บทที่ 368 จงใจหาเรื่อง

ในตอนที่เธอขยับเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินเข้ากับเสียงหัวเราะและพูดคุยกันอย่างมีความสุข ที่แท้พวกเขาก็กำลังจัดงานวันเกิดนี่เอง

เนี่ยลู่ลู่กัดฟันกรอด ในใจ กำลังคิดว่างานวันเกิดจนๆแบบนั้นยังมีหน้าจัดอยู่อีกเหรอ น่าขายหน้าจริงๆ！

เธอกลอกตารอบหนึ่ง แล้วคิดแผนการได้

ภายในห้องวีไอพี บรรดาพี่น้องต่างมอบของขวัญให้กันเสร็จแล้ว เนี่ยเฟิงหยิบกล่องของขวัญออกมา“พี่ใหญ่ครับ ผมไม่มีอะไรจะให้พี่ อันนี้ให้พี่ครับ พี่อย่ารังเกียจผมนะ”

หลังจากที่เนี่ยเฟิงพูดจบ ก็ยื่นกล่องให้กับชิวมู่เฉิง

ชิวมู่เฉิงแปลกใจเล็กน้อย“นายไม่ต้องให้ของขวัญฉันหรอก ถ้ามันเป็นของมีค่า ก็ไปคืนซะนะ”

เนี่ยเฟิงเดาสิ่งที่ชิวมู่เฉิงจะพูดได้ตั้งแต่แรกแล้ว เขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“อันที่จริงไม่ใช่ของที่แพงอะไรหรอกครับ พี่ดูสิ แค่นี้เอง……”

ชิวมู่เฉิงเปิดกล่องออกมา ก็ตกใจกับเครื่องประดับอันวิจิตรที่อยู่ภายใน

พี่สาวคนอื่นๆพากันขยับเข้ามาดู พอเห็นเครื่องประดับดังกล่าว พวกเธอตกตะลึงจนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้！

“นี่นาย นายไปเอามาจากไหน？”

มีเพียงแค่คางเมิ่งที่เรียบเฉย แน่นอนว่าคางเมิ่งรู้ว่าเป็น‘ของปลอม’ แต่พอได้เชยชมกับสีหน้าอันตกตะลึงของพวกพี่สาวก็รู้สึกเพลิดเพลินมาก

“Victoria's Tears？”

ตาทั้งสองคู่ของชิวมู่เฉิงเบิกกว้าง“นายทำอะไรเนี่ย？หรือนี่เป็นสิ่งที่นายไปขโมยมา？”

เนี่ยเฟิงเบะปากอย่างไร้เดียงสา“ในสายตาของพี่ใหญ่ พวกเป็นคนขี้ขโมยเหรอครับ？ผมจะขโมยได้อย่างไรกัน？”

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันดูแล้วเสี่ยวเฟิงไม่มีความกล้านี้หรอก ถ้าเขาขโมย ฉันจะสับมือเขาทิ้ง”

เย่หรูเสว่พูดอยู่ข้างๆอย่างจริงจัง

เนี่ยเฟิงรู้สึกว่าเย่หรูเสว่ทำเรื่องแบบนั้นได้จริงๆ

“งั้นนายได้มายังไง？พูดให้ชัดเจนสิ”

ชิวมู่เฉิงโกรธเล็กน้อย หรือเนี่ยเฟิงจะซื้อมา？แต่สิ่งนี้เป็นของประดับล้ำค่า คนปกติทั่วไปไม่มีทางมีปัญญาซื้อ

ถึงจะเป็นผู้รากมากดี ก็ไม่มีทางมีปัญญาซื้อของล้ำค่าแบบนี้ได้

“อันที่จริงนี่คือ……”

เดิมทีเนี่ยเฟิงอยากบอกชิวมู่เฉิงว่ามันเป็นของปลอม ทำมาจากเพชรโมอิส เพียงแต่เขายังพูดไม่ทันจบ ประตูของห้องก็ถูกเปิดออก คนกลุ่มหนึ่งรุดเข้ามา

เย่หรูเสว่ขมวดคิ้วเป็นปม หยูจิงหงก็ลุกขึ้นมาแล้ว พวกเธอจะดูว่าเป็นใครกันแน่ กล้าเข้ามาวุ่นวายในเวลาแบบนี้

“ทุกคนดู คนพวกนี้ขโมยห้องวีไอพีของฉันไป”

คนที่เข้ามาไม่ใช่ใครอื่น เป็นเนี่ยลู่ลู่พอดี

เนี่ยลู่ลู่มองพวกเขาอย่างเย้ยหยันเหมือนตัวเองเป็นราชินี ด้านหลังของเธอยังมีเพื่อนอยู่กลุ่มหนึ่ง

“ห้องวีไอพีห้องนี้หรูหรากว่าห้องข้างๆจริงด้วย！”

เพื่อนของเนี่ยลู่ลู่พูดอย่างถอนหายใจ

“ใช่ พวกเขาหน้าไม่อาย ปฏิเสธที่จะออกมาจากที่นี่ ดังนั้นฉันเลยต้องล่าถอยไปก่อน พวกเธอดูคนกลุ่มนี้สิหน้าตาไร้มารยาท！”

เนี่ยลู่ลู่ยืนมองพวกเขาอย่างเย่อหยิ่ง“จนจะตายอยู่แล้ว พวกแกคงจะใช้คูปองจองห้องชุดเพรสซิเดนเชียล สวีทสินะ？ยังจะตกแต่งดอกทานตะวันอะไรอีก？ถุ้ย！”

เนี่ยลู่ลู่ใช้เท้าเตะแจกันดอกไม้ที่อยู่ข้างๆ จนทำให้แจกันดอกไม้แตกกระจายเต็มพื้น ดอกทานตะวันตกลงกับพื้น ดูรกรุงรังเป็นอย่างมาก

“นี่เธอ ฉันขอเตือนเธอให้ถอยไปเถอะ”

เย่หรูเสว่มองเนี่ยลู่ลู่ด้วยสายตาเย็นชา

“ผู้หญิงคนนี้นั่นแหละ！พวกเธอดูสิ！หล่อนกล้าข่มขู่ฉัน！”

เนี่ยลู่ลู่มือเท้าสะเอว เหมือนกาน้ำใบหนึ่งเป็นอย่างมาก

คนหลายคนเงยหน้ามองไปที่เย่หรูเสว่ ทันใดนั้นเองพวกเขาก็เกิดหลงรักทันที สิ่งที่สำคัญคือเย่หรูเสว่หน้าตาสวย ทำให้คนอดที่จะมองไม่ได้เลย

แต่พวกเขาเป็นคนที่เนี่ยลู่ลู่เชิญมา เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าทำเกินหน้าเกินตา