บทที่ 445 เก่งแข่งกับเก่ง

กิกส์รู้สึกว่าตนเองก็คือตบตาเข้ามา จะสู้กับเนี่ยเฟิงมิสู้ท้าสู้กับแชมป์รุ่นที่แล้วจะดีกว่า อย่างนี้เท่ากับมีโอกาสชนะเล็กน้อย

ในตอนนี้คุณชายสิบสองมึนงงเต็มใบหน้า เขานึกไม่ถึงว่าเนี่ยเฟิงถึงขนาดจะสามารถเข้ารอบชิงชนะเลิศได้ นี่ก็น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว......

เพียงแค่คุณชายสิบสองพอนึกถึงเนี่ยเฟิงจัดการซูซูกิ โคจิโรไปเลยโดยตรง เขาก็มีความยอมแพ้เล็กน้อยอีกแล้ว

เรื่องของดาบฆ่ามังกรนั้น คุณชายสิบสองยังไม่ได้บอกกับปู่ของตนเอง ก็กังวลว่าถ้าคุณปู่รู้แล้ว ย่อมจะถลกหนังเขาอย่างแน่นอน

เดิมทีคุณชายสิบสองคิดจะให้เนี่ยเฟิงได้รับความทุกข์เล็กน้อย แต่ว่าเนี่ยเฟิงถึงขนาดเข้าร่วมการแข่งขันวิชาดาบ ยังเข้ามาเป็นหนึ่งในสามระดับ......

“ทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นนักดาบที่ยอดเยี่ยมมากๆ ขอถามหน่อย ต่อการแข่งขันต่อไปนี้พวกคุณมีความมั่นใจไหม? พวกคุณคิดที่จะช่วงชิงแชมป์ไหม?”

หลังจากรายชื่อออกมาแล้ว พิธีกรเชิญนักดาบทั้งสามคนเข้าสัมภาษณ์ทันที

หยูจิงหงทำตายี๋แล้วทำตายี๋อีก ส่ายหัวพูดว่า “ไม่ ฉันไม่สนใจ พูดได้อีกว่า ฉันสู้เขาไม่ได้”

เธอพูดจบ ยื่นมือออกชี้ไปยังเนี่ยเฟิงชี้แล้วชี้อีก ตรงไปตรงมามากๆ

“อา ฮ่าฮ่า คุณก็ถ่อมตัวเกินไปแล้ว! บรรดาผู้หญิงที่มีวิชาดาบแข็งแกร่งอย่างคุณ ช่างเห็นได้น้อยจริงๆล่ะ!”

“ฉันไมได้ล้อเล่นก็ไม่ได้ถ่อมตัวเช่นกัน การแข่งขันต่อไปนี้ฉันจะสละสิทธิ์” หยูจิงหงไม่คิดที่จะต่อสู้กับเนี่ยเฟิง พลังการต่อสู้ของเนี่ยเฟิงย่อมเหนือกว่าเธอแน่นอน จุดนี้ไม่ต้องคิด

พิธีกรมีความอึดอัดเล็กน้อย แต่ไม่นานเขาก็ปรับตัวได้แล้วสัมภาษณ์กิกส์ต่อ

ใบหน้ากิกส์ปรากฏความอึดอัดออกมา “ผมก็คิดที่จะสละสิทธิ์เช่นกัน ไม่สู้กับเสี่ยวเฟิง”

พิธีกร: .......

นักดาบรุ่นนี้มีการนำพายากหน่อยนะ แต่ละคนก็ยอมแพ้ขนาดนั้นได้ยังไงล่ะ? ล้วนไม่ยอมแข่ง นี่ก็พูดไม่ออกเกินไปแล้ว

กิกส์เคยเห็นการแข่งขันของเนี่ยเฟิงมาก่อน รู้ว่าเนี่ยเฟิงน่ากลัวมากขนาดไหน ดังนั้นเขาสละสิทธิ์เสียเลยดีกว่า แบบนี้ก็สามารถได้รางวัลที่สามรางวัลที่สองสักอย่างเช่นกัน......

เนี่ยเฟิงยิ้มเบิกบานจ้องมองกิกส์ “ผมอยากจะท้าสู้กับแชมป์รุ่นที่แล้วโดยตรงพอดี”

ได้สิ คนกลุ่มนี้ล้วนเป็นเทพ

พิธีกรอึดอัดจนยิ้มแล้วยิ้มอีก แต่เขาก็ไม่มีทางอื่นเช่นกัน

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นการแข่งขันในคืนนี้พวกเราตั้งหน้าตั้งตารอ”

ดังนั้นที่จัดวางในคืนนี้ก็คือกิกส์แข่งกับหยูจิงหง เนี่ยเฟิงแข่งกับแชมป์ในการแข่งขันวิชาดาบในรุ่นที่แล้ว——วาตานาเบะ ทาคาซิ

เนี่ยเฟิงนึกถึงวาตานาเบะ ชีอิจิโร่ ทั้งสองคนล้วนมาจากตระกูลวาตานาเบะ อาจจะมีความเกี่ยวโยงกันก็ไม่แน่

เนี่ยเฟิงล้วนไม่ต้องไปสืบด้วยตนเอง พี่เสี่ยวเฮยก็ออกมาบอกแล้ว

“วาตานาเบะ ทาคาซิคนนั้นแข็งแกร่งจนเหมือนไม่ใช่คนจริงๆ คืนนี้คุณแข่งกับเขาจะต้องระมัดระวังแน่นอน พูดขึ้นมาแล้วตระกูลของพวกเขายังมีชื่อเสียงมากนะ วาตานาเบะ ทาคาซิมีน้องชายคนหนึ่งชื่อวาตานาเบะ ชีอิจิโร่ ก็เป็นดาวดวงใหม่ที่อยู่บนฟ้าค่อยๆพุ่งขึ้นดวงหนึ่งล่ะ!”

แต่น่าเสียดายดาวใหม่ดวงนี้ถูกเนี่ยเฟิงฆ่าล้างไปแล้ว

“แต่ว่าไม่เป็นไร พ่ายแพ้ให้เขาก็ไม่ขายหน้าเช่นกัน......”

“ผมไม่พ่ายแพ้ล่ะ”

เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้มหนึ่งที มั่นใจในตัวเองมากๆ

พี่เสี่ยวเฮยอึ้งชะงัก ต่อไปก็ยิ้มเบิกบานแล้วเช่นกัน “นี่ก็ใช่ เสี่ยวเฟิงพี่น้องแข็งแกร่งมากขนาดนั้น! ย่อมจะไม่แพ้อย่างเด็ดขาด! คุณต้องสู้ๆ!”

พวกเขาทั้งสองพักผ่อนสักพัก หลังจากบำรุงสุขภาพและสะสมกำลัง ก็ถึงเวลากลางคืนแล้ว

เทียบกับการแข่งขันกลางแจ้งก่อนหน้านี้ รอบชิงชนะเลิศจะเห็นได้ชัดยิ่งกริ่งเกรงเยอะเลย

ในดาวหยางเฉิงมีเวทีประลองที่ใหญ่มากแห่งหนึ่ง ครั้งนี้พวกเขาก็จะประลองกันอยู่บนเวทีประลองแห่งนี้

คนที่ทำการแข่งขันก่อนคือกิกส์กับหยูจิงหง

ทั้งสองคนชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ตอนที่จะขึ้นเวลากิกส์ยังมั่นใจในตนเองเต็มเปี่ยม แต่สู้กับหยูจิงหงแล้วจริงๆ เขาก็พบเห็นว่าตนเองอาจจะแพ้ได้