บทที่ 436 ความจริง

หยูจิงหงไม่รู้เหมือนกันว่าจะอธิบายกับเนี่ยเฟิงอย่างไร เนี่ยเฟิงเหมือนครีมหนังวัว เกาะติดกับร่างกายของตนเอง ไม่ว่าจะสลัดอย่างไรก็สลัดไม่ออก

“นายทำแบบนี้มันอันตรายมากเลยนะ ภารกิจของฉันมีความยากมาก ถ้านายติดตามฉันไป ถึงเวลานั้นถ้าที่อยู่ถูกเปิดเผยขึ้นมาจะทำยังไง？”

หยูจิงหงทำได้เพียงค่อยๆโน้มน้าว

“ไม่ได้นะครับ ไม่ว่าพี่สองจะพูดอะไรผมก็ไม่ฟังทั้งนั้นแหละ อีกฝ่ายร้ายกาจขนาดนั้น แต่พี่มีแค่ตัวคนเดียว ปล่อยให้พี่ไป งั้นพี่ก็ตกอยู่ในอันตรายไม่ใช่เหรอ？เพราะฉะนั้นผมต้องติดตามไปเพื่อปกป้องความปลอดภัยของพี่！”

เนี่ยเฟิงพูดจบก็ตบหน้าอกของตัวเอง แววตาไร้ซึ่งความหวาดกลัว

หยูจิงหงอดที่จะกุมหน้าผากของตัวเองไม่ได้ เวลานี้เบื้องบนส่งข้อความให้เธอแล้ว

“เนี่ยเฟิงอยู่ด้วยเหรอ？”

หยูจิงหงคิดไม่ถึงว่าเบื้องบนจะรู้เรื่องนี้แล้ว เธอจึงรีบตอบกลับไปว่า“ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะฉันจะจัดการเอง อีกทั้งเขาจะไม่มีทางทำให้เรื่องถูกแพร่งพรายออกไป”

“คุณทำภารกิจกับเขาเถอะ！”

หยูจิงหงถึงกับสงสัยว่าเธอตาฝาดไปรึเปล่า พวกเขาคิดอย่างไร？ทำไมถึงปล่อยให้เนี่ยเฟิงเข้าร่วมด้วย นี่เป็นการกระทำที่อันตรายมาก！

“ไม่ได้！”

“เนี่ยเฟิงเป็นคนมีพรสวรรค์คู่ควรแก่การฝึกฝน ก่อนหน้านี้ให้คุณพาเขาเข้ามาเยี่ยมชมในกองทัพ ทักษะการใช้ปืน สมรรถภาพและจิตสำนึกของเขาเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด แต่น่าเสียดายที่เขาไม่มีความคิดที่จะเข้าร่วมกับกองทัพ แต่เขาบอกแล้วว่า ขอเพียงแค่ตราบใดที่มีตรงไหนที่เขาสามารถช่วยได้ ก็ให้สั่งมาได้เลย ตอนนี้เป็นเวลาที่ได้ใช้ประโยชน์จากเขาสักที”

“แต่นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะคะ！”

“เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งที่คุณคุ้นเคยและเชื่อใจ สามารถช่วยให้คุณได้ผลลัพธ์เป็นสองเท่าโดยใช้ความพยายามเพียงครึ่งเดียว！”

หยูจิงหงต้องปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเด็ดขาด หลังจากที่เห็นข้อความแล้ว เธอจึงอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้ หลังจากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังเนี่ยเฟิง ซึ่งเนี่ยเฟิงกำลังจ้องมองเธออยู่

“งั้นนายปฏิบัติภารกิจกับฉันแล้วกัน แต่นายต้องจำไว้ว่าขณะปฏิบัติภารกิจ นายต้องฟังฉัน ห้ามทำงานโดยใช้อารมณ์ เข้าใจไหม？”

เนี่ยเฟิงรีบพยักหน้า หลังจากนั้นเขาก็หยิบกระดาษเช็ดปากยื่นส่งให้เธอ“พี่สอง พี่เช็ดคราบน้ำตาตรงหางตาก่อนเถอะ！”

หยูจิงหงรีบเช็ดทันที ขณะนี้จุดนี้ในสนามบินถูกเปิดเผยแล้ว พวกเขาก็รู้ว่าตัวตนของพวกเขาไม่อาจปิดได้นาน เกรงว่าจะต้องทำการซื้อขายให้แล้วเสร็จภายในสองวันนี้ หลังจากนั้นก็รีบจากไป

“ไม่ต้องรอที่สนามบินต่อแล้ว เราไปโรงแรมที่จองก่อนเถอะ ตามฉันมา”

หลังจากที่หยูจิงหงพาเนี่ยเฟิงออกมาพร้อมกัน พวกเขาก็พากันไปโรงแรมที่จองกันไว้แล้ว หลังจากที่มาถึงโรงแรมหยูจิงหงก็รีบเข้าไปอาบน้ำก่อน บนเสื้อผ้าและร่างกายของเธอเต็มไปด้วยกลิ่นของแก๊สน้ำตา

ผมของหยูจิงหงอาจกล่าวได้ว่าสั้นที่สุดในบรรดาพี่น้องทุกคนแล้ว เธอเข้าร่วมกับกองทัพ ดังนั้นผมที่ยาวจึงกลายเป็นภาระ

แต่เป็นเพราะผมที่สั้นมาก ดังนั้นจึงเผยให้เห็นสัดส่วนรูปหน้าของหยูจิงหงชัดเจน

คิ้วของเธอหนามาก ดวงตากลมโต ขนตายังงอนยาวอีกด้วย ใบหน้างดงามผิวขาวเรียนเนียน ถึงแม้จะทำการฝึกภายนอกจะต้องดำคล้ำและไหม้แดดแค่ไหน พอผิวกายของเธอลอกออก ก็จะเป็นเหมือนเปลือกไข่ถูกปลอกออก