บทที่ 376 มีความแค้นก็ต้องชำระ

แต่พวกเขาไม่เชื่อคำพูดของเนี่ยหยุนเฟยอยู่แล้ว เพราะเนี่ยหยุนเฟยเป็นคนยืมเงินจากพวกเขา และเป็นหนี้พวกเขา พวกเขาต้องทวงหนี้จากเนี่ยหยุนเฟยแน่นอน

เพียงแต่เนี่ยหยุนเฟยก็ไม่มีเงินเหมือนกัน ในบัญชีธนาคารของเขาก็ไม่เหลือเงินเลย เมื่อเจ้าหนี้เห็นว่าเนี่ยหยุนเฟยไม่สามารถคืนเงินได้ พวกเขาก็โกรธมากๆ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง

ดังนั้นเจ้าหนี้ทั้งหลายก็เลยทำร้ายร่างกายเนี่ยหยุนเฟย

เนี่ยหยุนเฟยทนไม่ไหวจริงๆ เขาโดนทำร้ายร่างกายเจ็บปวดมากๆ คนในครอบครัวของเนี่ยหยุนเฟยก็ทนดูต่อไปไม่ไหว ภรรยาของเขาก็โทรศัพท์แจ้งตำรวจทันที

หลังจากที่ตำรวจมาถึง พวกเขาก็ทราบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จากนั้นก็พาพวกเขากลับไป

“คุณตำรวจ ฉันไม่รู้ว่าพูดไปแล้วกี่รอบ เงินก้อนนั้นไม่ได้อยู่ที่ฉันจริงๆ！เงินก้อนนั้นถูกเนี่ยเฟิงโอนเข้าบัญชีของเขาแล้ว！”

เนี่ยหยุนเฟยเห็นกับตาตัวเอง เงินก้อนนี้ถูกเนี่ยเฟิงโอนเข้าบัญชีของเขา ถ้าอยากได้เงินก้อนนี้คืนก็ไปขอจากเนี่ยเฟิง มาหาเขาทำไม？เขาไม่มีเงินจริงๆ？

“ถึงแม้คุณจะพูดแบบนี้ แต่ประวัติการโอนเงินของพวกคุณก็ไม่มีปัญหา พวกเราได้ขอข้อมูลจากทางธนาคารแล้ว และมันก็ไม่มีปัญหาเหมือนกัน เงินก้อนนั้นไม่ได้ถูกโอนเข้าบัญชี และไม่ได้ถูกโอนออกจากบัญชี คุณเอาเงินก้อนนี้ไปไว้ที่ไหนกันแน่？”

เนี่ยหยุนเฟยรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเนี่ยเฟิง ตอนนี้เนี่ยหยุนเฟยมีความทุกข์อยู่เต็มอกแต่ไม่สามารถพูดออกมาได้！

เนี่ยเฟิงมองเนี่ยหยุนเฟยที่กำลังพูดแก้ตัวผ่านทางกล้องวงจรปิด เขารู้สึกมันเป็นเรื่องที่ตลกจริงๆ

เขาแค่ขยับนิ้วมือตัวเอง ก็สามารถทำให้เนี่ยหยุนเฟยและคนอื่นๆที่เคยมองดูตระกูลหลักอย่างเงียบๆและไม่คิดจะช่วยอะไรกลายเป็นแบบนี้

สิ่งที่น่าภูมิใจที่สุดของเนี่ยหยุนเฟยคือ เขาสามารถแย่งทรัพย์สินมาไว้ในมือได้มากที่สุด ถึงเขาจะได้ทรัพย์สินมากมายมาครอง แต่สุดท้ายทรัพย์สินที่เขาได้มาทั้งหมดก็ตกไปอยู่ในมือของเนี่ยเฟิง？

เนี่ยเฟิงไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านี้มากเท่าไหร่ แต่เมื่อสิ่งเหล่านี้เป็นของเขาตั้งแต่แรก เขาก็ไม่ยอมให้ใครเอาสิ่งของของเขาไปง่ายๆ

“เสี่ยวเฟิง มีข่าวใหญ่！”

เย่หรูเสว่กลับมาทานอาหารกลางวัน เธอไม่สนใจอะไร ดื่มน้ำและรีบพูดขึ้นมาทันที：“คุณรู้หรือเปล่า？คนที่ชื่อเนี่ยลู่ลู่ เธอเป็นลูกสาวของลุงใหญ่ในตระกูลย่อยของพวกคุณ！”

เนี่ยเฟิงเก็บมือถือแล้วเบิกตากว้าง“โอ้！มันเป็นเรื่องจริงเหรอ？”

“อืม！ฉันก็รู้สึกสงสัย！ฉันก็เลยถามจนแน่ใจ มันเป็นเรื่องจริง ฉันก็คาดคิดไม่ถึง โลกใบนี้มันช่างแคบจริงๆ！”

ตอนนั้นพวกเขาแย่งทรัพย์สินของตระกูลหลัก กลัวว่าตัวเองจะโดนเกี่ยวข้องไปด้วย พวกเขารีบหนีไปเลย ไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย

ต่อมาฉันได้ยินว่ามีบางคนประสบความสำเร็จ และใช้ชื่อเสียงของตระกูลหลักในการสร้างบริษัทด้วย

ถึงแม้เย่หรูเสว่จะโกรธมากๆ เธอรู้สึกว่าคนพวกนี้มีแต่ค่อยซ้ำเติมตระกูลหลัก แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะพวกเธอไม่สามารถขอร้องให้คนอื่นทำอะไรเพื่อเขาได้

และในเวลานั้นเย่หรูเสว่ยังเด็กมากๆ ตอนนั้นโศกนาฎกรรมในทะเลส่งผลกระทบต่อพวกเธอมากๆ พวกเธอก็ถูกคุณตาฝากเลี้ยงไว้ในครอบครัวต่างๆ

เย่หรูเสว่ต้องการหาตัวเนี่ยเฟิงตลอดเวลา ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจอะไรมากนัก

“บริษัทของเนี่ยหยุนเฟยล้มละลาย ฉันก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกัน”

ชิวมู่เฉิงก็กลับเช่นกัน และเรื่องที่บริษัทของ เนี่ยหยุนเฟยล้มละลายที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ ทำให้เมืองหยางเฉิงเกิดความวุ่นวาย

บริษัทของเนี่ยหยุนเฟยก็เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ของที่นี่ ถึงแม้เขาจะมีอำนาจเทียบกับสิบตระกูลไฮโซไม่ได้ แต่เขาก็มีอำนาจไม่น้อย

“ล้มละลายแล้ว？มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？”

เนี่ยเฟิงถามออกมาทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

เพราะการล้มละลายของบริษัทเนี่ยหยุนเฟย เป็นฝีมือของเขาเอง

ตอนนี้บริษัทได้ตกมาอยู่ในมือของเขาแล้ว

เรียกว่าบริษัทหยุนเฟย มันไม่น่าฟังเลย รอให้ความวุ่นวายเหล่านี้ผ่านไปสักสองสามวัน เนี่ยเฟิงก็จะเอาบริษัทเหล่านี้ไปเป็นทรัพย์สินของตระกูลหลัก

“ตอนนี้เนี่ยหยุนเฟยยังอยู่ในห้องขัง เขายืมเงินกับญาติพี่น้องและเพื่อนๆของเขาและคิดจะหนีไปต่างประเทศ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร เขาถูกลักพาตัวและโดนทำร้ายร่างกายด้วย”