บทที่ 411 การประชุมที่เร่งด่วน

ยักษ์ใหญ่ทั้งสองในเมืองหยางเฉิง ล้มละลายติดต่อกัน นี่ทำให้สหพันธ์ที่ปราบปรามตระกูลเนี่ยในสมัยก่อนรู้สึกหวาดกลัวไม่เป็นสุข

การประชุมลับเปิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

“นี่ช่างเหลวไหลเกินไปแล้วจริงๆนะ? ถูกเนี่ยเฟิงคนเดียวทำให้หมุนติ้วยุ่งจนหัวปั่น!”

ถึงแม้ว่าเพียงแค่การเชื่อมต่อด้วยเสียง มองไม่เห็นรูปร่างลักษณะของฝ่ายตรงข้าม แต่หลันเฟิงหลิงก็สามารถสังเกตถึงความผิดปกติจากน้ำเสียงของฝ่ายตรงข้ามได้

ตอนนี้พวกเขาโมโหมาก

“แม่ม่ายดำ คุณพูดสิว่าควรทำยังไงดี?”

“พวกคุณล้วนเป็นผู้ยอดเยี่ยมในผู้ยอดเยี่ยม มาถามผู้หญิงที่อ่อนแออย่างฉันดูเหมือนไม่ค่อยดีมั้ง?”

น้ำเสียงที่หยาบคายเสียงหนึ่งทั้งด่าทั้งบ่น “ย่ามึงเอ่ย เหลวไหล!แม่มึงเอ่ย คุณเป็นผู้หญิงที่อ่อนแออะไร? ถ้าคุณอ่อนแอจริงๆก็จะไม่มีคนเรียกคุณว่าแม่ม่ายดำแล้ว!”

หลันเฟิงหลิงกลับไม่โมโหเช่นกัน เพราะว่าเธอคาดเดาได้มานานแล้ว

ไม่ว่ายังไงเนี่ยเฟิงก็เป็นราชามังกรของสำนักมังกร ถ้าหากแม้แต่ฝีมือแค่นี้ล้วนไม่มีล่ะก็ ช่างน่าขำเกินไปหน่อยแล้ว

เป็นเพราะว่าหลันเฟิงหลิงรู้ว่าเนี่ยเฟิงเขามีฝีมือนั่นเอง ดังนั้นเธอจำเป็นต้องวางแผนให้ดีๆ สามารถตัดทอนเนี่ยเฟิงก็ตัดทอน เธอยังต้องช่วงชิงเวลาสักหน่อย.....ให้คนคนนั้น

การสู้รบใหญ่ในฉากนี้พอได้เริ่ม งั้นก็จะเป็นสภาพการณ์ที่ต่อสู้กันจนตกตายไปด้วยกันทั้งสองฝ่ายแล้วนะ

“ถ้าไม่ได้จริงๆ งั้นก็ใช้อำนาจป่าเถื่อนจัดการเถอะ เพียงแค่เขาตายแล้ว ปัญหาต่างๆก็จะพลอยสิ้นสุดลงไปด้วยไม่ใช่เหรอ? พวกคุณล้วนเป็นเจ้าบ้านถิ่นหนึ่ง เป็นไปได้ยังไงว่าในมือจะไม่มีเส้นสายเหรอ? ตอนนี้ฉันถูกเฝ้าติดตามอยู่ ดังนั้นฉันทำไม่ได้”

เธอลงมือไม่ได้ เนี่ยเฟิงจ้องมองเธออยู่ล่ะ คนที่ลงมือได้ก็เพียงแค่พวกเขาแล้ว

ในตอนต้นเพื่อที่จะฆ่าเนี่ยเจิ้ง ฆ่าล้างตระกูลเนี่ย พวกเขากลุ่มนี้ใช้กำลังไปมากขนาดไหน ในที่สุดจึงได้ดึงเนี่ยเจิ้งลงมา

แม้เพียงว่าเนี่ยเจิ้งถูกฆ่าแล้ว ตระกูลเนี่ยก็จบแล้วเช่นกัน แต่ผลกระทบของเขากลับยังอยู่ นี่ก็คือจุดที่น่ากลัวของตระกูลเนี่ย

“พูดแล้วเช่นดั่งไม่ได้พูด!”

“ตอนนี้สำคัญที่สุดคืออย่าให้เนี่ยเฟิงเติบโตขึ้นมา เขากลายเป็นประธานสมาคมของหน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการในมณฑลซานเจียง สำหรับพวกเรามากล่าวแล้วไม่มีผลดีอะไรเลย!”

ในที่สุดก็มีคนเข้าสู่ประเด็นสำคัญ

“หลักธรรมล้วนเข้าใจ แต่ว่าจะจัดการยังไงล่ะ?”

“ใช้สมองมากกว่านี้ไม่ได้เหรอ? เขาไม่มีเงินก็ทำไม่ได้แล้ว เป็นประธานสมาคมก็ไม่ใช่เพียงแค่มีสมองก็ได้แล้ว เบื้องหลังเขาไม่ใช่มีพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวหลังตงหนุนเสริมอยู่เหรอ? ทำร้ายเสาเอกที่อยู่เบื้องหลังเขาก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

คนทั้งหลายรู้สึกว่ามีเหตุผลมาก รู้สึกว่านี่ใช้ได้นะ

“งั้นก็ให้องค์กรที่อยู่เมืองหนานหูฝั่งโน้นมาทำเถอะ พิพิธภัณฑ์ส่วนตัวหลังตง ฉันจำได้ว่าหลายปีก่อนก็กดขี่ไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ว่าเบื้องหลังตาเฒ่านั้นดูเหมือนมีคนสนับสนุนอยู่”

ในตอนต้นหลันเฟิงหลิงก็เคยไปทำความเข้าใจมาก่อน เธอคิดไปร้อยรอบก็แก้ไม่ออกเช่นกัน หลังจากตอนที่รู้ถึงกิจการของเนี่ยเฟิง เธอก็เข้าใจแล้ว เป็นสำนักมังกรหนุนอยู่เบื้องหลัง

แต่หลันเฟิงหลิงจะไม่มุ่งหวังว่าพวกหัวมังกุท้ายมังกรกลุ่มนี้จะสามารถทำอะไรได้ มูลค่าที่มากที่สุดของพวกเขาก็คือถ่วงเวลา

เธอสู้สำนักมังกรไม่ได้ แต่ก็จะไม่ให้สำนักมังกรได้ดีเช่นกัน ก็จะไม่ให้เนี่ยเฟิงได้ดีด้วย

หลังจากพวกเขาปรึกษาหารือกันเสร็จ หลันเฟิงหลิงก็วางสายเลย เธอดื่มน้ำชาหนึ่งที

ในตอนนี้หลันเฟิงหลิงไม่ได้อยู่ในเมืองเยี่ยนตูแล้ว เธอมาถึงตี้ตู คนของสำนักมังกรที่ตั้งมั่นอยู่ตี้ตูก็เฝ้าติดตามเธออยู่อย่างแน่นแฟ้นเช่นกัน

แต่ว่าต่อสิ่งนี้หลันเฟิงหลิงไม่มีความคิดมากอะไร จะถูกเฝ้าติดตามก็เป็นเรื่องธรรมดามากเช่นกัน

ในเวลานี้หลังจากเนี่ยเฟิงกับชิวมู่เฉิงจัดการขั้นตอนของหน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการเสร็จ ก็เลยกลับไปที่เมืองจินไห่