง （เล่นคำกับเพลงลู่ปิงฮวาซึ่งเป็นบทเพลงเกี่ยวกับแม่ คำว่า เย่เย่ ในภาษาจีนที่แปลว่าค่ำคืนพ้องเสียงกับเหยเหยที่แปลว่าคุณปู่）ดังนั้นในบรรดาทั้งสามคนนี้คุณปู่จึงเป็นคนที่ฟังคำพูดของแม่แล้วร้องไห้！”

ชิวมู่เฉิงคิดในใจเนี่ยเฟิงซุกซนจริงๆ จงใจพูดเครื่องมือพัฒนาสมองเพื่อหยอกล้อพวกเขา เป็นไปตามคาดพวกเขาได้ยินคำพูดของเนี่ยเฟิงแล้ว ถึงกับโกรธเป็นอย่างมาก

“แกจงใจ！”

“ผมแค่ลองเล้นปริศนาคำทายเล็กๆเท่านั้นเอง แม้แต่คำถามนี้ยังตอบไม่ได้ ด้อยพัฒนาเกินไปหน่อยมั้ง？จบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำไม่ใช่เหรอ？”

เนี่ยเฟิงยักไหล่ คำพูดที่พูดออกมาทำให้คนรู้สึกโกรธมากจริงๆ

“เอาล่ะไม่ต้องพูดอะไรมากความแล้ว ฉันไม่ได้คิดจะเปลี่ยนผู้ช่วยหรอกนะคะ เรากลับมาพูดเรื่องจริงจังกันเถอะค่ะ อาหารมื้อนี้จะกินหรือไม่กินก็ได้ ฉันแค่อยู่รู้ว่าของของตระกูลเนี่ยที่อยู่ในมือพวกคุณตกลงคืออะไรกันแน่”

ชิวมู่เฉิงกระแอมหนึ่งครั้ง หลังจากนั้นก็พูดตัดบทออกไปแบบนั้น