บทที่ 373 เขาคือเนี่ยเฟิง？

ถ้าเธอไม่มีค่า เธอก็ไม่สำคัญ มันเป็นสัจธรรมของโลก

งานฉลองวันเกิดครั้งนี้ชิวมู่เฉิงดีใจมากๆ เพราะเธอฉลองวันเกิดพร้อมกับเนี่ยเฟิง มันเป็นเรื่องที่ดีมากๆ

พวกเธอก็ดีใจเหมือนกัน แต่ก็มีคนเป็นทุกข์เหมือนกัน

คนๆนั้นคือเนี่ยหยุนเฟย

เนี่ยหยุนเฟยกับเนี่ยซื่อม่าวออกไปปรึกษาหารือเรื่องของเนี่ยเฟิง ยังไม่ทันปรึกษากันเสร็จ เนี่ยหยุนเฟยได้รับข่าวว่า——ลูกสาวสุดที่รักของเขาโดนจับตัวอยู่ในสถานีตำรวจ！

“อะไรนะ？！”

เนี่ยหยุนเฟยตกใจมากๆ เขาไม่สนใจอะไรแล้ว รีบไปที่สถานีตำรวจด้วยความตื่นตระหนก

เนี่ยหยุนเฟยพยายามสอบถามเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อรู้ว่าลูกสาวของตัวเองโยน Victoria's Tears ลงพื้นจนได้รับความเสียหาย ทำให้เนี่ยหยุนเฟยตกใจมากๆจนขวัญหนีดีฝ่อ

“มันเป็นไปได้ยังไง？Victoria's Tears อยู่ในพิพิธภัณฑ์ไม่ใช่เหรอ？ของล้ำค่าขนาดนี้มาอยู่ในเมืองจินไห่ได้ยังไง？”

“คุณครับ คุณได้โปรดใจเย็นๆหน่อย พวกเราได้หาผู้เชี่ยวชาญมาตรวจสอบแล้ว มันเป็น Victoria's Tears ของแท้ ตอนนี้ลูกสาวของคุณจงใจทำลายทรัพย์สินของผู้อื่น และเป็นทรัพย์สินอันล้ำค่าด้วย ฉันคิดว่าคุณคงเข้าใจความหมายที่ฉันพูด？”

เนี่ยหยุนเฟยรู้สึกปวดศีรษะมากๆ！ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาในเวลานี้ด้วย

เนี่ยหยุนเฟยถอนหายใจออกมาช้าๆ เพื่อให้ตัวเองสามารถสงบสติอารมณ์“ฉันอยากเจอลูกสาวของฉัน！”

ตอนนี้เนี่ยลู่ลู่อยู่ในห้องขังด้วยความหวาดกลัว และฉินเห้าหรานก็โดนกักขังด้วย

ฉินเห้าหรานไม่อยากจะเชื่อ คนจนๆพวกนี้มีเงินซื้อ Victoria's Tears ที่เป็นของแท้！นี่มันเหมือนเวทมนตร์ชัดๆ！

ฉินเห้าหรานได้ติดต่อพ่อของตัวเองแล้ว สถานการณ์ของเขาไม่ได้เลวร้ายมากนัก แต่เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกอับอายมากๆ！

เขายิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ เขาไม่ยอมให้เรื่องนี้จบง่ายๆอยู่แล้ว

“พ่อ！ฉันอยู่ที่นี่！คุณพ่อ！”

เมื่อเนี่ยลู่ลู่เห็นพ่อของตัวเอง เธอก็ดีใจมากๆ เธอรีบพุ่งเข้ามา“พ่อ！พ่อรีบหาวิธีช่วยฉันออกไปจากที่นี่！”

“เธอทำอะไรลงไป？ทำไมเธอถึงทำลายทรัพย์สินของคนอื่น？”

เนี่ยหยุนเฟยระงับอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่ ถามเนี่ยลู่ลู่ด้วยความโกรธ

เนี่ยลู่ลู่เป็นลูกรักของพ่อมากๆ เธอไม่เคยโดนพ่อดุขนาดนี้？

เธอก็โกรธขึ้นมาทันที“พ่อ！พ่อหมายความว่ายังไง？พ่อกำลังตำหนิฉันอยู่ใช่ไหม？เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลย！”

เนี่ยลู่ลู่ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ“เป็นเพราะพวกเขายั่วยุให้ฉันโกรธ！ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดอะไรกับพวกเขาอยู่แล้ว ขอเพียงพวกเขายกห้องวีไอพีให้ฉัน ฉันก็จะปล่อยพวกเขาไป แต่พวกเขาไม่ยอมยกห้องวีไอพีให้ฉัน！มันโทษฉันไม่ได้！ยังมีอีกเรื่อง！ถ้าคุณพ่ออยู่กับฉันและไม่ทิ้งฉันไว้ เรื่องทั้งหมดก็คงไม่เกิดขึ้น？”

เนี่ยหยุนเฟยไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ลูกสาวกำลังตำหนิเขาอยู่

“เธอพูดอย่างนี้ได้ยังไง？”

เนี่ยหยุนเฟยรู้สึกโกรธมากๆ แต่เธอเป็นลูกสาวสุดที่รักของเขา ดังนั้นเขาต้องอดทน

“ฉันไม่สน！ฉันอยู่ที่นี่แม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ได้！พ่อต้องเอาฉันออกจากที่นี่เดียวนี้！พ่ออยากเห็นลูกสาวตัวเองเกิดเรื่องไม่ดีเหรอ？”

เนี่ยลู่ลู่ร้องไห้และโวยวาย เนี่ยหยุนเฟยทนไม่ได้ที่จะให้ลูกสาวอยู่ที่นี่เหมือนกัน？

ตอนนี้อีกฝ่ายได้พูดไว้แล้ว ถ้าพวกเขายอมชดใช้จนอีกฝ่ายพอใจ ถึงจะยอมถอนฟ้องร้องคดีนี้

ดูเหมือนเขาต้องไปคุยกับอีกฝ่ายด้วยตัวเองแล้ว

ถ้าต้องชดใช้ห้าพันล้าน เขาไม่มีเงินชดใช้แน่นอน

เนี่ยหยุนเฟยปลอบใจเนี่ยลู่ลู่：“ลูกสาวสุดที่รัก เธอต้องลำบากอยู่ที่นี่อีกหน่อย เดียวฉันจะไปคุยกับอีกฝ่าย พ่อจะรีบกลับมาพาลูกกลับบ้านเร็วๆ”

เนี่ยลู่ลู่โกรธมากๆ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเธอก็ทำอะไรไม่ได้ ถึงแม้เธอจะเอะอะโวยวายก็ช่วยอะไรไม่ได้

หลังจากที่เนี่ยหยุนเฟยจากไป เขารีบหาคนเพื่อถามเบอร์โทรของเนี่ยเฟิงทันที แต่เนี่ยเฟิงไม่ยอมรับสาย

จนถึงวันรุ่งขึ้น เนี่ยเฟิงถึงยอมรับสายของเนี่ยหยุนเฟย

“คุณต้องการอะไร？”