บทที่ 364 โกรธเป็นอย่างมาก

เดิมทีจางเจ๋อยากจะพูดกับเนี่ยเฟิงอย่างน่าขยะแขยง ใครจะไปรู้ว่าเนี่ยเฟิงพูดว่าจะชดใช้ จางเจ๋ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในทันที“ก็ใช่น่ะสิ ตอนนั้นพวกเขาทำให้ครอบครัวของเราเดือดร้อน สูญเสียไปตั้งเท่าไร ตอนนี้ในเมื่อแกยังมีชีวิตอยู่ ก็ควรจะชดใช้เงินให้กับพวกเรา ทุกคนว่าจริงไหม？”

ถึงธุรกิจทั้งครอบครัวของเนี่ยเหมยเหมยจะหาเงินได้ไม่น้อย แต่เงินนั้นถ้าใครมีไว้จะรังเกียจว่ามันเยอะกันล่ะ？

“เนี่ยเฟิง！เอาแบบนี้นะ เราไม่ขอกับนายมากหรอกแกเอาที่ดินของตระกูลหลักแบ่งมาให้พวกเรา หนี้ของเราก็จะถือว่าเจ๊ากันไป！”

ตอนนี้ไม่มีสี่ตระกูลตัวพ่อแล้ว ที่ดินที่ถูกยึดไปน่าจะต้องกลับมาสู่มือของเนี่ยเฟิง？

“พวกคุณอย่าคิดอีกเลย ที่ดินพวกนั้นถูก……”

เดิมทีชิวมู่เฉิงอยากจะบอกกับพวกเขา ที่ดินเหล่านั้นถูกคนของกรมที่ดินยึดไปแล้ว ใครจะไปรู้ว่าเนี่ยเฟิงจะพูดตัดบทของเธอ“ครั้งนี้ที่ผมกลับมาไม่เพียงแค่เรื่องของที่ดินตระกูลหลัก ยังมีของอื่นที่เป็นของเรา ผมได้เอากลับมานานแล้ว”

พอเนี่ยเฟิงพูดจบ สายตาของเนี่ยซื่อม่าวก็ลุกวาวเป็นประกายทันที นั่นก็หมายความว่าที่ดินวิลล่านั่น รวมถึงที่ดินทรัพย์สินอื่นๆกลับมาอยู่ในมือของเนี่ยเฟิงหมดแล้ว？

ตอนนี้เนี่ยเฟิงก็กินอยู่อย่างสบายน่ะสิ？

เนี่ยซื่อม่าวดีใจจึงกลืนน้ำลายไปหนึ่งเอือก แล้วรีบพูดต่อไปว่า“น้าของเธอพูดไม่ผิดหรอก ตอนนั้นครอบครัวของพวกเธอติดค้างพวกเรามากมายขนาดนั้น ต้องคืนได้แล้วล่ะ เราไม่ขอเยอะมากหรอก นายเอาวิลล่ายกให้เราก็พอแล้ว！”

“มีสิทธิ์อะไร สิทธิ์ที่พวกคุณไม่มียางอายน่ะหรือ？”

เนี่ยเฟิงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน“เป็นหนี้พวกคุณงั้นหรือ？พวกคุณไม่มีอะไรตั้งแต่แรกแล้ว ที่เติบโตมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะบารมีของพวกเรา หลังจากที่เกิดเรื่องกับพ่อแม่ของผม พวกคุณโอนย้ายทรัพย์สินหนีออกจากเมืองไปทันที คนที่ต้องชดใช้น่าจะเป็นพวกคุณมากกว่านะ กล้าเอาของของพ่อแม่ผมมาข่มขู่พวกเรา ดูท่าพวกคุณจะกินหัวใจหมีดีเสือดาว（เปรียบเปรยมีความกล้ากว่ายามปกติ）”

“แก！ทำไมแกพูดแบบนี้ เราข่มขู่ยังไง？ฉันแค่ดูแลรักษาแทนพ่อแม่ของนายเอง！”

เนี่ยซื่อม่าวตกโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน ราวกับท่าทางของคุณลุง“ดูท่าแกจะไม่ชดใช้ให้พวกเราสินะ？”

“ไม่เพียงแต่ไม่ชดใช้ให้พวกคุณสักแดง กลับกันผมยังจะให้พวกคุณชดใช้ บัญชีนี้ถึงเวลาต้องชำระแล้วล่ะ”

ครั้งนี้ที่เนี่ยเฟิงกลับมาเดิมทีอยากจะมาสะสางบัญชีกับพวกเขา เพียงแต่ในมือมีเรื่องรบกวนมากมายจริงๆ ต้องไปจัดการเรื่องที่มันสำคัญกว่า

คนพวกนี้พอปล่อยให้กระโดดโลดเต้นไปมา ใครจะไปรู้ว่าอยู่ดีๆจะกระโดดเข้ามาต่อหน้าของตนเอง นี่เป็นเรื่องที่ตลกมาก

“เหอะๆ！เนี่ยเฟิง อย่าคิดว่านายกลับมาแล้วยิ่งใหญ่นะ ตอนนี้แกมีแค่ของพวกนั้นไม่ใช่เหรอ？โลกนี้กำลังเปลี่ยนหมุนไป ไม่ใช่ว่าพอนายกลับมาแล้วจะสามารถเอาทุกอย่างกลับไปเป็นของแกดังเดิมได้！หึ！”

เนี่ยหย่วนเต้าหัวเราะอย่างเย้ยหยัน“ตระกูลเนี่ยมีกิ่งก้านสาขาตั้งเยอะ ฉันจะคอยดูว่านายจะรับมือยังไง！พ่อ！เราไปกันเถอะ！”

“บอกว่าจะไปก็ไปได้หรือ？พวกคุณจ่ายเงินหรือยัง？”

เนี่ยเฟิงชี้ไปที่อาหารบนโต๊ะ เนื่องจากพวกเขาไม่รู้ว่าร้านนี้เป็นของตนเอง

“จ่ายเงินอะไร？เราไม่ได้แตะอาหารพวกนี้สักหน่อย！อีกอย่าง เดิมทีวันนี้จะมากินข้าวกับพวกแก แต่คิดไม่ถึงว่าจะเฮงซวยขนาดนี้ ถ้าต้องจ่ายอาหารมื้อนี้พวกแกก็ต้องเป็นคนจ่าย！”

เดิมทีจางเจ๋คิดว่าสามารถตีสนิท ให้ชิวมู่เฉิงแต่งงานกับลูกชายตนเอง ใครจะไปรู้ว่าชิวมู่เฉิงจะพาเนี่ยเฟิงมาด้วย เนี่ยเฟิงคนที่เป็นเจ้าของเรื่องก็พูดแล้วว่าจะไม่เอาของของพ่อแม่เขา พวกเขาจึงไม่สามารถพูดต่อไปได้อีก

จะให้พวกเขาจ่ายเงิน ไม่มีทางเสียหรอก！

“ในเมื่อพวกคุณไม่คิดที่จะจ่ายเงิน งั้นก็ไปคุยกับรปภ.เถอะ”